Novel & Cerita กษัตริย์

"ไม่สงสัยได้ไงเฮียคิงเป็นเจ้าของบริษัทอสังหาฯที่ใหญ่อันดับต้นๆของประเทศเลยก็ว่าได้" "ห๊ะ!!มึงอย่ามาหลอกกู" "กูจะหลอกมึงทำไม นี่มึงไม่รู้" "-"//ฟาร์ส่ายหน้า "เห็นเหมือนจะรู้จักกันแล้วก็นึกว่ารู้"

รับสั่งถามพระมารดา “นางหมดสติหลังจากเปิดประตูพระตำหนักแล้วพบว่า สิ่งที่นางเห็นเบื้องหน้าหาใช่แคว้นฟ่านตามความเข้าใจของนางแต่อย่างใด แลดูจะตกใจมากเลยทีเดียวแล้วก็พูดจาแปลกประหลาด มิรู้แม้กระทั่งว่ากษัตริย์องค์ปัจจุบันที่ปกครองแคว้นน้อยใหญ่ทั้งหมดนี้มีพระนามว่ากระไ ร ดูรึช่างแปลกประหลาดชอบกลนักเชียว” พระนางเล่าเหตุการณ์ให้พระโอรสได้ล่วงรู้อย่างละเอียด

ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ฝ่าบาทครับ ผมมาขอเข้าเฝ้าครับ” “ชาเซหรอ? เข้ามาเลยๆ” แอ๊ดดด ชายหนุ่มในชุดสุภาพเดินเข้ามาหากษัตริย์ของตนก่อนจะก้มหัวลงทำความเคารพ

บทนำ วิญญาณต้องสาป นำพาหญิงสาวผู้หนึ่งกลับไปยังห้วงเวลาที่พวกเขาเคยอยู่ หวังว่านางจะช่วยถอนคำสาปร้ายนี้ เพื่อที่จะได้หลุดพ้นจากการจองจำนับพันปี และเขาที่เฝ้ารอนางมาตลอดพันปี กษัตริย์ผู้ทรงอำนาจนามว่า "หวงตี้" ซึ่งปกครองอาณาจักรด้วยความแข็งแกร่งและปัญญา หวงตี้ม

ใช่เพราะถ้าเธอไปเอาคีย์การ์ดกับยามเธอก็ต้องแจ้งชื่อนามสกุลอยุ่แล้ว เพราะเป็นกฏของคอนโดนี้ แถมยังมีวงจรปิดจับภาพ งานนี้ภาสกรณ์รอบคอบจริง ๆ แต่เธอก็ไม่หวั่น “ไอ้นี่มันไม่ธรรมดา ปัทต้องระวังตัวเอาไว้นะ” ยุทธนารีบเตือนภรรยาสาวด้วยความเป็นห่วง “ค่ะ พี่ยุทธไม่ต้อง เป็นห่วงนะคะ ปัทเอาตัวรอดได้”

และเมื่อเงยหน้ามองคุณเจ้านาย ก็เห็นเธอเม้มปากนิดๆ พยักหน้าหน่อยๆ แล้วเอื้อมหยิบหนังสือเล่มหนึ่งที่สอดอยู่ตรงซอกเล็กๆ ระหว่างกองเอกสารต้นฉบับบนโต๊ะเขียนงานออกมายื่นให้หล่อน หนังสือเล่มนั้น บางเล็กกว่าเล่มอื่น ที่นรีเคยได้อ่าน ปกเป็นภาพวิวเมืองหลวงยามราตรี มีร ะบุตัวอักษรไว้เพียงว่า ‘คุณนนท์’

ประโยคนี้ทำให้ไท่หวงไท่โฮ่วชะงักเพียงเสี้ยววินาที แต่ก็กลับมาสงบดังเดิม “ความสุขของกษัตริย์…คือการปกครองโดยไร้ภัย ไม่ใช่การคุมบังเหียนราชบัลลังก์อยู่เบื้องหลัง”

"หวานมากกก คู่รักคนดังของมอเรา รุ่นพี่ที่เป็นถึงประธานสภารวมถึงใครๆต่างขนานนามว่าราชาแห่งวิศวะ ผู้ที่ผู้หญิงทุกคนต่างหมายปอง แต่ก็คงจะต้องน้ำตาตกกันเลยทีเดียว เจ๊ได้ข่าวมาว่าเค้านั่งทานข้าวกับสาวน้อยนามว่า เค้กเนย......."

กษัตริย์พูดเสียงเด็ดขาดและไม่เปิดโอกาสให้ใครคัดค้าน “ในฐานะกษัตริย์ คำสั่งของข้าคือกฎหมาย การตัดสินใจของข้าคือสิ่งที่ถูกต้องที่สุด!”

“ท่านหมายถึงอะไร” “รู้แค่ว่านางตายเพื่อให้พวกเจ้ามีชีวิตอยู่” ราชาปีศาจกล่าววาจาอันเย็นชาดุจคมมีดจบก็สะบัดชายอาภรณ์ยาวพลิ้ว เดินออกจากห้องบรรทมที่ปกคลุมด้วยความโศกเศร้าอย่างไร้เยื่อใย ประตูไม้สีดำสนิทค่อย ๆ เปิดออกตามแรงผลักของเขา เสียงคร่ำครวญปานหัวใจถูกฉีกกระ ชากของเหล่านายบำเรอนับร้อยผู้ภักดีต่อองค์หญิงสิบเอ็ดดังขึ้นพร้อมกัน ราวสายน้ำไหลเชี่ยวที่อัดแน่นด้วยความสิ้นหวังและความเจ็บปวด