Novelas y relatos de ความรักต้องห้าม

มัสยาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามสะกดกลั้นทุกความรู้สึกที่กำลังถาโถมเข้ามา แม้จะรู้ตัวดีว่าหัวใจของตัวเองไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว แม้จะรู้ว่าตัวเองรักเขาเข้าเสียแล้ว แต่หล่อนก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเข้มแข็ง ต้องตัดใจจากสิ่งที่ไม่อาจครอบครองได้ “ลืมมันซะ... ม ันไม่มีความหมายอะไรเลย”

ฉันเรียกคุณว่าที่รักได้ไหม คุณจะเป็นเพื่อนกับฉันได้ไหม คุณจะเป็นคนรักของฉันจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตได้ไหม ให้ฉันแสดงให้คุณเห็นถึงความรักโดยไม่มีการเสแสร้งใดๆ [แปลจากเพลง At My Worst] ช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของฉัน...กุลนิภาไม่เคยรู้ว่าในแต่ละครั้งที่ชนกันต์เล่นกีตาร์และร้องเพลงนี ้ เขาอยู่ในอารมณ์ไหน เธอไม่รู้ว่าเขาต้องการสื่อเพลงนี้ถึงตัวเขาเองหรือแทนความรู้สึกของเธอ...หรือสุดท้ายเขาอาจไม่ได้คิดอะไรเลย

“แล้วทำไมไม่แต่งงานกับมันไปเสียเลยล่ะ หย่ากับฉันสิจะได้ไปหามันอย่างที่ใจเธอต้องการ” “ก็เอามาสิร้อยล้าน” “ให้แค่สิบ” เขาบอกเสียงเรียบ “งั้นก็ไม่ต้องพูด” “ตราบใดที่เธอยังเป็นเมียในทะเบียนสมรสกับฉันอยู่ ฉันขอสั่งห้ามไม่ให้เธอไปยุ่งกับผู้ชายคนไหน”

เขาเงยหน้าขึ้นจากซอกคอหอมกรุ่น “เรื่องอะไร” “ถ้าวันนี้มีอะไรเกิดขึ้นมากกว่าทุกครั้ง คุณเทพห้ามทอดทิ้งจันทร์นะ ห้ามมีคนรัก ห้ามพาคู่ควงมาที่บ้าน ขอแค่นี้คุณเทพให้จันทร์ได้ไหม” หยดน้ำตารินรดแก้มบางหยดแล้วหยดเล่า ขณะเฝ้าบอกสิ่งที่ต้องการ ทัศเทพมองมาไม่ลดละ

ละอองพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเขาอย่างเอาเรื่องเพราะเธอรู้ทุกเรื่องมาหมดแล้ว “ก็ผมไม่ชอบก็คือไม่ชอบทำไมแม่ต้องบังคับให้ผมไปรักคนที่ผมไม่ได้รักด้วยล่ะ แล้วแม่รู้ได้ยังไงว่าโมเดลเป็นคนดีมันจะไม่ใช่อย่างที่แม่เห็นก็ได้” ออสตินพูดขึ้นมาเพราะอยากให้แม่ได้รู้อย่างที่เขารู้แ ม้ว่าสิ่งที่เขารู้มันจะไม่ได้เป็นความจริงแต่เป็นความเชื่อของเขาเอง

ฉันพูดขึ้น "ฉันก็ว่างั้นแหละ ความรักอ่ะมันห้ามได้ที่ไหนกัน จริงมั้ยคะเพื่อน ^_^" "ใช่ค่ะ ความรักมันห้ามได้ที่ไหนกัน ^_^" "แหวะ! อยากจะอ๊วก!"

“ที่เจ้าว่าห้ามแตะต้องนั้นคืออย่างไร” “ห้ามร่วมหอ ห้ามกอด ห้ามจูบ แต่ถ้าแค่แตะสัมผัสกันชั่วประเดี๋ยวเดียวนั้นไม่เป็นไรพ่ะย่ะค่ะ” “ทำไมต้องยุ่งยากถึงเพียงนั้น”

หญิงสาวทิ้งตัวนอนลงบนเตียงกว้างของตัวเองอย่างหมดแรง เธอเหม่อมองไปยังเพดานตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสน “รักต้องห้าม” เด็กสาวพึมพำออกมาพร้อมกับมือบางลูบลงที่อกข้างซ้ายของตัวเองอย่างเบามือ

“ไม่ต้องตามมานะ จะเข้าห้องน้ำ “ ชมพูวิ่งไปเข้าห้องน้ำแล้วปิดประตูทันที ใบหน้าสวย แดงจัดเพราะความอาย ผิวกายมีรอยแดงเป็นจ้ำ จากรอยปากที่ทำรอย หลายจุด เด็กสาวที่มีพ่อเจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมเรื่องเซ็กส์มันถึงสำคัญนัก ถ้าไม่รัก จะทำได้หรอ ยิ่งแนบ ชิดยิ่งชิดใกล้กันแบบนี้ ต้องทำกับคนที่รักกัน ไม่ใช่กับใครก็ได้ และเธอรักเค้า ถึงได้ยอมพร้อมใจ ไปด้วย

ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ที่สำคัญที่สุด เธอไม่อยากให้ใจตัวเองหวั่นไหว กับคนที่ไม่มีตัวตน ถ้าจะรักใครสักคน ก็ขอให้เขามีตัวตนบ้างเถอะ ให้เธอได้รักเขา และให้เขาได้รักเธอ ไม่ใช่ให้เธอรักอยู่ฝ่ายเดียว คิดถึงฝ่ายเดียว เพ้อฝันอยู่ฝ่ายเดียว