ชีวิตที่เก้าของตัวร้ายในนิยายเซียน Novels & Stories

แม้มองมุมหนึ่ง ปัจจุบันชีวิตของอันวาร์จะดูเหมือนพล็อตนิยายวายและนิยายทะลุมิติตลาด ๆ ที่คนธรรมดาทะลุมิติเข้ามาในร่างตัวร้าย นิยายประเภทที่หลายครั้งแค่เห็นคำโปรยก็แทบจะเดาพล็อตได้จนจบเรื่องว่า เดี๋ยวตัวเอกก็คงไปหว่านสเน่ห์ใส่ใครสักคนเข้า แล้วก็มีชีวิตที่มีความส

จ้าไม่เหมือนกันคนเลี้ยงม้าเช่นเจ้าถูกคนตีตายไปก็ไม่มีผู้ใดมาเรียกร้องความเป็นธรรมให้ รักษาชีวิตของตนเองเอาไว้ให้ดี ขอแค่เพียงยังมีชีวิตอยู่สักวันพวกเราก็คงจะได้พบกันอีก” ซูเยว่อิงเอ่ยออกมาในใจก็คิดว่า ‘หากบังเอิญได้พบกันอีกเจ้าห้ามทำร้ายข้าเฉกเช่นกับที่ทำกับผู้อื่นเชียว ’ นางพยายามสร้างความประทับใจให้เขา แต่แน่นอนว่าตัวร้ายในนิยายเรื่องนี้อย่างหยางจื่อโม่นางไม่อาจจะดูแคลน หากเสแสร้งมากจนเกินไปเขาย่อมจะดูออกยามนี้นางจึงเสแสร้งแค่พอประมาณเพียงเท่านั้น

“เตือน? ต้องเตือนอะไร?” “ฉันมั่นใจว่าเธอเองก็อ่านนิยายเรื่องที่เธอสวมร่าง มาอย่างละเอียดรอบคอบแล้ว น่าจะเพราะว่าพระเอกของเรื่องนี้ เป็นพวกตัวร้ายที่จับฉลากได้บทพระเอก เธอไม่อยากมีชะตากรรมที่น่าสงสาร”

ร่างบางเมื่อเห็นใบหน้าของคุณตัวร้ายเริ่มดีขึ้น เธอก็มานั่งนึกถึงเนื้อหาในนิยาย เธอพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวในนิยายที่เธออ่านกับเหตุการณ์ตรงหน้าให้เข้ากันได้ "หยางเฟิง..." เธอพึมพำชื่อนี้ออกมาเบา ๆ ในนิยายที่เธอเคยอ่าน หยางเฟิงคือพันตรีหนุ่มผู้โหดเหี้ยม ไร้ความป รานี เขาคือศัตรูตัวฉกาจของพระเอกผู้แสนดี

ให้ราบไปเถอะ เป็นมิตรไม่ชอบก็เป็นศัตรูกันไปเลย! ในสถานการณ์ที่ผ่านมาทำให้ไรท์ที่เป็นนักเชียนนั้นนึกว่าตัวเองกำลังอยู่ในนิยายเรื่องหนึ่งเลยนะคะ นั้นคือ ฝั่งนั้นมีผู้ร้ายที่โง่และเห็นแก่ตัวแบบเต็มขั้นชีวิตประชาชนไม่มีความหมายสำหร้บพวกเขา ส่วนฝั่งเราที่เป็นพระเอก

เขาเป็นนักสู้ในการฝึกร่างขั้นจงซือนะ สําหรับนักสู้ธรรมดา นั่นก็คือคนที่เหมือนพระเจ้าเลย สามารถเอาชีวิตคนได้ด้วยดีดนิ้วเลย ถ้าโจมตีอย่างลวกๆ ก็ยิ่งสามารถตัดผู้เก่งในการฝึกร่างขั้นเซียนเทียนได้

สักพักเงาดำเงาใหญ่ก็โฉบผ่านใบหน้าเธอ ก่อนจะหยุดลงด้านหลังชายชุดดำ “ขอรับนายท่าน” เดี๋ยวนะ... เหลียนปู้อย่างนั้นหรือ นี่มันชื่อองครักษ์ข้างกายของบุรุษร้ายกาจแห่งยุทธภพในนิยายเธอนี่นา! หมี่เฉียนเฉียนเธอโง่หรือเปล่าเนี่ย! ไปแหย่ปากพยัคฆ์เข้าแล้ว

ซ้ำร้ายยังได้เป็นนางร้ายในนิยายที่จะถูกตัวร้ายทรยศหักหลังและฆ่าตายอย่างน่าอนาจในอีกหนึ่งเดือนนับจากนี้อีก! "โอ้พระเจ้า จะให้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายทั้งทีทำไมต้องให้มาอยู่ในร่างที่ใกล้ตายแบบนี้ด้วยเจ้าคะ?"

หลี่จื่อหนิงกล่าวออกมาด้วยความจริงจัง ทว่าลึกๆ แล้ว ในนิยายเล่มนั้นกล่าวถึงพ่อตัวร้ายเอาไว้ได้น่าสงสารไม่น้อย ตอนที่อ่านนางรู้สึกเห็นใจเขาจริงๆ เหตุใดต้องมารับบทตัวร้ายเพื่อทำให้ความสัมพันธ์ของพระเอกและนางเอกแน่นแฟ้นขึ้นแต่ตัวเองกลับกลายเป็นตัวร้ายที่ถูกผู้คนมองด้ วยสายตาแปลกประหลาดแทน พอนึกถึงเรื่องนี้ นางก็รู้สึกเจ็บใจขึ้นมาทันที

เรื่องนี้เป็นนิยายชายหญิงนะคะ แต่เรียกตัวร้าย เพราะอะไรนั้นต้องติดตามเลยยยย .... บทนำ