Novel & Cerita ความรักพิเศษ

“หัวใจ?” “เป็นพลังพิเศษของคนที่มีรักกันจ๊ะ พอคนสองคนรักกันมาก ๆ จะมีพลังพิเศษจากหัวใจ ที่สามารถจับมือกันได้โดยไม่ต้องใช้มือจริงๆ มาจับแทน”

พนักงานของร้าน พยักหน้า แล้วบอกเสียงเบา "ความลับนะคะ คอลที่สาม แรงบันดาลใจ คือ ดอกพีโอนี่ สีชมพูอมม่วงค่ะ หวานหอม หรูหรา และเลอค่า คู่ควร " ความรักที่แสนโรแมนติกและมั่นคง

ฟีฟ่าพูดไม่ออกนึกความรู้สึกตัวเองไม่ได้ “ทำไม บอกรักแค่นี้ทำเป็นอึ้ง พึ่งเคยมีคนบอกรักเหรอ”ช่างกันกำลังจะลงจากรถบิ๊กไบท์ “ไม่ต้องลงมาเลยเราจะเข้าบ้าน”

โซนิค ตั้งแต่ที่โซนิคเห็นน้ำหนาวเดินเข้าในผับมาซึ่งเธอมีหน้าตาเหมือนกับหญิงสาวที่อยู่ในรูปติดบัตรที่เขาเห็นเมื่อกลางวัน บวกกับคำพูดที่ซีเมลทิ้งท้ายไว้ให้เขา “รูปนี่มือสกปรกของมึงมาไม่มีสิทธิ์มาแตะ จำไว้” ยิ่งทำให้ชายหนุ่มมั่นใจว่าผู้หญิงคนนี้สำหรับซีเมลแล้ว ไม่ธรรมดาแน่ ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้นหล่อนจะกลายเป็นหมากตัวสำคัญที่ทำให้น้องชายฝาแฝดผู้เย็นชาปานน้ำแข็งขั้วโลกได้คลั่งจนแทบบ้าก็ได้ และนั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ

“พี่ก็จะอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิต ไม่รู้ว่าจะรักใครได้เท่ากับที่รักพวงหอมไหม ยิ่งได้มาอยู่ที่นี่ ได้ใกล้ชิดกัน ยิ่งรักมากกว่าเดิม มันอาจจะเป็นคำพูดที่เชย แต่มันมาจากความรู้สึกของพี่จริงๆ” “ปากหวานจังเลยนะคะ” “ไม่ได้เรียกว่าปากหวานหรอก พี่จะพูดเฉพาะกับคนที่พี่รักเท่านั้น”

‘ไม่เคยรัก’ นาทีนั้นคำโกหกเดียวที่อยากได้ยินมากที่สุด อย่างน้อยโกหกว่ารักเขาอยู่บ้างก็ยังดี อย่างน้อยก็เพื่อให้ความทรงจำตลอดห้าเดือนที่ผ่านมา…ไม่ดูไร้ความหมายจนเกินไป จบตอนพิเศษ

หัวใจของฉันกระตุกเบา ๆ “นี่เป็นดอกไม้แห่งความรัก ขอให้มันนำพาให้หนูได้เจอกับรักแท้นะจ๊ะ”

ผ่านไป 2 ชั่วโมง "Now you know, nobody has ever loved anybody as much as I love you. (ทีนี้คุณรู้เเล้ว ไม่มีใครจะรักใครเท่าที่ฉันรักคุณ)" ท่ามกลางทุ่งดอกไม้สีม่วงอมชมพูสวยงามเปี่ยมล้นไปด้วยความโรเเมนติกอันหอมหวาน ชายหนุ่มเเละหญิงสาวนั่งหันหน้าเข้าหากัน ทั้งคู่กำลังเอ่ยวาจาอันหวานซึ้งต่อคนรักของตัวเอง "There's one exception (ยกเว้ นผมอีกคนหนึ่ง)"

ฉันไม่เคยมีความรัก ไม่เคยรู้สึกพิเศษกับใครมาก่อน และไม่เคยเป็นคนพิเศษของใคร พอมาเจอคนที่พูดว่าฉันพิเศษและทำเหมือนฉันสำคัญในชีวิต ใครจะสามารถหักห้ามความรู้สึกได้ ทั้งที่ควรเผื่อไว้เอาไว้… แต่ฉันกลับหลงรักเขาจนสุดหัวใจ “สนุกมากเลยใช่ไหมคะ มีความสุขที่ได้เห ็นน้ำตาของเอยใช่ไหม อึก~”

ตอนพิเศษ 3 คุณพ่อที่แสนดี เปลือกตาสีไข่ของมาวินค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมองคนข้างกายของตัวเองที่นอนตอนนี้หลับตาพริ้มอย่างมีความสุข จนเขาอดไม่ได้ที่จะใช้ปลายนิ้วหนาของตัวเองค่อยๆ เกลี่ยเส้นผมที่ปรกใบหน้าหวาน แล้วลอบยิ้มเมื่อเห็นคนรักอยู่ข้างกาย “อุ้ย...มาวิน...ตื่นแล้ วเหรอคะ” คาริสาสะดุ้ง เมื่อปลายนิ้วร้อนๆ ของชายหนุ่มสัมผัสบนแก้มนุ่มๆ ของเธอ จนหญิงสาวอดเขินอายไม่ได้ มาวินเป็นผู้ชายโรแมนติกมาก ทุกสิ่งที่ทุกอย่างเขาตั้งใจทำมันให้กับเธออย่างไม่เคยอิดออด