Romans & histoires ตามใจภรรยา

เห็นสามีซื้อหนังสือตัวเอง อริยายิ้มอย่างมีความสุข ไม่ว่าเธอจะทำอะไรเขาไม่เคยขัด เขามีแต่สนับสนุนและส่งเสริมเธอไม่เคยขาด อริยาเดินเข้าไปสวมกอดคนเป็นสามี “อะไรอ้อนจะเอาอะไรครับ” “ไม่เอาอะไรค่ะ แค่จะบอกว่า สามีน้องน่ารักที่สุด” “อ้อนขนาดนี้คงต้องรีบกลับโรงแรมแล้ว” เสียงหัว เราะคิกคักของสองคน สร้างรอยยิ้มให้ผู้ช่วยบรรณาธิการที่แอบนั่งมองอยู่ไม่ห่าง

พูดจบเธอก็ยิ้มให้สามีอย่างขี้เล่น “ตามใจน้องเถอะ” หลี่อี้ข่ายเห็นรอยยิ้มแบบนั้นก็ใจละลาย ตามใจภรรยาทุกอย่าง

นางพูดความในใจออกมาขณะที่ซุกหน้าลงกับอกเขา ฟังเสียงหัวใจของเขา “ข้าก็มีความสุขมากๆ ที่ได้ภรรยาที่ดีเช่นเจ้า ไม่วันไหนเลยที่ข้าไม่มีความสุข”

รติภัทรเป็นห่วงภรรยาสาวจับใจ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ติ” พิรวดีบอกสามีให้สบายใจ เดินเข้าไปหามารดากับน้องๆ

อดีตปล่อยผ่านได้เพราะย้อนเวลากลับไปไม่ได้ แต่ปัจจุบันและอนาคตก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ท่าทางร้าย ๆ ของเธอสำหรับพฤทธิ์แล้วน่ามันเขี้ยวจนอยากจับฟัด “ไม่รีบได้ใจ แต่ที่รักคุณควรรู้ว่าผู้หญิงคนอื่นยั่วไม่มีทางยั่วยวนสามีคุณขึ้น มีแค่ภรรยาผมเท่านั้นที่อยู่เฉย ๆ ก็ยั่ วผมได้” ประโยคนี้ดีร้ายยังไงเขาก็ไม่ให้คนอื่นได้ยิน จึงมีแค่เปรมาที่ได้ยินแล้วทำหน้าได้ใจ คนพูดก็พูดด้วยสีหน้าซื่อสัตย์มาก ถูกเอาใจขนาดนี้ไม่มีความสุขสิแปลก

ใจนิสัยใจคอของหลี่เจิ้งเป็นอย่างไร ภายนอกสามีของเธออาจจะเป็นคนเด็ดขาดเข้มแข็ง แต่ภายในเขาเป็นคนอ่อนไหวเพียงใดเธอเท่านั้นที่รู้ดี การตัดสินใจทำตามความต้องการของบิดาในครั้งนี้ หลี่เจิ้งต้องแบกความหวังและภาระทั้งหมดไว้บนบ่า เขาเดินก้าวเท้าเข้าไปบนเส้นทางที่มองไม่เห็นปลา ยทาง หากไม่เข้มแข็งและมีแรงใจมากพอเขาย่อมเหนื่อยล้าและอ่อนแอลงไปเรื่อยๆ เธอในฐานะภรรยาของเขาจึงต้องเป็นกำลังใจให้ผู้เป็นสามี ก้าวผ่านจุดวิกฤตินี้ไปให้ได้ “คุณอึดอัดใจหรือเปล่าลดา ที่ต้องเปลี่ยนชีวิตตัวเองจากผู้หญิงธรรมดา มาเป็นภรรยาของมาเฟีย”

บทที่ 4 ภาพเลือนรางในกระจกเงาตรงหน้าค่อยๆ จางหายไปเมื่อมือหนาพยายามจะคว้าเอาไว้ มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น หัวใจทุกข์ทรมานกับการทรยศของผู้หญิงที่เคยบอกว่ารักกันจนหมดหัวใจ ขวัญตา แอนเดอร์สัน ภรรยาสาวลูกครึ่งไทย-อเมริกันที่เลือกจะทิ้งเขาไปเพียงเพราะว่า หล่อนต้องการอยู่ในความศิวิไลย์มากกว่าจมปลักอยู่ในไร่ชาที่เต็มไปด้วยสีเขียวกับเขา

เป้าหมายไม่ใช่การเลื่อนตำแหน่งขึ้นสูงกว่าใคร แต่เป็นเงินเก็บที่มากพอจะแต่งงานและเลี้ยงดูลูกอยู่บ้านตามคำสั่งแฟน ช่วยไม่ได้เธอรักเขามากจึงเชื่อฟังสุดๆ แต่ก็มีบ้างที่ทะเลาะเบาะแว้ง มึนตึงใส่กันหลายวัน เวลาที่ผิดใจกับเขา เธอก็จะทำงาน ทำจนกว่าจะใจเย็นลง

กวินภพยังคงดื้อดึงที่จะดูแลภรรยาของตัวเองต่อไปอย่างไม่คิดยอมแพ้ “แต่ป้าว่า...” “มัทนาเป็นภรรยาของผมนะครับ! ผมคงไม่ทำร้ายเธอทั้ง ๆ ที่ไม่มีสติแบบนี้หรอกครับ ป้าไม่ต้องเป็นห่วง” เพราะอีกฝ่ายเอาสิทธิ์ของความเป็นสามีขึ้นมาแย้งหญิงชราจึงไม่อาจต่อความใด ๆ ได้อีก นอก จากพยักหน้ารับคำบอกเล่าก่อนจะเดินออกมาจากห้องและไม่ลืมที่จะปิดประตูให้ตามหลัง

เพลิงว่า ​แต่จริงๆ แล้วก็ทำได้นะ... ​ไอ้คำหลังนี้ต่อท้ายไว้ในใจ ไม่ได้พูดออกไปให้ภรรยาได้ขัดหู