Novel & Cerita ตามใจภรรยา

เซี่ยอี้เฟยเชยคางภรรยาขึ้นมาสบตา แววตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความปรารถนาลึกซึ้ง "ตำแหน่งยิ่งใหญ่ที่สุดที่ข้าอยากครอบครอง ไม่ใช่แม่ทัพใหญ่พิทักษ์แผ่นดิน แต่คือสามีผู้เดียวที่ได้นอนเคียงคู่และอุ่นเตียงให้เจ้าไปจนวันตายต่างหากเล่า"

แพรขวัญทำได้เพียงหลับตาพริ้มรับสัมผัสที่เอาแต่ใจของสามี แม้ในใจจะยังโกรธ แต่ร่างกายของเธอมันกลับเรียกร้องหาแต่เขา. ไอ้คนใจร้ายที่ทำเธอเสียใจมาเป็นปี เขาอุ้มภรรยาที่หมดแรงไปนอนบนเตียงนุ่มภายใต้อ้อมกอดอบอุ่นของเขาอีกครั้ง จบตอนที่ 73/2

"ผมไม่เคยดูใจกับคุณหรือว่าใครทั้งนั้น ผมมีภรรยาอยู่แล้ว แล้วผมก็รักเธอมาก" "..." หัวใจดวงน้อยของฉัตรตอนนี้เต้นแรงขึ้น พร้อมกับไม่คิดว่า เธอจะได้ยินอะไรแบบนี้ในชีวิต เหมือนคนอื่นเขาด้วย "ไม่จริง นภาไม่ยอมนะคะคุณป้า"

คำตอบของเด็กหนุ่มรุ่นลูกเรียกรอยยิ้มจากผู้เป็นแม่ได้ไม่ยากในขณะที่อัคคเดชเองยังคงมีสีหน้าที่เคร่งขรึมอย่างเดิมแต่คนที่เป็นภรรยาอย่างวิรดาย่อมรู้ดีว่าสามีของตัวเองก็พึงพอใจกับคำตอบและท่าทางที่มุ่งมั่นเหล่านั้นไม่น้อย ความจริงเธอเองกับอัคคเดชก็ไม่ใช่คนใจร้ายอะไรที่ต้อง

คำว่าจำต้องลองใจทำให้เถียนเถียนนึกสงสัย อยากจะถามเหลือเกินว่าเหตุจึงจำต้องลองใจภรรยา ทว่าพอเจอหน้าก็พูดอันใดต่อไม่ออก โกรธหรือก็โกรธอยู่มาก แต่ความคิดถึงก็มีอยู่มากไม่ต่างกัน “คิดว่าภรรยาคงอยากจะวาดภาพอะไรใหม่ ๆ บ้าง” หยางเหวินเย่อุ้มภรรยาลงจากม้า

พอจับต้นชนปลายได้ หล่อนพูดให้ตรงประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อม “ภรรยาผม อ่านใจสามีได้เก่งที่สุด ช่างประเสริฐโดยแท้” เขาทำให้หล่อนอยากขำ และสงสารตัวเองในเวลาเดียวกันที่มีคนอย่างเฉินซือหยางเป็นคู่ชีวิต

ปัญญาคิดในใจ แปลกมาก เสียงในใจของปัญญาเหมือนจะถูกเจ้านายที่กำลังอยู่กับภรรยาสุดที่รักได้ยินเข้า

“ผมชอบทุกอย่างที่เบบี๋คิดเลยครับ ไม่ว่าเบบี๋จะคิดจะทำอะไร ผมก็พร้อมที่จะเห็นด้วยแล้วก็จะคอยสนับสนุนอยู่เสมอเลย” “สามีรักนี่น่ารักที่สุดเลยค่ะ” “ภรรยาผมก็น่ารักที่สุดเลยครับ พอได้เห็นคุณภรรยาอารมณ์ดีแบบนี้ผมก็มีความสุขแล้ว”

พูดจบเธอก็ยิ้มให้สามีอย่างขี้เล่น “ตามใจน้องเถอะ” หลี่อี้ข่ายเห็นรอยยิ้มแบบนั้นก็ใจละลาย ตามใจภรรยาทุกอย่าง

ฉันเงยหน้าขึ้น และสบตากับแม่สามีที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงและเจ็บปวดใจ น้ำตาที่ฉันกลั้นไว้เป็นเวลานานก็ร่วงหล่นลงมาทันที "แม่คะ!" ฉันเป็นเหมือนเด็กที่ถูกทารุณกรรมจากข้างนอก โผเข้าหาอ้อมแขนของแม่สามีและร้องไห้อย่างควบคุมไม่ได้ ตอนที่ฉันคบหากับจางถิง ฉันยังไม่แน่ใจว่าจะแต่ง งานกับเขาหรือไม่