ชีวิตที่เก้าของตัวร้ายในนิยายเซียน Novels & Stories

"เรื่องที่บอกแค่รับรู้ไว้ก็พอ ชีวิตของหนูอยู่กับโลกนี้ ก็ควรสนใจแค่โลกนี้เท่านั้น" "หนูยังอยากรู้... ที่ว่าหนูตายเพราะตัวร้าย... ตัวร้ายคือใคร ไม่เกี่ยวกับตัวเอกหรือคนตระกูลกู้ใช่ไหมคะ" "อย่าหลอกตัวเอง ทั้ง ๆ ที่หนูก็พอจะรู้ว่า... "

ในนิยายที่เขาเขียนเอาไว้. ในเมื่อเขาได้เข้ามาอยู่ตรงนี้กับหยางหมิงเซียนแล้ว เขาก็จะขอเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตตัวร้ายคนนี้ของเขาสักหน่อยก็แล้วกัน และถึงแม้ยามนี้พวกเขาจะเลือกเดินไปในเส้นทางเดิม แต่รับรองได้ว่าจุดจบของหยางหมิงเซียนจะต้องไม่เหมือนเดิม...เชื่อมือผู้แต่งคนนี้ได้ เลย ดังนั้นทางเลือกนี้ก็ถือว่าไม่เลว...ส่วนเนื้อหาในนิยายของเขาที่มันเริ่มเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมนั้น หากเขาจะขอเปลี่ยนแปลงเรื่องราวของตัวร้ายเพิ่มอีกสักนิดสักหน่อยก็คงจะไม่เป็นไรล่ะมั้ง? ในเมื่อมันคือนิยายของเขานี่นา

แทนขอธามด้วยนํ้าเสียงที่ขอร้อง พร้อมกับทำตาปริบๆอย่างอ้อนวอน เหมือนคนที่ยังงงกับชีวิตของตัวเองอยู่ เขาไม่รู้ด้วยซํ้า ว่าต่อจากนี้ชีวิตของเขาจะเป็นยังไง "มึงก็รู้กฏของที่นี่นะแทน ว่าจะอยู่ที่นี่ต้องเป็นพนักงานของโรงแรม..."

แต่เรื่องราวของพวกเขาก็สนุกพอสมควร ถึงจะมีบางจุดที่ไม่สมจริงบ้าง แต่ยังไงนิยายก็คือนิยาย จะเอาความรู้หรือความจริงจังมาทำไมกัน ซึ่งนิยายที่ฉันได้อ่านล่าสุดก็เป็นนิยายของนักเขียนสัมผัสที่หกที่อยู่ในโลกไหนสักแห่ง เนื่องจากนักเขียนที่มีดวงตาพระเจ้าเหมือนกับฉันได้แนะนำมาฉ ันจึงได้รู้จักกับนิยายของนักเขียนสัมผัสที่หกคนนั้น ซึ่งนิยายเรื่องนั้นก็มีชื่อว่า ตัวร้ายอย่างข้า เป็นนิยายแนวจีนกำลังภายใน มันเล่าถึงตัวเอกที่ได้ตายไปแล้วและวิญญาณได้เข้าไปอยู่ในร่างของตัวร้ายในนิยายที่ตัวเองเคยอ่าน

บทที่ 1.2 ความตายหายาก ทำยังไงก็ไม่ตายสักที ราชันมังกรทองสยบนภา คือนิยายแนวผจญภัยในโลกของผู้บำเพ็ญเพียรเป็นเซียนและมารเรื่องหนึ่งที่ยาวมาก

ความรู้สึกในใจที่ยากจะควบคุมนี้ทำให้นางลังเล เซียวเยี่ยนยังไงก็เป็นแค่ตัวละครในนิยาย หาใช่คนที่มีตัวตนจริงในโลกของนาง สิ่งที่ต้องโฟกัสให้ดี ก็คือการหาทางออกจากนิยายเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด ส่วนเขาจะเป็นยังไงนั้นคงต้องปล่อยให้แล้วแต่ชะตากรรม

ในเมื่อทำทุกอย่างจนเสร็จจนไม่มีอะไรทำแล้ว หงฮุ่ยหลิงจึงคิดอยากลงไปเที่ยวในแดนปีศาจ สอดส่องดูการใช้ชีวิตของพระเอกเสียหน่อย ตั้งแต่อ่านนิยายเรื่องนี้มา ถึงเขาจะค่อนข้างรำคาญนายเอก แต่ก็ชอบตัวละครพระเอกพอสมควร อยากรู้ว่าภายใต้ตัวหนังสือสุดจะพรรณนาว่า ‘พระเอกหล่อ เหลาเกลี้ยงเกลาราวเซียนจวินในแดนอเวจี’ จะปกครองดินแดนของตนเองอย่างไร

"เอ่อ... คุณชายรองจ้าวเก่งเรื่องวรยุทธ์ อายุน้อยแต่ได้เลื่อนขั้นเป็นถึงรองแม่ทัพพ่ะย่ะค่ะ" ไป๋ซินหยานเพ่งมองภาพเหมือนตรงหน้าโดยละเอียด บุรุษผู้นี้รูปร่างองอาจสมกับเป็นนักรบซึ่งนางชมชอบบุรุษเช่นนี้ที่สุด แต่ว่า... เขาผู้นี้ก็คือพระรองซึ่งหลงรักนางเอกในนิยายเช ่นกัน นับตั้งแต่นางรู้ว่าตัวเองหลงเข้ามาอยู่ในนิยายและเป็นตัวร้าย นางก็ตั้งปณิธานว่าจะไม่ขอข้องเกี่ยวกับเหล่าตัวเอกเป็นอันขาด เพื่อหลีกเลี่ยงความตายอย่างไรเล่า

“ดี!! ถ้าอย่างนั้นก็เข้าเรื่องกันเลย คุณลู่ คุณคือผู้ถูกเลือกให้มาทำหน้าที่สำคัญบางอย่าง และหน้าที่นั้นก็คือ ช่วยชีวิตของตัวร้ายในนิยายให้มีชีวิตรอด โดยที่คุณต้องไม่ทำตัวสะดุดตาให้ผู้เขียนจับได้เป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นเราจะไม่สามารถช่วยเหลือคุณได้ เพราะในโลกของนิยายนักเขียนคือ

คนหนึ่งหยินคนหนึ่งหยาง คนหนึ่งชอบแสดงเป็นนางร้าย อีกคนชอบคงความเป็นนางเอก ภาษาจากภพที่นางจากมาเรียกว่า ‘คีพคาแร็คเตอร์’ ย้อนไปจุดผกผันของชีวิต ไช่เซียงฮวาสิ้นชีพจากยุคสองพัน ชีวิตเป็นเหมือนนิยายออนไลน์ที่เคยอ่าน มาเกิดใหม่ในโลกจีนโบราณเป็นคุณหนูจากตระกูล ที่ร่ำรวย