ชีวิตที่เก้าของตัวร้ายในนิยายเซียน Novels & Stories

ความริษยานั้นทำให้จุดจบชีวิตนางเศร้าหมองและตายลงอย่างโดดเดี่ยว แต่เธอต้องไม่มีจุดจบอย่างนั้น แม้ตั้งใจจะให้นิยายจบแบบนั้นก็เถอะ ก็เธอดันทะลุเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายนี่นา ไม่รู้ว่าจะมีวิธีกลับไปโลกเดิมไหม เรื่องนั้นต้องหาทางคิดทีหลัง ตอนนี้ต้องหาทางเอาตัวรอดจา กสถานการณ์ตรงหน้าก่อน จะปล่อยให้นางร้ายที่เป็นตัวเองในตอนนี้ ตายอย่างที่วางพล็อตไว้ไม่ได้เด็ดขาด “ข้าแค่ตกใจ”

อบข้างเงียบสงบ ตอนนี้เขาเขียนเรื่อง ทะลุมิติมาเป็นบอดี้การ์ดของมาเฟีย เป็นเรื่องราวคุณหมอที่ทะลุมิติไปยังโลกโอเมก้าเวิร์ส เป็นบอดี้การ์ดให้กับมาเฟียที่ปิดบังตัวตนว่าตัวเองคือโอเมก้า เรื่องราวความรักของทั้งคู่ถูกเขียนให้เป็นแนวฟิวกู๊ด แต่ดันมีเพื่อนนายเอกที่ไม่รู้ว่านายเอ กของเรื่องคือโอเมก้า เขาแอบหลงรักนายเอกทั้งๆที่เข้าใจว่านายเอกคืออัลฟ่า แถมยังเป็นเพื่อนสนิท ความที่เมฆาเขียนคาแรกเตอร์ของเพื่อนพระเอกออกแนวกวนประสาท ทำให้เมฆาไม่ชอบตัวละครนี้ กะจะเขียนให้ตายตั้งแต่กลางเรื่องไปเลย

และมีอีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันไม่มั่นใจว่าอิระจะถูกจับได้ก็เพราะบทบาทของมันในนิยายเล่มนั้น มีชะตากรรมหนึ่งที่ตัวร้ายของนิยายถูกกำหนดไว้แล้วในหนังสือเกือบทุกเล่ม ชะตากรรมอันยิ่งใหญ่ที่ว่าก็คือจะไม่มีใครจัดการตัวร้ายใหญ่ของหนังสือได้นอกจากตัวเอกของหนังสือ ไม่ว่าตัวประกอบจะแข็ งแกร่งแค่ไหนก็ไม่สามารถล้มตัวร้ายได้ แม้ว่าโลกนี้จะไม่ใช่นิยายและนิยายเล่มนั้นก็เหมือนเป็นคำทำนายเสียมากกว่า แต่ไปดูวาระสุดท้ายของเจ้านั่นกับตาให้สบายใจจะดีกว่า

และถ้าตนรักษาชีวิตหนิงเซียนไว้ได้จนถึงวันที่พระนางได้ครองรักกัน จากนั้นไม่แน่ว่านิยายเรื่องนี้จะจบลงแบบแฮปปีเอนดิงสำหรับทุกฝ่าย แล้วหนิงเซียนตัวจริงก็จะได้กลับร่างเดิม ใช้ชีวิตดั่งที่นางต้องการ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยังค้างคาอยู่ภายในใจ นั่นก็คือความสงสารตัวร้ายผู้นั้น แม้เขาจะใจร้ายกับหนิงเซียนมากเพียงใด แต่สิ่งที่เขาได้พบเจอมันก็โหดร้ายไม่ต่างกัน หากจะโทษก็ควรจะโทษนักเขียนเถิด ทำให้ตอนจบของตัวร้ายและตัวประกอบหายไปอย่างบัดซบสิ้นดี

แนะนำตัวละคร พระเอก: พู่กัน พรกิตต์ เธียรนิติฐาดล ส่วนสูง:185 ซม. น้ำหนัก:65. กก

“ฉันปิดหน้าผู้หญิงแล้วส่งไปให้พี่ต้นกล้าน่ะ เขาคงคิดว่าเป็นน้องนายอะสิ” “ไม่คงล่ะครับ คิดแน่นอน ไม่รู้ว่าคุณตีบทนางเอกแตกได้ไงทั้งที่ทำตัวเหมือนพวกนางร้ายขี้อิจฉา” “นี่! ลากฉันมาเนี่ยจะช่วยหรือจะซ้ำเติมไม่ทราบ”

ดหนัก แต่ถึงอย่างนั้นการพบเพียงไม่กี่ครั้งที่ผ่านมา ก็ทำเอานางเหนื่อยไปมากและยังหวาดระแวงเขาไม่หาย ตัวร้ายในนิยายฉายาอารมณ์ร้อน มั่นใจในตัวเอง อีกทั้งตัวร้ายในเรื่องยังเป็นถึงแม่ทัพเสียด้วย มีนิยายเรื่องใดบ้างที่เนื้อเรื่องส่งเสริมตัวร้ายดีเช่นนี้กัน ปกติสาวใช้ในจวนแห่

คราวก่อนเอาชีวิตรอดกลับมาจากปรโลกได้ นับว่าสวรรค์เมตตา ไม่คิดว่าครั้งนี้จะมีคนในครอบครัวถูกพิษชนิดเดียวกันอีก “ดอกกักวิญญาณเช่นนั้นหรือ” [1] ฮูหยินไร้รอย หรือหมอเกาเมิ่งเจี๋ย ปรากฏในนิยายหลายเรื่องของผู้เขียน ทั้งเรื่องซือซือฮองเฮาพันโฉม และลิขิตฟ้าภรรย าสลับร่าง

“ยังไม่ได้เขียนเลยเหรอคะ คุณก็รู้ว่าพวกคุณท่านเวลาลงโทษแล้วไม่เคยอ่อนข้อ ถ้าเขียนไม่เสร็จ คุณไม่มีทางได้ออกไปจากห้องแน่ ๆ” ไม่ ผมไม่รู้เรื่องนี้เลยป้า... ด้วยความที่ต้นฉบับนิยายดำเนินเรื่องวนเวียนอยู่แค่กับพระเอกนายเอก จะกล่าวถึงตัวร้ายก็แค่ตอนที่โผล่ไปเสนอหน้ากับสองคนนั้นเท ่านั้น ทำให้ผมไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้วตัวร้ายใช้ชีวิตยังไงกันแน่

กิดจากความอบอุ่นและมั่นคงในครอบครัว นางเชื่อมั่นแล้วว่าชีวิตของตัวร้ายเหล่านี้จะมีจุดจบที่สวยงามปราศจากมลทิน หากชีวิตของนางเลือกได้ก็ยังจะเลือกอยู่ในนินายเรื่องนี้ต่อไป เป็นตัวประกอบที่ดำเนินชีวิตไปเรื่อย ๆ มองดูตัวละครโลดแล่นไปตามบทบาท คอยชี้แนะแนวนางที่ดีงามเม ื่อเริ่มจะหลงทางจนกว่าชีวิตของพวกเขาจะพบกับความสมบูรณ์แบบตามที่ต้องการ