Romans & histoires ตามใจภรรยา

"ลูกจำไว้เสมอนะว่าความสุขในชีวิตคู่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตามใจกันอย่างเดียว แต่ต้องอาศัยความเข้าใจ ความอดทน และการประนีประนอมด้วย" แม่เฉินเอ่ยกับลูกสะใภ้ที่กำลังตั้งใจฟังนางอย่างเอ็นดู "จำไว้นะเสี่ยวหลันว่าการเป็นภรรยาที่ดีไม่ได้หมายความว่าต้องตามใจสามีทุกอย่าง แต่ต้องรู้จั กรักษาสิทธิ์ของตัวเองด้วย จะปล่อยให้เขารังแกเอาฝ่ายเดียวไม่ได้ เพราะถ้าลูกตามใจเขาจนเกินไป เขาก็จะเคยตัว เอาแต่ใจตัวเองจนกู่ไม่กลับ เห็นเรายอมก็จะคิดว่าเราจะต้องยอมตลอดไป นั่นจะทำให้เขาออกนอกลู่นอกทางได้ง่าย"

“5555เบาๆ ค่ะพี่เพลิงเดี๋ยวลูกตกใจ” “ก็พี่ดีใจนี่ฝัน” เมื่ออัคคีเห็นสิ่งของในมือของภรรยาเขาม่านตาเขาก็เบิกโพรงทันทีไม่คิดว่าสิ่งที่รอคอยมาตลอดวันนี้เขาก็สมหวังสักทีพร้อมอุ้มคนเป็นภรรยาในท่าเจ้าสาวแล้ววิ่งไปวิ่งมาอย่างคนที่ดีใจจนเกินเหตุจนหญิงสาวต้องปรามความตื่นเต้านของ คนเป็นสามี

รั่วซีเหมือนใจจะขาด เมื่อสามีได้ยินคำนั้นของภรรยาก็เร่งจังหวะให้หนักหน่วงมากกว่าเดิม อยากให้ภรรยามีความสุขให้มากที่สุด เหมือน ๆ กับเขาที่มีความสุขที่สุดในตอนนี้ ในที่สุดรั่วซีก็ทนไม่ไหว กรีดร้องครวญครางเมื่อถึงฝั่งฝัน สามีก็เพิ่มแรงกระแทกถี่ ๆ ในจังหวะสุดท้าย เพื่อตามภรรยาไปให้ทัน

“นี่เจ้าโกรธแทนข้าหรือ ข้าว่าข้าเข้าใจท่านโหว หากข้าเป็นเขาคงทำเช่นเดียวกัน ทั้งถูกบังคับให้แต่งงานอย่างไม่เต็มใจ และต้องแต่งสตรีจากตระกูลที่มีความแค้นต่อกันอีก” “ท่านก็เป็นเช่นนี้ ชอบเห็นใจคนอื่นอยู่เสมอ” “ช่วยข้าแต่งตัวที” “จะรีบไปที่ใดหรือเจ้าคะ” “บัดนี้ข้าแต่งงานแล้วก็ควรดู แลปรนนิบัติสามีมิใช่รึ”

เขาเพิ่งรู้ในวันนี้เองว่าการรอคอยคุ้มค่ายิ่งนัก อี้เฉิงไม่นึกอยากบังคับใจภรรยาตนเลยสักครั้ง เขาเอาใจใส่นางด้วยความรักที่มีให้ ไม่ต้องการเรียกร้องสิ่งใด แต่เมื่อได้รับการตอบแทนกลับมาเขาก็ยิ่งปลื้มปริ่มในใจจนล้นอก “แม้ไม่แน่ใจว่าเวลานี้หัวใจเจ้าเป็นของข้าด้วยหรือไม่ แต่ข้าก็ขอ คิดเข้าข้างตัวเองก็แล้วกัน”

ผู้เป็นแม่หลบตาลงไม่กล้าเอ่ยปากตอบโต้กลับไป ทำได้แต่นิ่งเฉย ด้วยความจำนน "แม่ครับนี่ก็นานมากแล้ว ที่มีราไม่ได้กลับไปที่นั่น ได้โปรดให้เราพาซองอึนไปที่นั่นสักครั้งเถอะครับแม่"ผู้เป็นสามีเอ่ยปากขอร้องแทนผู้เป็นเมียด้วยความสงสารและเห็นใจทั้งสองฝ่าย แต่ภรรยาคนเด ียวของเขายอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างที่นั่น เพื่อมาใช้ชีวิตที่ฝ่าฟันความยากลำบากมาด้วยกัน ถึงเวลาที่เธอควรได้รับของขวัญทางใจจากเขาบ้าง เขารู้ว่าเธอคิดถึงที่นั่นมากแค่ไหน เขารู้ดีมาตลอด "ซองอึนหลานขึ้นห้องไปก่อนนะ ย่ามีเรื่องจะคุยกับพ่อแม่"

ภารัชชาย้ำเตือนความจำให้เขาอีกครั้ง สายตาและน้ำเสียงขึงขังแลสีหน้าก็ยังน้อยใจในเรื่องที่ผ่านมา มันทำให้เขารู้ได้ทันที สาเหตุที่ภรรยานอนหันหลังให้เป็นเพราะอะไร “ถ้างั้นสามีที่ดีก็ควรเอาใจภรรยาถูกต้องมั้ย” “ไม่รู้สิคะ แล้วคุณคิดว่ายังไงล่ะ” “คิดว่าควรเอาใจและควรเอาให้ถ ึงใจด้วย”

น้ำเสียงเยาะหยันดังแทรกความมืดสลัว วาโยตาเบิกโพลงเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินมันออกมาจากปากของละอองดาว เจ้าหล่อนมีหัวใจหรือเปล่า ทำไมใจร้ายได้แม้แต่กับคนที่กำลังจะสิ้นใจ “เธอมีหัวใจหรือเปล่าฮะ! ผู้หญิงใจร้าย!” สองมือของสามีคว้าร่างภรรยามาเขย่าจนหัวสั่นหัวคลอน ละอองดาวเจ็บ จุกในหัวใจจนไม่อาจเทียบได้ เขาหาว่าเธอใจร้ายทั้งๆ ที่เขาทำกับเธอร้ายแรงกว่าหลายเท่านัก

ฟาริคพุ่งกระโจนกอดร่างของภรรยาตัวเองแน่นแววตาเต็มไปด้วยความดีใจแบบที่เขาไม่เคยเป็นมาก่อน ในที่สุดเขาก็กำลังจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบกับเลย์ลาคนที่เขารักที่สุดในหัวใจ "พะ พอแล้วค่ะ" เลย์ลารีบเอ่ยบอกสามีตัวเองเสียงตะกุกตะกัก เธอดีใจมากราวกับว่าเหมือนความฝันแต่ว่าตอนนี ้สายตาเอ็นดูของคุณหมอที่มองมากำลังทำให้เธอเคอะเขิน

สะโพกหนาเริ่มขยับเชื่องช้า ด้วยกลัวเธอจะบอบช้ำไปมากกว่านี้ เขาถูกบีบรัดจวนเจียนจะถึงฝั่งฝัน ไฟสวาทลามเลียสติสัมปชัญญะจนสิ้น กายแกร่งรุกล้ำหนักแน่นลึกซึ้ง พร่ำบอกว่าเธอเป็นภรรยาเขา เป็นคนของเขาแล้ว ความรู้สึกหวงแหนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของผุดขึ้นมาในใจ ภี