ฉลาม (ลวงรัก) 20+ Mga Nobela at Kwento

ขนมย่นจมูกใส่คนคลั่งรัก น่ารักที่สุด น่ารักเกินไปจริงๆ “ก็รักอ่ะ เห็นเพื่อนแต่งงานก็อย่างแต่งบ้าง” “ยังเรียนไม่จบเลย” “ก็เข้าใจ แต่แบบ…” “หนูรักคนนี้นะ รักที่สุดในโลก ใจไม่มีทางเปลี่ยนหรอก ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน” ฉลามก้มหน้ามองสบตาคนรัก สุดท้ายก็หมุนตัวไปกอดเธอและพยักหน ้าไปมา

ร่างกายสั่นสะท้าน มือบางขยุ้มกลุ่มผมของชายหนุ่มเพื่อระบายความเสียวที่แล่นปราดไปทั่วร่างอิ่ม เธอกระตุกเกร็งหลายครั้งเมื่อฉลามเร่งจังหวะจนเธอแทบจะสำลักความสุข ในนาทีที่เธอใกล้จะถึงฝั่งฝัน ฉลามกลับเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยตัณหาและความรักที่ผส มปนเปกัน “ชอบไหมครับที่รัก... ลิ้นของผมสู้คนอื่นได้ไหม?”

พยัคฆ์หูผึ่ง “เต๋าเต้ยเรียกฉลามว่าที่รักเหรอ” “อือ เรียกตามแม่” ฉลามหันไปเหนี่ยวอุ๋งมาหอมอีกที มองตาภรรยาและกัดฟันอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะอ้าปากรับมาร์ชเมลโล่จิ้มไข่ปลาคาเวียร์จากลูกสาว

รักแสนรัก แค้นแสนแค้น โหยหา คิดถึง หลากหลายความรู้สึกที่เขามีต่อเธอ ถูกถ่ายทอดลงไปบนเรียวปากสีชมพูที่เผยอรับลิ้นหนาแทรกผ่านเข้าไปในช่องปากหวานล้ำโดยไม่รู้ตัว เนื่องจากอารามตกใจทำให้ปากสาวตั้งใจจะเปิดปากร้องค้าน และนั่นเป็นโอกาสให้เขาได้ลิ้มรสหวานในโพรงปากขอ

แดเนียลหัวเราะขบขันกับคำพูดคนรัก "ฉันไม่ได้สนใจหรอก เพราะไม่มีแหวนบนนิ้วก็รักเธอกับลูกมากอยู่แล้ว" "อืม…" "ชอบเป็นหมามีเจ้าของ เวลาเดินไปไหนมาไหนคนจะได้ไม่เข้าใกล้"

(จะโทรมาทวงของขวัญว่างั้น) “แล้วแต่จะคิด แต่ถ้าไม่ซื้อให้จะบอกแม่ว่าพี่แอบไปกินเหล้า” มีครั้งหนึ่งที่เธอโทรไปหาแล้วจับได้ว่าฉลามได้ออกไปเที่ยวช่วงหัวค่ำ แม้ว่าเขาจะออกมาคุยหน้าร้าน แต่เธอก็เห็นแสงไฟวิบวับที่มันสะท้อนเข้ามาในโทรศัพท์ตอนเปิดกล้องคุยกัน อีกทั้งเพลงท ี่เปิดในร้านก็ทำให้เธอได้ยินเช่นกัน บวกกับน้ำเสียงของฉลามที่แปลกไปจากเดิมนั่นอีก แต่เรื่องนี้พ่อกับแม่ยังไม่เคยรับรู้ ถ้าเธอบอกล่ะก็ มีหวังพี่ชายคงจะโดนบ่นแน่นอน เพราะฉลามเองก็เพิ่งจะอายุสิบเก้าปี แม้จะเป็นผู้ชายแต่พ่อกับแม่ก็ยังเป็นห่วงอยู่ดี

เล่ห์ลวงวิวาห์รัก ง้อเมีย ภาค 2 เอื้องคำที่โดนกฤตย์ลากออกมาโวยวายตลอดทาง แต่ดีที่ชายหนุ่มเอามือปิดปากเด็กสาวไว้ ซึ่งเธอก็ทั้งดิ้นทั้งโวยวาย

อคินยิ้มกริ่มอย่างมีความสุขมองสบดวงตากลมโตอย่างสื่อความหมาย มือหนาเลื่อนไปประคองใบหน้าเรียวไว้ แล้วใช้นิ้วโป้งลูบไล้พวงแก้มนวลเบา ๆ ของขวัญมองสบนัยน์ตาทอประกายโดยไม่คิดหลบหลีกทั้งที่รู้สึกเคอะเขินเป็นอย่างมากราวกับนัยน์ตาคู่นั้นมีแรงดึงดูดสะกดให้เธอไม่อาจละส ายตาได้

หญิงสาวพึมพำเสียงเครือขณะซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งแล้วกอดตอบร่างสูงใหญ่แน่น ชายหนุ่มเองก็จุมพิตหน้าผากเธอเบาๆ แล้วแนบแก้มสากลงบนกลุ่มผมนุ่มพร้อมรอยยิ้ม ขอแค่คนที่เขารักไม่ร้องไห้ อะไรเขาก็ทำให้เธอได้ทั้งนั้น หลังออกจากห้องทำงานของบ้านตึกมาเรฟก็รีบวิ่งข้ามทางเชื่อ

นางยิ้ม “ข้าไม่ละโมบนักสิ่งที่ข้าอยากได้ไม่ได้มากมายอะไร ทรัพย์สินข้ามีแล้ว การค้าข้าทำเป็น ดูแลจวนข้าทำได้ ชื่อเสียงข้าไม่ต้องการ สิ่งที่ข้าต้องการข้าก็อยากครอบครองไปจนตลอดชีวิต หากไม่อาจได้รับความรักเช่นนั้นมิสู้ไม่มีเลยจะดีกว่า” “เหลวไหล พูดอะไรออกมา ไม่มีเลยมิใช่เท่ากับไม่แต่งงาน ออกเรือนหรือไร”