Novel & Cerita ตามใจภรรยา

"ผมไม่เคยดูใจกับคุณหรือว่าใครทั้งนั้น ผมมีภรรยาอยู่แล้ว แล้วผมก็รักเธอมาก" "..." หัวใจดวงน้อยของฉัตรตอนนี้เต้นแรงขึ้น พร้อมกับไม่คิดว่า เธอจะได้ยินอะไรแบบนี้ในชีวิต เหมือนคนอื่นเขาด้วย "ไม่จริง นภาไม่ยอมนะคะคุณป้า"

คำตอบของเด็กหนุ่มรุ่นลูกเรียกรอยยิ้มจากผู้เป็นแม่ได้ไม่ยากในขณะที่อัคคเดชเองยังคงมีสีหน้าที่เคร่งขรึมอย่างเดิมแต่คนที่เป็นภรรยาอย่างวิรดาย่อมรู้ดีว่าสามีของตัวเองก็พึงพอใจกับคำตอบและท่าทางที่มุ่งมั่นเหล่านั้นไม่น้อย ความจริงเธอเองกับอัคคเดชก็ไม่ใช่คนใจร้ายอะไรที่ต้อง

“แค่คนรู้จักในงานสังคมเท่านั้นเองครับที่รัก ภรรยา อย่าโกรธ นะครับ” หวังจุนเหยายิ้มแหยส่งให้ไป๋เหลียน เขาไม่รู้ว่าภรรยาจะขี้หึงมากขนาดนี้มาก่อนจริง ๆ ถึงแม้ในใจเขาจะกลัวเมียไม่น้อย แต่เขาก็อดจะภูมิใจไม่ได้ที่ภรรยายังรักเขาอยู่บ้าง ถ้าเธอไม่พูดอะไรสักคำ เขาคงจะ น้อยใจมากกว่านี้แล้ว

คำว่าจำต้องลองใจทำให้เถียนเถียนนึกสงสัย อยากจะถามเหลือเกินว่าเหตุจึงจำต้องลองใจภรรยา ทว่าพอเจอหน้าก็พูดอันใดต่อไม่ออก โกรธหรือก็โกรธอยู่มาก แต่ความคิดถึงก็มีอยู่มากไม่ต่างกัน “คิดว่าภรรยาคงอยากจะวาดภาพอะไรใหม่ ๆ บ้าง” หยางเหวินเย่อุ้มภรรยาลงจากม้า

อารมณ์ไม่พอใจคลื่นใหญ่พลันลุกฮือขึ้นในใจ เหมือนสามีที่ไม่กลับเรือน กลับมาถึงแล้วในที่สุด เป็นความเดือดพล่านของภรรยาที่มีต่อสามี

ฉันเงยหน้าขึ้น และสบตากับแม่สามีที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงและเจ็บปวดใจ น้ำตาที่ฉันกลั้นไว้เป็นเวลานานก็ร่วงหล่นลงมาทันที "แม่คะ!" ฉันเป็นเหมือนเด็กที่ถูกทารุณกรรมจากข้างนอก โผเข้าหาอ้อมแขนของแม่สามีและร้องไห้อย่างควบคุมไม่ได้ ตอนที่ฉันคบหากับจางถิง ฉันยังไม่แน่ใจว่าจะแต่ง งานกับเขาหรือไม่

ภาพตรงหน้าทำให้ใจของเขากระตุกไปจังหวะหนึ่ง แม้จะระงับอารมณ์ไม่พอใจที่ผุดขึ้นมาแต่ก็ทำไม่ได้ เขารู้สึกฉุนเฉียวไม่เป็นตัวของตัวเองมาก่อน เป็นครั้งแรกที่เขารู้จักกับความหึงหวง “ผมว่าภรรยาผมคงเมามากแล้ว วันนี้ผมขอให้ทุกคนสนุกกันให้เต็มที่แล้วกลับไปทำงานอย่างมีความสุข นะครับ”

“แต่เป็นกุญแจที่ฉันอยากให้เธอใช้เปิดเข้ามาในชีวิตฉันอีกครั้ง” “ในฐานะภรรยาที่ฉันอยากดูแลให้ดีที่สุด เท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้” อริสรานิ่งไป น้ำตาซึมขอบตา ไม่ใช่เพราะคำพูดหวือหวา

“ฉันไม่ชอบนี่ ไม่ชอบให้รัณไปอยู่ใกล้เธอ” “ไม่ไว้ใจผมเหรอ” “ไว้ใจสิ ไว้ใจรัณ แต่ไม่ไว้ใจคนอื่น” เขาจับไหล่บางของภรรยาให้หันมามองกัน อารดายังหน้างออยู่ “อย่าคิดมากสิครับ ผมรักคุณอุ่นแค่คนเดียว เชื่อใจผมนะ”

นี่ยัยแมวมอม เด็กของแม่นี่นา แล้วทำไมถึงได้มาอยู่บนเตียงกับเขา เรื่องอลวนเริ่มขึ้นคืนที่เขาเมา ทำให้หล่อนกลายมาเป็นเงื่อนไขคู่หมาย หล่อนคือเด็กที่มารดาเก็บมาเลี้ยง แม่สาวน้อยมอมแมม แก้มใส ที่เขาเอ็นดูท่าทางเลิ่กลั่กจนอยากแกล้ง ทว่าหมอปรีดิ์ กำลังโดนเด็กขโมยหัวใจ ไปเสียแล้วทั้งดวงรักเด็กต้องทำยังไงดีหนอ "ยังไงกันหะ ตาปรีดิ์" "ไม่ยังไงหรอกครับ" "ยัยแมวมอมน่าตีจริงๆ นะครับแม่ ดูเอาเถอะ จะไม่ยอมให้ผม รับผิดชอบ ได้ยังไงกัน" "อะแฮ่ม" "ตกลงแกอยากรับผิดชอบน้องนี่เพราะอะไรตาปรีดิ์ เห็น ตอนแรกร้อยไม่เอาพันไม่อยาก แล้วยังไง หืม?" "ก็ เขายักไหล่ หน้าแดง เห็นแค่นี้คุณหญิงก็ขำออกมาเอื้อม มือแตะมือของเขา แล้วเอ่ยแนะนำ "ทำให้น้องรักให้ได้สิตาปรีดิ์ แม่บังคับได้แค่ให้ยอมหมั้น สัญญากับเหมียวแล้ว