ตั้งครรภ์

เพราะความเมาทำให้ ‘ภาม เศรษฐวัฒน์’ เข้าห้องผิด และความผิดพลาดก็ทำให้เขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเพื่อนของน้องสาวอย่าง ‘เกวลิน’ ใจเขาอยากปัดความรับผิดชอบ แต่กลับกลายเป็นว่าเขายื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเธอเพื่อชดใช้ความผิดพลาดนั้น แต่พออยู่ด้วยกัน สันดานผู้ชาย ‘ชั่วๆ’ ก็บอกว่าเขาแค่อยากได้เธอ กระทั่งล่อลวงเธอเป็นของเขาอย่างยินยอมพร้อมใจ แต่พอวันหนึ่งเธอคิดจะเดินจากเขาไป ภามจึงทุรนทุรายทนไม่ได้ ทั้งๆ ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเห็นเธอเป็นแค่ ‘ของชั่วคราว’ ที่รอวันเบื่อแล้วโละทิ้งเท่านั้น!

เพลิง ภูธนินทร์ มาเฟียหนุ่มในวัย 39 ปี เป็นลูกครึ่งไทยจีน[ฮ่องกง] เป็นเจ้าพ่อธุรกิจสีเทาครบวงจร แห่งอาณาจักรP&P นิสัย : ดุร้าย ป่าเถื่อน ปากแข็งในเรื่องความรัก และคิดว่าผู้หญิงก็เหมือนกันหมด 'เลี้ยงไม่เชื่อง' อิงดาว เป็นนักศึกษาสาวปีที่3 ในวัย 21 ปี เป็นเด็กกำพร้า เติบโตมาจากบ้านโอบรัก  นิสัย : ดี เรียบร้อย แต่ไม่ค่อยยอมคน[ถ้าตัวเองไม่ผิด] เรียนเก่ง จึงได้ทุนเรียนต่อในระดับปริญญาตรี ทว่าเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเธอได้ตบหน้าผู้ชายคนหนึ่งเข้า  เรื่องเลวร้ายจึงเกิดขึ้น กับชีวิตที่เรียบง่ายของเธอ  **** “ที่นี่มีตำแหน่งว่างอยู่สองตำแหน่ง เธอจะเลือกทำอะไร ฉันให้สิทธิ์เธอเลือกเองเต็มที่” เพลิงว่าขึ้น “ตำแหน่งว่าง…อะไรบ้างคะ” อิงดาวแทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง ว่าผู้ชายที่เธอตั้งข้อรังเกียจ ก็มีส่วนดีหลงเหลืออยู่เหมือนกัน “ตำแหน่งแรก ไปรับแขกบนชั้นเจ็ด ชั้นนั้นจะมีพวกเสี่ยแก่ ๆ หื่นกระหายแต่กระเป๋าหนัก และยอมจ่ายอย่างไม่อั้น ถ้า    

"ลงมาสิ"เอ่ยเรียกเมื่อหญิงสาวยังเอาแต่นั่งอยู่กับที่ "มาทำไมคะ" "มาฝากท้องมั้ง"น่านนทีตอบกลับอย่างกวนๆ "คุณน่าน!"สายธารสวนกลับ เมื่อเขาจงใจกวนประสาทเธอ "ลงมาเถอะน่า ชักช้าเสียเวลา" "บอกก่อนสิคะว่ามาทำไม" "ผัวเมียมาอำเภอถ้าไม่มาจดก็ต้องมาหย่า แค่นี้คิดไม่ได้หรือไง" "จดทะเบียน...สมรสเหรอคะ"คำว่าสมรสหลุดออกมาจากปากเบาหวิว เมื่อตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน "อืม...จะลงมาได้หรือยัง" "ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ ฉันไม่ได้..."คำพูดต่อมาถูกกลืนลงคอ เมื่อน่านนทีขัดขึ้น "เรื่องนั้นฉันจะคิดเอง ตอนนี้เธอลงมาดีๆดีกว่า หรือว่าจะต้องให้ฉันอุ้ม" "คนไม่ได้รักกัน ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ค่ะ" "ฉันทำเพราะเห็นว่าสมควรทำ" "ถ้าคุณทำเพราะต้องการแสดงความรับผิดชอบ ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเข้าใจว่าเรื่องของเราเกิดขึ้นมาจากอะไร อย่าให้ฉันต้องเป็นภาระคุณไปมากกว่านี้เลยนะคะ" "เธอนี่ดื้อกว่าที่ฉันคิดไว้นะ" "ฉันไม่ได้ดื้อค่ะ แค่แสดงความคิด" "สายธาร...อย่าให้ฉันหมดความอดทนกับเธอ"

