ฉลาด

นี้เป็นเรื่องราวสาวออฟฟิตธรรมดาที่ชอบเล่นเกมจีบหนุ่มมากเธอมีความฝันอยากจะสร้างเกมขึ้นมาจึงไปสมัครงานที่บริษัทเกม แล้วเธอกลายเป็นผู้เล่นเกมนี้ มีชื่อว่า " Love and fanstry world" ทำให้ได้หลุดเข้าไปในเกมนี้ แล้วได้เจอกับตัวละครที่มีอยู่จริงเธอคิดว่านี้มันต้องเป็นของขวัญที่ทางบริษัทมอบให้อย่างแน่นอน แล้วหลังจากเธอก็ได้รับโบนัสและของขวัญจำนวนมาก

“เรียนยังไม่จบก็มีเมียได้ ไม่มีกฎหมายข้อไหนห้ามเอาไว้สักหน่อย มีแต่พิ้งค์นั่นแหละไม่ยอมใจอ่อนเป็นเมียผมสักที ไม่รู้จะให้รอไปถึงเมื่อไหร่ ทนไม่ไหวขึ้นมาจับปล้ำแล้วเช้ามาก็ให้แม่ไปขอเลยดีไหมนะจะได้จบ ๆ ไป”

เมื่อเพื่อนขอร้องมาว่าอยากให้แต่งงานกับมันในฐานะไม้กันหมา แลกกับเงินก้อนโต มีหรือคนหน้าเงินอย่างศศินโอเมก้าตัวน้อยที่หลอกคนทั้งโลกว่าเป็นอัลฟ่าจะไม่ยอมตกลง เอาก็เอาวะเพื่อเงิน...เอ๊ยเพื่อเพื่อนที่รัก

ระหว่างที่เลือกซื้อวัตถุดิบและอุปกรณ์มาทำหมูกระทะฉลองที่ได้เลื่อนตำแหน่งอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันต้องตายอย่างอนาถ! ไม่เพียงแค่นั้นชีวิตยังผกผันไปอยู่ในครอบครัวที่สุดแสนจะรันทด นี่มันอะไรกัน!

"โรส" กุหลาบแสนสวยถูกมองไร้ค่า ไม่ต่างจากดอกหญ้าริมทาง เพียงเพราะไม่มีหน้ามีตาทางสังคม ครอบครัวแฟนหนุ่มกีดกันความรัก และเขาแต่งงานกับหญิงอื่น ความเจ็บช้ำทำให้โรสเสียศูนย์ เสียคนรักไปกลับได้สามีทางพฤตินัย หนีอย่างไรก็ไม่พ้นเสียด้วย เพราะอะไรนะ? เพราะเขาเจ้าเล่ห์ เธออาจแค่หลงใหลมัวเมาไปกับเคราสากสุดจักจี้ขยี้หัวใจ หรือเพราะมือร้ายกาจ ที่พร้อมจะจู่โจมเธอให้ศิโรราบโดยง่าย ก็ไม่รู้สินะ รู้เพียงว่าปากน่ะแข็ง แต่ตัวอ่อนปวกเปียกไปหมด ผู้หญิงที่เอเดรียนหิ้วออกมาจากห้องน้ำชายคืนนั้น กลายเป็นว่าเขาได้หิ้วความรักขึ้นมา เธอคือดวงใจคือทุกสิ่งในชีวิต ต่อจากนี้ไปชั่วนิรันดร์...

น้ำเสียงของยาดากระเส่า มือเรียวบีบเคล้นกลีบสวาทของตัวเองที่ยังเป็นสีชมพูสวยราวกับกลีบกุหลาบสีชมพู เบ่งบานอยู่ท่ามกลางดงเส้นไหมสีดำระยับ ขณะมือที่เหลืออีกข้างเอื้อมขึ้นมาบีบเคล้นเต้านมสองข้างของตัวเองไปพลาง ทำเอาท่านประธานที่กำลังแอบมองถึงกับตบะแตก รู้สึกว่ากำลังโดนท้าทายอย่างแรง ‘ไม่ไหวแล้วโว้ย… ’ ถึงขั้นนี้แล้ว… กวินท์ตบะแตก ขยับลงมาจากเก้าอี้ที่คว้าเอามาขึ้นยืนแอบมองหญิงสาว รีบถอดเสื้อผ้าจนเหลือแต่กางเกงบ็อกเซอร์สีดำบางๆ มองเห็นแท่งเนื้อเป็นรูปเป็นลำมหึมาน่าสะพรึงซ่อนอยู่ภายใน ก้าวยาวๆ กลับเข้ามาในห้อง เอามือผลักบานประตูห้องน้ำที่เขารู้ว่าเพียงขยับแรงๆ ก็ทำให้ลูกบิดที่ไม่แข็งแรงนักคลายออกจากกันได้โดยง่าย “วะ… ว้าย… ท่านประธาน… ” ยาดาร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ รู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีกับสิ่งที่ตัวเองกำลังแอบทำอย่างเพลิดเพลิน เพราะว่ามือยังซุกอยู่ที่ง่ามขาอ้ากว้าง ไม่คิดว่าคนที่หล่อนกำลังเรียกร้องร่ำหาเขาอยู่ในจินตนาการอันวาบหวาม จะผลีผลามเข้ามาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าราวกับภาพฝัน “ท่าน… เอ่อ… ท่านเข้ามาทำไมคะ” ด้วยสัญชาตญาณ ทำให้หล่อนรีบเอื้อมมือคว้าผ้าขนหนูมาบิดทรวงอก

