ความรักต้องห้าม の小説・ストーリー

“ที่เจ้าว่าห้ามแตะต้องนั้นคืออย่างไร” “ห้ามร่วมหอ ห้ามกอด ห้ามจูบ แต่ถ้าแค่แตะสัมผัสกันชั่วประเดี๋ยวเดียวนั้นไม่เป็นไรพ่ะย่ะค่ะ” “ทำไมต้องยุ่งยากถึงเพียงนั้น”

หญิงสาวทิ้งตัวนอนลงบนเตียงกว้างของตัวเองอย่างหมดแรง เธอเหม่อมองไปยังเพดานตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสน “รักต้องห้าม” เด็กสาวพึมพำออกมาพร้อมกับมือบางลูบลงที่อกข้างซ้ายของตัวเองอย่างเบามือ

“ไม่ต้องตามมานะ จะเข้าห้องน้ำ “ ชมพูวิ่งไปเข้าห้องน้ำแล้วปิดประตูทันที ใบหน้าสวย แดงจัดเพราะความอาย ผิวกายมีรอยแดงเป็นจ้ำ จากรอยปากที่ทำรอย หลายจุด เด็กสาวที่มีพ่อเจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมเรื่องเซ็กส์มันถึงสำคัญนัก ถ้าไม่รัก จะทำได้หรอ ยิ่งแนบ ชิดยิ่งชิดใกล้กันแบบนี้ ต้องทำกับคนที่รักกัน ไม่ใช่กับใครก็ได้ และเธอรักเค้า ถึงได้ยอมพร้อมใจ ไปด้วย

ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ที่สำคัญที่สุด เธอไม่อยากให้ใจตัวเองหวั่นไหว กับคนที่ไม่มีตัวตน ถ้าจะรักใครสักคน ก็ขอให้เขามีตัวตนบ้างเถอะ ให้เธอได้รักเขา และให้เขาได้รักเธอ ไม่ใช่ให้เธอรักอยู่ฝ่ายเดียว คิดถึงฝ่ายเดียว เพ้อฝันอยู่ฝ่ายเดียว

ใจของฉันสั่นเทา ฝ่ามือเปียกชื้นขึ้นทันทีเมื่อฉันถามตัวเองว่าเขารู้ได้อย่างไรว่าฉันหลงรักพ่อบุญธรรมของตัวเอง มันเป็นความลับที่ฉันไม่เคยเปิดอายเพราะมันน่าอายเกินไป เขารู้ว่าฉันหลงรักพี่ชายของเขามานาน รักต้องห้ามที่ไม่ควรเกิดขึ้น ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วจึงเห็นข้อความของแ ซค ญาติผู้พี่ของฉัน

ภาคินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย เพราะกฎของเขาคือ หากเป็นเรื่องเร่งด่วนให้ส่งข้อความมาเท่านั้น ห้ามโทรศัพท์โดยเด็ดขาด “ขอโทษค่ะคุณภา” เสียงของเลขาสาวแผ่วลงราวกับหวั่นว่าจะมีใครได้ยิน “แต่ครั้งนี้ปรอยจำเป็นต้องโทรจริง ๆ ค่ะ” “เกิ ดอะไรขึ้น?”

แม้จะยังรู้สึกโกรธอีกคนอยู่ แต่มือหนาก็อดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปส่องสื่อโสเชี่ยวมีเดียของจีจี้อย่างที่ทำอยู่เป็นประจำ แต่วันนี้มันกลับแตกต่างออกไปเพราะรูปที่หญิงสาวเพิ่งโพสต์เมื่อวานทำให้ใบหน้าหล่อหยุดชะงักไปพร้อมกลับหัวใจของเขาที่เต้นถี่แรงขึ้นมาอัตโนมัติ I*******M jiji_000 โ พสต์รูปใหม่ รูปคู่ไรอัน: Thank you for everything <3 235 คนถูกใจ คอนเม้นต์ jomtap.jj:??? เบาๆหน่อย bbibowi: เก็บอาการหน่อยจ้าเพื่อน diva.nana:แฟนหล่ออะ

ู้เรื่องนี้ก่อนฉันแล้ว ทางบ้านของอัคคีตกลงเรื่องที่จะมาสู่ขอฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรเพราะยังไงฉันก็ยังไม่แต่งงานกับอัคคีตอนนี้อยู่ดี อย่างที่บอกไป การแต่งงานสำหรับผู้หญิงมันคือเรื่องใหญ่ ฉันอยากให้เราสองคนแน่ใจก่อนว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความรักของเด็ก ๆ ที่เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ ไม่ได้เกิดจากการที่เราทำผิดแล้วต้องแต่งเพื่อรับผิดชอบ แต่แต่งเพราะรักและมั่นใจในกันและกัน แต่งเพื่ออยากสร้างอนาคตและใช้ชีวิตร่วมกัน

: กฎที่เจ้าต้องทราบ 3 ข้อห้าม 1.ห้ามรักมนุษย์ที่ตนรับภารกิจ 2.ห้ามเปิดเผยตัวตน 3.ห้ามเปลี่ยนเส้นชะตาหัวใจด้วยอารมณ์ส่วนตัว "หากเจ้าทำภารกิจไม่สำเร็จ และ ละเมิดกฎ 3 ข้อนี้"

ศรัญนิ่งไปเพียงชั่ววินาที แต่แล้วก็พยักหน้ารับเบาๆ ประโยคนั้นเหมือนใบมีดที่ปาดซ้ำลงมาบนแผลเดิม “ทำไมฉันต้องอยากให้ใครรู้ว่าฉันเคยนอนกับคนอย่างคุณ?” บรรยากาศเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน ศรัญปิดบทสนทนาด้วยกฎสองข้อคือห้ามพิงค์มิราเอาเรื่องนี้ไปบอกใครและให้ต่างฝ่าย ต่างอยู่กันเหมือนปกติ หญิงสาวได้ฟังก็เกิดนึกหมันไส้ขึ้นมาแต่ก็ไม่ได้เถียงอะไรไป