" เธอจะเอายังไง​กับเด็กในท้อง เมื่อได้ยินคำถามแบบนั้นเธอจึงปล่อยโฮ​ออกมาด้วยความรู้สึก​เจ็บ​ปวดหัวใจ " คำถามนี้มันควรจะเป็น​คำถามของไหมไม่ใช่หรอคะ " แล้วเธอจะถามชั้นทำไม ในเมื่อเธอรู้คำตอบดีอยู่เเล้ว​ " คุณ​ปริ​ญ​พูดแบบ​นี้​มันหมายความ​ว่ายังไง​คะ " ชั้นไม่รู้​หรอกนะว่ามันพลาดได้ยังไง​ แต่เธอก็น่าจะรู้ดีว่าชั้นไม่มีทางยอมรับลูกในท้องของเธออย่างแน่นอน " ค่ะ ไหมเตรียมเอาใจไว้บ้างแล้ว " ไหม เธอรู้ใช่มั้ยว่าอันนาเป็นผู้หญิง​ที่ดีมาก " ค่ะ ไหมรู้ว่าอันนาเป็นผู้หญิง​ที่ดีและเหมาะ​สมกับคุณ​ปริญ " ถึงชั้นจะเคยทำตัวไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิง​มาก่อน แต่ตอนนี้​ชั้นคิดว่าอันนาคือผู้หญิง​ที่ใช่และเหมาะที่จะเป็นแม่ของลูกในอนาคต แล้วเธอคิดดูว่าถ้าอันนารู้เรื่องนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น " คุณ​ปริ​ญ​อยากจะสื่ออะไรก็พูดมาตรงๆเลยดีกว่าค่ะ " คือชั้นอยากให้เธอออกไปจากชีวิต​ของชั้นกับอันนา และชั้นจะให้เงินเธอก้อนนึงเพื่อกลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ หรือถ้าเธออยากอยู่ที่นี่ต่อ เธอจะไปเอาเด็กออกชั้นก็ไม่ว่า​อะไร​นะ

"สวยแบบนี้ค่าตัวเท่าไรล่ะ ผู้ชายโต๊ะนั้นให้คุณเท่าไร ผมจ่ายให้มากกว่าสองเท่า"ธรรศธรเอ่ยระราน "นี่คุณ ถ้าคุณเมาก็กลับไปซะ อย่ามายุ่งกับฉัน"มณีรินทร์ยังควบคุมอารมณ์ได้ดี แม้ภายในใจจะเริ่มหวาดกลัว "ปล่อย!"หญิงสาวเริ่มดิ้นหนักขึ้น เมื่อฝ่ามือใหญ่เริ่มไม่อยู่นิ่ง ธรรศธรเริ่มลูบไล้สีข้าง และสะโพกแน่นกลมกลึงอย่างมันมือ อกอวบอิ่มเบียดเข้าหาอกกว้าง เอวเล็กเบียดอยู่กับช่วงเอวสอบที่มีกล้ามเนื้อแน่นแบบคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ จากตอนแรกที่คิดจะแกล้งให้เธอกลัว กลับกลายเป็นความต้องการแบบที่ธรรศธรเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเอง "ร้อนแรงอย่างนี้นี่เล่าพุฒิพัฒน์ถึงได้หลงจนหัวปักหัวปำ" "ปล่อย! ฉันบอกให้ปล่อยช่วย!..."เสียงตะโกนขาดหาย เมื่อริมฝีปากหนาฉกลงมาปิดปากอิ่ม มณีรินทร์เองก็นึกไม่ถึงว่าจะถูกคนแปลกหน้าคุกคามเธอแบบนี้ ความกลัวเริ่มเข้าเกาะกุมหัวใจ

แค่คืนเดียว ฉันคิดว่ามันจะจบ...แต่คุณหมอสุดหล่อกลับร้อนแรงจนฉันถอนตัวไม่ขึ้น คืนเดียวไม่พอ เขาจะเอาทั้งตัวและหัวใจฉัน

