จอมราชานรก Novels & Stories

“เจ้านายทรมาน แต่คุณชีวาของเจมมี่ทรมานมากกว่านะฮะ นอนร้องไห้ทุกวัน” “ฉันรู้ดี ฉันกลายเป็นซาตานเป็นคนไม่ดีที่หลอกลวงทำให้เธอเสียใจไปแล้ว..”

com/ZS2sAAUCV/ View all 0 comment

“เหรียญยังมีสองด้านเลยนี่คะคุณตา จิตใจของมนุษย์ก็เหมือนกันค่ะ แม่เคยบอกกับหนูว่าต่อให้เราเป็นคนดีแค่ไหนก็ยังเคยฆ่ายุง ฆ่ามด เคยรู้สึกอิจฉาริษยาคนอื่นด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง และยังเคยโกรธแค้นแทนคนอื่นทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เขาเรียกว่าอารมณ์ชั่ววูบค่ะ อารมณ์นี ้ทำให้เราขาดสติ ทำอะไรได้อย่างไม่ลังเลเลยด้วย หนูยังเคยเป็นเลยค่ะ” “หนูน่ะเหรอ” ฮาโตริทำหน้าไม่อยากเชื่อ “จริง ๆ ค่ะ หนูเคยพูดกูมึงกับใครคนหนึ่งเพราะเขาเรียกพี่ไคของหนูอย่างหยาบคาย ตอนนั้นหนูโมโหจนขาดสติเลยค่ะ ทะเลาะกับเขาอย่างลืมกลัวเลยค่ะคุณตา”

ก่อนที่จะถึงตัว ร่างของพี่วินก็ถูกกระชากหายไปในหลุมดำดิจิทัล และสิ่งที่ปรากฏขึ้นมาแทนที่คือร่างของวานรสีดำทมิฬที่มีดวงตาสีแดงฉานราวกับทับทิมอาบเลือด มันคือ "หนุมานสีดำ" (Black Hanuman) หรือโปรโตคอลความพยาบาทที่เกิดจากการที่พาลีดูดซับพลังอัคนีของก้องภพไปผสมกับความโกรธแค้นที่ถู กฝังไว้ในจิตใต้สำนึกของพี่วิน

เขายังสาดประโยคคำพูดร้ายกาจใส่เธอ “โมมองคนผิดไปจริงๆ ที่โมเสียไป ถือว่าทำทานให้หมามันกินก็แล้วกัน” “นี่เธอ!” พันไมล์ดวงตาวาวโรจน์ เขาไม่คิดว่าเธอจะเปรียบเทียบว่าเขาเป็นหมา ไม่คิดว่าหยาบคายกับเขาถึงเพียงนี้ เพราะปกติแล้วเธอเป็นคนเรียบร้อยอ่อนหวานและค่อนข้างหัวอ่อน

คู่พันธะอันเลือนลาง END

ในขณะเดียวกัน ตำหนักลับ ทันทีที่เฉินวาวาราชินีปีศาจของจอมมาร ปลดปล่อยไอปีศาจจนทำลายแคว้นเยว่พินาศวอดวาย พระวรกายของจอมมารที่ตกอยู่ในห้วงญาณแห่งการหลับใหลมีความรู้สึกขึ้นมาโดยพลัน “ตึก ตึก ตึก” พระวรกายใหญ่เริ่มกระตุกติดต่อกันอย่างไม่รู้สาเหตุ

เอี๊ยดดด เสียงเบรกดังขึ้นสนั่นไปทั้งป่าก็ว่าได้ เมื่อจู่ๆ ดาวฤกษ์ก็ต้องหยุดรถอย่างกะทันหัน พร้อมกับยกมืออีกข้างขึ้นมาปกป้องราตรีดาวเพื่อไม่ให้เธอกระเด็นไปด้านหน้ารถทั้งๆ ที่เวลานี้อีกฝ่ายคาดเข็มขัดนิรภัยอยู่ สีหน้าของราตรีดาวดูตกใจเพราะไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น นั่นเอง “มีอะไรหรือเปล่าคะ” “เมื่อกี้มีงูเลื้อยตัดหน้ารถนะครับ พี่เลยต้องเหยียบเบรก” งูตัวที่ดาวฤกษ์เห็นเมื่อครู่ขนาดของมันใหญ่เท่าแขนของเขาก็ว่าได้

โซระครางเบาๆ อามัตสึมิกาโบชิ เป็นเทพเจ้าในตำนานของญี่ปุ่นที่เกี่ยวข้องกับความมืดมิดและความชั่วร้าย ถือเป็นตัวแทนของความสับสนวุ่นวายและพลังงานดั้งเดิมที่อยู่ก่อนการกำเนิดของจักรวาล

พายุหัวเราะออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะเงยหน้าปรับสีหน้าเป็นจริงจังพร้อมกับแววตาคมที่ดุดันขึ้น ก่อนจะเอ่ยพูดประโยคถัดไปด้วยเสียงต่ำ “คืนนี้ก็...ขึ้นสวรรค์กับมันให้เต็มที่ เพราะนรกจากฉัน...กำลังรอเธออยู่”