“ทำไมไม่ปลุกผม จะกลับทำไมไม่บอก โน้ตก็ไม่ทิ้งไว้ให้แล้วทำไมไม่เอาเงินไปด้วยทั้งที่ผมก็วางไว้ให้บนกระเป๋าคุณแล้ว” ภคิณเอ่ยเสียงเบาพอให้ได้ยินกันสองคน ทว่าคนฟังนั้นเรากับถูกจู่โจมเข้าอย่างจัง ดวงหน้าสวยที่ตกแต่งเอาไว้อย่างบางเบา กลับแดงระเรื่อขึ้น อาย… หรือโกรธกันแน่นะอารมณ์นี้ นับพรเองก็ยังไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ ๆ หัวใจเธออยู่ไม่สงบเท่าไหร่นัก ก็ให้ตายสิ ผู้ชายคนแรก คนเดียว วันไนท์สแตนด์ของเธออยู่ ๆ ก็มาอยู่ตรงหน้า แถมเป็นหนึ่งในคนของบริษัทที่ดูแล้วท่าทางจะตำแหน่งสูง ดูจากที่พนักงานของบริษัทที่ปฏิบัติต่อเขา นี่เขาคงจะไม่คิดมาจ่ายค่าตัวกันตรงนี้หรอกนะ

*3 ซีรีส์นางร้าย* 1. เป็นนางร้ายกลับใจไม่ได้ง่ายถึงเพียงนั้น คำโปรย...เมื่อต้องเข้าไปอยู่ในร่างสตรีร้ายกาจที่ทำชั่วมามากมาย อย่าว่าให้กลับตัวกลับใจเลย หนีไปยังจะง่ายซะกว่า โจทก์เยอะเหลือเกิน ทว่า..คนผู้นั้นไหนว่าเกลียดกันนักหนา เหตุใดจึงได้เอาตัวมาพัวพันกันไม่เลิกเล่า! 2. สตรีร้ายกาจผู้นี้อยากเป็นคนดีแล้ว คำโปรย...ทะลุมิติมาอยู่ในร่างสตรีร้ายกาจที่บ่าวไพร่ชิงชัง บุตรสาวหวาดหวั่น สามีห่างเหิน หนทางเดียวที่นางจะอยู่รอดคือจะต้องเปลี่ยนตนเองให้เป็นคนดี ทว่า...เหล่าคนที่เคยร้ายกับนาง นางก็ไม่อาจละเว้นไปได้เช่นกัน! 3. ผู้ใดก็ว่าข้าร้าย คำโปรย...เธอไม่คิดว่าการถูกจับพลัดจับผลูไปฟังเรื่องเล่าบนหินสลักเก่าแก่ที่มีอายุราวพัน ๆ ปีจะทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล….แต่เอาเถอะ ไปตบคนจอมเสแสร้งเหล่านั้นก็น่าจะสนุกดีเหมือนกัน!

“ในเมื่อเธอไม่ยอมตอบคำถาม ก็เท่ากับว่าเธอจงใจทำให้ฉันโมโห เพราะงั้นก็เป็นที่รองรับอารมณ์ของฉันไปแล้วกัน"

ใครๆก็ว่าผมโสดทั้งที่มีแฟนมาตลอดสามปีแต่เพราะอีเมียตัวดีรู้จักแค่การนอนจนพ่อแม่หาหมามาให้เลี้ยงแต่หมากลับเป็นฝ่ายต้องดูแลมันเฮ้อ~ภาระของหมาจริงจี้งเมียกู