“คุณเสือคะ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดนะคะ เนตรกับคุณเมธเราไม่ได้มีอะไรกัน มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้นค่ะ” เนตรแพรปรับโทนเสียงข่มความโกรธที่เขาดูถูกเธอ พยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ “เธอคิดว่าฉันจะเชื่อผู้หญิงร่านร้อนอย่างเธอเหรอเนตรแพร” เขาเดินมาหาหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา พูดแล้วชี้นิ้วจิ้มเข้าที่หน้าผากมนออกแรงผลักเพียงนิดเดียวศีรษะทุยก็เอียงเอนจนทรงตัวไม่อยู่ “พี่เสือคะ ฟางมารับไปทานข้าวกลางวันค่ะ” อยู่ ๆ เฟยเฟิ่งก็เปิดประตูเข้ามา ทำให้ทั้งศรุตและเนตรแพรหันไปทางต้นเสียงอย่างรวดเร็ว ส่วนคนที่เข้ามาไม่ดูเวลาตกใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่าสองคนในห้องกำลังมีปากเสียงกันอย่างไรอย่างนั้น “น้องฟางมาแล้วเหรอครับ รอพี่แป๊บหนึ่งนะ” ศรุตบอกผู้มาใหม่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แล้วหันมาตวาดใส่คนตัวเล็กเสียงแข็ง “ส่วนข้าวเที่ยงที่เธอเอามา ฉันไม่กินเอากลับไป พร้อมกับร่างกายเน่า ๆ ของเธอซะ” “คุณเสือคะ เนตรมีเรื่องสำคัญอยากจะบอกคุณเสือค่ะ” เนตรแพรตัดสินใจที่จะบอกเรื่องสำคัญให้ศรุตได้รับรู้ มันคือเรื่องที่น่ายินดีสำหรับเธอ แต่ไม่รู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะยินดีกับสิ่งที่เธอจะพูดหรือไม่

เพราะทนความปากดีของยัยเชยตัวแสบไม่ไหว เมื่อห้าปีก่อน มาร์เวล ดิมิเทียส มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลของฝรั่งเศส จึงกำราบแม่ตัวดีด้วยการบดขยี้จุมพิตดุดันดิบเถื่อน และจูบนั้นก็ทำให้เขาไม่สามารถจูบกับผู้หญิงหน้าไหนได้อีกอย่างน่าบัดซบ มณีญา อัศวโพคิน จองจำเขาด้วยรสจูบ ฉะนั้นเมื่อสบโอกาสเขาจึงบังคับให้แม่ตัวดีแต่งงานด้วย และตอบแทนเธอด้วยรสสวาทร้อนฉ่าอย่างสาสม! “มณีญา ห้ามวางสายนะ นี่ผัวเอง” เสียงที่ดังแว่วมากระแทกโสตประสาททำให้คนที่เพลียจัดตัวแข็งทื่อ เบิกตาโพลง และหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง “คุณมาเฟีย!” สาวน้อยอุทานเสียงหลง “ใช่แล้วจ้ะ” “นี่คุณไปได้เบอร์ฉันมาได้ยังไง” เธอซักไซ้ระรัวเร็ว ก่อนจะทำหน้ายุ่งด้วยความไม่พอใจ จะไปได้จากใครที่ไหนถ้าไม่ใช่จากบุปผชาติ ฮึ่ย…คนบ้านั่นคงไปข่มขู่เอากับเพื่อนเธอล่ะสิ “ไม่ใช่แค่เบอร์นะจ๊ะ ที่กบดานก็ได้ด้วย” มาร์เวลเอ่ยด้วยน้ำเสียงครื้นเครงเป็นต่อ และนั่นก็ทำให้คนฟังถึงกับหูผึ่ง หน้าเริ่มซีดเผือด ความผิดติดตัวไม่น้อยแบบนี้จะเจอกับอะไรบ้างนะ อึ๋ย…แค่คิดก็สยองแล้ว “ห้ามไปไหนนะ รออยู่นั่นแหละเดี๋ยวไปรับ” “อยู่รอก็บ้าแล้ว” “ถ้าคิดหนี เจอที่ไหนจะปล้ำที่นั่น”

