Novelas y relatos de ตัวประกอบอย่างข้าไม่ยอมตายหรอกนะ

“วันนี้ฉันอาจจะเจ็บที่ต้องตัดสินใจเฉือนหัวใจตัวเอง แต่พรุ่งนี้ฉันจะต้องมีความสุขและยิ้มรับการกระทำของตัวเองแน่นอน เพียงแต่ว่าจะช้าหรือเร็วก็เท่านั้น” “แกอาจจะคิดว่าฉันเข้มแข็งที่สามารถทำใจและจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้เร็ว ฉันอยากจะบอกแกว่าความจริงฉันก็อยากอ่อนแอแหละ ยัง อยากนอนร้องไห้ เพียงแต่ว่าฉันทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะฉันไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลก ฉันยังมีพ่อแม่ มีแกที่รักและหวังดีกับฉัน แล้วฉันจะทนร้องไห้เสียใจให้พวกเขาทุกข์ไปกับฉันด้วยเรื่องอะไร”

บางททีฉันก็ไม่ควรจะไปนึกถึงใคร ในเมื่อนี้มันคือตัวของฉันร่างกายของฉัน ฉันจะให้ใครทำอะไรก็ได้ เพราะยังไงคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนอย่างวายุก็ไม่ได้เห็นค่าอะไรอยู่แล้วไม่ใช่หรอ “อยากจูบฉันอีกมั้ย” “แกม~~” “อือ~~~~อือ”

"ฉันไม่ยอม ต่อให้ฉันตายก็ไม่ยอม" "หึ คนอย่างฉันไม่ฆ่าใคร มีแต่จะทำให้ทุกข์ทรมานเหมือนตายทั้งเป็นเท่านั้น"

นางบ่นอุบอิบตีแขนเขาไม่แรงนัก "ข้าไม่ตายง่ายๆ หรอกหากตายไปใครจะดูแลท่านเพราะมีท่านอยู่บนโลกใบนี้ข้าจึงไม่อาจตายกลัวว่าท่านจะลำบาก"

“ฉันยังไหว!” “อย่ามาห้ามฉันเลยธันวา! ถ้าเขาตายไปเพราะเลือดไม่พอ ฉันจะไม่มีวันให้อภัยตัวเอง!”

ผมไถผมออกทีละข้างแล้วจ้องหน้าตัวเองในกระจกไปด้วย ถึงผมจะสันดานเหี้ย แต่ผมก็ยึดคติกับตัวเองไว้แล้วว่าถ้าชาตินี้ผมยังไม่ตาย ชีวิตผมแม่งจะเจอกับอะไร เครียดจนจะเป็นบ้ายังไงผมแม่งจะไม่ฆ่าตัวตาย จนกว่ามันจะสุดจริงๆ ผมถึงจะรู้จักกับคำว่ายอมแพ้ แต่ผมจะไม่คิดสั้นแน่ ผมแม่งหง ุดหงิดกับชีวิตตัวเองก็จริง แต่ผมไม่เคยท้อ ผมไม่เคยให้ใครมาทำไรผมง่ายๆ ตอนนี้ก็เหมือนกัน

เชิดลองหยั่งเชิงถามดู “ผมไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก ต่อให้วามีใครอีกสักร้อยคน ผมก็จะสู้ให้ถึงที่สุด ผมจะไม่ยอมเสียลูกเสียเมียไปแน่ ต้องชดใช้ด้วยความตาย ผมก็ยอม ขอแค่วายอมยกโทษให้ผมก็พอ”

“จะบอกไหม ถ้ายอมบอกมาดี ๆ ฉันจะยอมไว้ชีวิตแก” “ม… ไม่… ไม่ได้… อึก… ไม่ได้เด็ดขาด !!” “ชิ ! ดื้อด้านซะจริงนะ ดูซิว่าจะทนไปได้สักกี่น้ำ”

คาร่าพูดด้วยสีหน้าสยดสยอง “ถ้าตายต้องไม่ตายคนเดียวแน่” ขนาดเจ็บ ฉันยังจะไม่ยอมเจ็บคนเดียวเลย ถ้าการกระทำของฉันมันมีผลกับเขาอย่างที่ท่านปู่พูด มันก็สนุกละสิ หึ!

“ไม่” “ถ้าอยากให้พวกมันรอด ก็ต้องยอม แต่ถ้าเธอไม่ยอมพวกมันก็ต้องตาย” “คนสารเลว”