ความรักต้องห้าม Novelas e Histórias

ฉันเรียกคุณว่าที่รักได้ไหม คุณจะเป็นเพื่อนกับฉันได้ไหม คุณจะเป็นคนรักของฉันจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตได้ไหม ให้ฉันแสดงให้คุณเห็นถึงความรักโดยไม่มีการเสแสร้งใดๆ [แปลจากเพลง At My Worst] ช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของฉัน...กุลนิภาไม่เคยรู้ว่าในแต่ละครั้งที่ชนกันต์เล่นกีตาร์และร้องเพลงนี ้ เขาอยู่ในอารมณ์ไหน เธอไม่รู้ว่าเขาต้องการสื่อเพลงนี้ถึงตัวเขาเองหรือแทนความรู้สึกของเธอ...หรือสุดท้ายเขาอาจไม่ได้คิดอะไรเลย

“แล้วทำไมไม่แต่งงานกับมันไปเสียเลยล่ะ หย่ากับฉันสิจะได้ไปหามันอย่างที่ใจเธอต้องการ” “ก็เอามาสิร้อยล้าน” “ให้แค่สิบ” เขาบอกเสียงเรียบ “งั้นก็ไม่ต้องพูด” “ตราบใดที่เธอยังเป็นเมียในทะเบียนสมรสกับฉันอยู่ ฉันขอสั่งห้ามไม่ให้เธอไปยุ่งกับผู้ชายคนไหน”

เขาเงยหน้าขึ้นจากซอกคอหอมกรุ่น “เรื่องอะไร” “ถ้าวันนี้มีอะไรเกิดขึ้นมากกว่าทุกครั้ง คุณเทพห้ามทอดทิ้งจันทร์นะ ห้ามมีคนรัก ห้ามพาคู่ควงมาที่บ้าน ขอแค่นี้คุณเทพให้จันทร์ได้ไหม” หยดน้ำตารินรดแก้มบางหยดแล้วหยดเล่า ขณะเฝ้าบอกสิ่งที่ต้องการ ทัศเทพมองมาไม่ลดละ

ละอองพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเขาอย่างเอาเรื่องเพราะเธอรู้ทุกเรื่องมาหมดแล้ว “ก็ผมไม่ชอบก็คือไม่ชอบทำไมแม่ต้องบังคับให้ผมไปรักคนที่ผมไม่ได้รักด้วยล่ะ แล้วแม่รู้ได้ยังไงว่าโมเดลเป็นคนดีมันจะไม่ใช่อย่างที่แม่เห็นก็ได้” ออสตินพูดขึ้นมาเพราะอยากให้แม่ได้รู้อย่างที่เขารู้แ ม้ว่าสิ่งที่เขารู้มันจะไม่ได้เป็นความจริงแต่เป็นความเชื่อของเขาเอง

ก็นะ ความรักเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับเขานี่นา. คิดว่าต้องใช่ ต้องใช่แน่ๆ~ สมองดันเด้งเพลงนี้ขึ้นมา เพราะวันนี้ชิริวแปลกไปจริงๆ

อากาศทั้งห้องหนักอึ้งราวกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนเสียงทุ้มเย็นจัดจะก้องขึ้น “แล้วมันสำคัญตรงไหน ฉันเกลียดเธอก็จริง แต่เซ็กส์ไม่ใช่เรื่องความรัก ไม่ใช่ความอ่อนโยน มันคือการครอบครอง” เขาก้าวเข้ามาใกล้ โน้มตัวลงจนแรงกดทับทำให้เธอหายใจติดขัด “และฉันก็ทำ…เพราะต้องการเ ห็นเธออยู่ใต้การครอบครองนั้น ไม่จำเป็นต้องรู้สึกอะไรด้วยซ้ำ”

ดีไซเนอร์สาวสุดมั่นได้โอกาสทองเข้ามาทำงานในแบรนด์จิวเวลรีระดับท็อปของประเทศ ที่มีเจ้าของบริษัทเป็นนักธุรกิจหนุ่มโคตรฮอต รวยล้นฟ้า แถมยังพร้อมประเคนทุกอย่างให้เธออย่างออกนอกหน้า แต่คนอย่างเธอ ถ้าได้อะไรมาง่ายเกินไปมันก็น่าเบื่อ นิสัยชอบบริหารเสน่ห์เลยทำให้เธอหันไปเล่นกับไฟ ‘บอดี้การ์ดหนุ่มรุ่นน้อง’ ของบอสแทน ทั้งที่รู้ว่าคนนี้แตะต้องไม่ได้ จากแค่กะจะยั่วประสาทขำๆ เรื่องดันเลยเถิดไปไกล เพราะไอ้เด็กนี่ไม่ธรรมดา แถมยังเล่นเอาจริง แอบแซ่บกันลับหลังเจ้านายจนควบคุมไม่อยู่ สุดท้ายเกมนี้เลยกลายเป็นความสัมพันธ์สามคนที่โคตรจะวุ่นวายและถอนตัวไม่ขึ้น

ก็คงโกรธ ธันวาไม่มีสิทธิ์พูดแบบนี้ ห้ามรัก ห้ามรู้สึก ห้ามหึงหวง มันคือกฎเหล็กระหว่างเรา "พะ...พี่ธัน..."

ฉันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาวูบหนึ่ง “แต่อารมณ์ความรู้สึกก็เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้นะคะศาสตราจารย์ ฟิตซ์เจอรัลด์เขียนมันขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้น ถ้าเรามองข้ามตรงนั้นไป เราจะไม่พลาดหัวใจสำคัญของเรื่องหรอกหรือคะ?” เขาโน้มตัวไปข้างหน้า วางข้อศอกลงบน โต๊ะทำงาน น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาเบาลงเล็กน้อย “หัวใจสำคัญของเรื่องคือความแตกต่างระหว่างภาพลวงตากับความเป็นจริง คุณมัวแต่ไปจดจ่อกับเรื่องความรักจนมองข้ามโศกนาฏกรรมไป นั่นคือเหตุผลที่คุณถูกหักคะแนน ความหลงใหลเป็นเรื่องดี แต่ต้องรู้จักควบคุมมันด้วย”

ฉันพูดขึ้น "ฉันก็ว่างั้นแหละ ความรักอ่ะมันห้ามได้ที่ไหนกัน จริงมั้ยคะเพื่อน ^_^" "ใช่ค่ะ ความรักมันห้ามได้ที่ไหนกัน ^_^" "แหวะ! อยากจะอ๊วก!"