เขาต้องการคนมาสมอ้างเป็นเมีย ส่วนเธอก็ต้องการความคุ้มครองจากผู้ทรงอิทธิพลอย่างเขา ดูเหมือนความต้องการของทั้งคู่จะลงล็อกกันพอดี หากเขาไม่เกิดเปลี่ยนใจอยากเอาเธอทำเมียขึ้นมาจริงๆ ในห้วงเวลาที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย เธอได้รับความช่วยเหลือจาก ‘มิเตอร์แบล็กแมน’ ชายปริศนาที่เปรียบเสมือนฮีโร่ในดวงใจมาตลอดระยะเวลาสามปี แล้วโชคชะตาก็นำพาให้ทั้งคู่ได้พานพบกันอีกครา เขามาพร้อมกับข้อเสนอให้เธอแสดงละครเป็นเมียกำมะลอ การต้องตกอยู่ในสถานะเมียของผู้ชายร้ายกาจ แสนเจ้าเล่ห์ ขี้อ่อย และปากว่ามือถึง ไม่ใช่สิ่งที่มัลลิกาปรารถนา หากว่าสถานะเมียของเขานั้นจะไม่แลกมาด้วยความปลอดภัยของเธอและลูก “คุณคิดจะทำอะไร! มิสเตอร์แอรอน!” นี่เป็นครั้งที่เท่าไรในรอบสามวันก็ไม่อาจนับได้ ที่เขาบุกมาฉุดเธอเข้าห้องทำงานของเพื่อนรัก เพื่อทำการเอารัดเอาเปรียบอย่างหน้าไม่อาย แถมเจ้าของห้องยังเต็มใจให้พ่อยอดชายใช้สถานที่ในการแทะโลมเธอได้อย่างน่าเจ็บใจ “ชื่นใจเมีย” คนขี้ตู่ประกาศอย่างหน้าด้านๆ พลางเดินหน้าเข้าหาร่างอรชรอ้อนแอ้น ไล่ต้อนให้มัลลิกามาจนมุมที่ผนังห้องเย็นเยียบ “ฉันไม่ใช่เมียคุณ” “ก็กำลังจะทำให้เป็น ‘เมีย’ อยู่นี่ไงล่ะทูนหัว”

"ณฉัตร" เจ้าของผับชื่อดัง จำใจรับ "นับดาว" หญิงสาวบริสุทธิ์มาเป็น 'ของขัดดอก' เพื่อชำระหนี้แทนแม่เลี้ยง เธอกลัวเขาจนตัวสั่น แต่ความใสซื่อกลับจุดประกายความสนใจในตัวเขาอย่างประหลาด เขาจ้างเธอเป็นเลขาฯ และใช้โอกาส 'เล็มเลีย' ความหวานจากริมฝีปากไม่ประสา จนเริ่มหึงหวงโดยไม่รู้ตัว คืนหนึ่ง... ความหึงที่ปะทุเมื่อมีชายอื่นจ้องมอง ณฉัตรที่เมามายจึงตีตราจองโดยที่เธอหยุดเขาไม่ได้ นับดาวโกรธและเมินเฉยใส่ แต่สุดท้ายก็ใจอ่อนยอมเปิดใจให้ตัวเองสักครั้ง เมื่อความสัมพันธ์ไปได้สวย ณฉัตรจึงขอนับดาวแต่งงาน แต่เธอปฏิเสธ ทำให้เขาโกรธจนไม่ยอมกลับบ้าน นับดาวเสียใจและกำลังจะไปบอกข่าวดีเรื่องลูก แต่กลับเจอภาพบาดตาจนเข้าใจผิดคิดว่าเขานอกใจ แม้จะเคลียร์ใจกันได้ แต่โชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อ "รมณ" ไม่ยอมให้ณฉัตรสมหวัง เธอทำร้ายนับดาวจนเกือบแท้งลูก ณฉัตรโกรธแค้นจนทำลายรมณทุกวิถีทางเพื่อปกป้องลูกและเมีย เขาเฝ้าดูแลนับดาวอย่างใกล้ชิดจนพ้นขีดอันตราย เรื่องร้ายผ่านพ้นไป ทั้งสองจึงกลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติและตอกย้ำความรักด้วยการแต่งงานในที่สุด