Novel & Cerita ตามใจภรรยา

ใครจะคิดอย่างไรก็ช่าง เพราะว่า ‘หนึ่งใจหลายรัก’ เป็นสิ่งที่เขายอมรับได้ “คืนนี้นวลจะนอนเป็นเพื่อนคุณนะคะ” แพรนวลเอนกายลงนอนเคียงข้างร่างซูบผอมของสามีผู้พิการด้วยอาการอัมพาตท่อนล่าง หล่อนตะแคงกอดเขา เจมส์กระซิบเบาๆ ข้างหู

ดวงตาของลู่จิ่นเหนียนเต็มไปด้วยความเอ็นดู เขายกมือขึ้นลูบศีรษะเธอ น้ำเสียงอ่อนโยนและตามใจอย่างยิ่ง “แน่นอน ที่รักของผมใจดีขนาดนี้ การได้แต่งงานกับคุณคือโชคดีที่สุดของผม” กู้เจาเจาที่ลอยอยู่ข้างทั้งสอง มองสวี่รั่วหลิงที่มีสีหน้าเขินอาย ก่อนจะนึกถึงภาพอันน่าเวทนาข องตัวเองก่อนตาย แล้วหลับตาลงอย่างช้า ๆ ใจดีอย่างนั้นเหรอ

ขจรเกียรติพรั่งพรูทุกอย่างออกมาโดยไม่ได้สังเกตเลยว่านัยน์ตาของภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายนั้นเจ็บปวดเพียงใด “ฉันผิดเองแหละค่ะ เพราะฉันมีลูกให้คุณไม่ได้เอง” “ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก ทุกอย่างเป็นเพราะไอ้ลูกไม่รักดี” เมื่อรู้ว่าตัวเองโมโหจนเผลอพูดเรื่องที่กระทบกระเทือนจิต ใจกาญจนาออกไป ขจรเกียรติจึงพยายามผ่อนอารมณ์ “คุณไม่มีลูกก็ไม่เห็นเป็นไร ไว้รอให้พอร์ชมีหลานให้เรา เราค่อยเอาลูกมันมาเลี้ยงก็ได้ ผมจะเลี้ยงให้ดี ไม่ให้โตไปแล้วเป็นลูกนอกคอกแบบไอ้พอร์ช คุณว่าดีไหม”

“แค่คนรู้จักในงานสังคมเท่านั้นเองครับที่รัก ภรรยา อย่าโกรธ นะครับ” หวังจุนเหยายิ้มแหยส่งให้ไป๋เหลียน เขาไม่รู้ว่าภรรยาจะขี้หึงมากขนาดนี้มาก่อนจริง ๆ ถึงแม้ในใจเขาจะกลัวเมียไม่น้อย แต่เขาก็อดจะภูมิใจไม่ได้ที่ภรรยายังรักเขาอยู่บ้าง ถ้าเธอไม่พูดอะไรสักคำ เขาคงจะ น้อยใจมากกว่านี้แล้ว

อารมณ์ไม่พอใจคลื่นใหญ่พลันลุกฮือขึ้นในใจ เหมือนสามีที่ไม่กลับเรือน กลับมาถึงแล้วในที่สุด เป็นความเดือดพล่านของภรรยาที่มีต่อสามี

อดีตปล่อยผ่านได้เพราะย้อนเวลากลับไปไม่ได้ แต่ปัจจุบันและอนาคตก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ท่าทางร้าย ๆ ของเธอสำหรับพฤทธิ์แล้วน่ามันเขี้ยวจนอยากจับฟัด “ไม่รีบได้ใจ แต่ที่รักคุณควรรู้ว่าผู้หญิงคนอื่นยั่วไม่มีทางยั่วยวนสามีคุณขึ้น มีแค่ภรรยาผมเท่านั้นที่อยู่เฉย ๆ ก็ยั่ วผมได้” ประโยคนี้ดีร้ายยังไงเขาก็ไม่ให้คนอื่นได้ยิน จึงมีแค่เปรมาที่ได้ยินแล้วทำหน้าได้ใจ คนพูดก็พูดด้วยสีหน้าซื่อสัตย์มาก ถูกเอาใจขนาดนี้ไม่มีความสุขสิแปลก

น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความน้อยใจ และสีหน้าที่เริ่มไม่สู้ดีของฐานิตาทำให้คนที่นั่งเงียบมากตลอดต้องเข้ามาแทรกแซง ทั้งที่เขาจะปล่อยให้เป็นเรื่องของพี่น้องก็ตาม แม้ว่าตอนแรกก็รู้สึกประหลาดใจไม่น้อยเหมือนกัน แต่พอเห็นภรรยาผู้เป็นที่รักเป็นแบบนี้ ในฐานะสามีเขาจำเป็นต้องปลอ บใจ อัจฉราเงยหน้าขึ้นมามองภาพนั้น แค่นยิ้มในใจ แต่กลับรู้สึกขมขื่นอย่างถึงที่สุด มือใหญ่กุมมือภรรยาเอาไว้พร้อมกับบีบเบา ๆ เป็นเชิงเตือนสติและปลอบใจในคราวเดียวกัน มันทำให้เธอรู้สึกตาร้อนอย่างไม่มีปฏิเสธตัวเองเลย ยอมรับว่าอิจฉาที่อีกฝ่ายไปได้ดีกว่า

“ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากนะครับที่คุณศรันย์ถูกใจการทำงานของภรรยาผม” “ภรรยา?” สีหน้าของศรันย์ดูตกใจไม่น้อย ใคร ๆ ก็รู้ว่าภวินท์เพิ่งจะสละโสดเมื่อไม่นานมานี้

การปล่อยตัวปล่อยใจทำตามความต้องการของร่างกาย ระหว่างสามีภรรยาจึงเกิดขึ้นอยู่อย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า รู้สึกได้ถึงความสุขที่เกิดจากการสัมผัสกันและกันระหว่างคนทั้งสอง ยิ่งกว่าคำบอกรัก ล้วนเป็นการกระทำที่มีเพียงพวกเขาที่เข้าใจมัน *******

“รบกวนอะไรกัน ข้าเต็มใจ อีกอย่าง ในฐานะที่ข้าเป็นเจ้าของร้าน ข้าถือว่าการดูแลสวัสดิภาพของลูกจ้างคนสำคัญที่ข้าหมายตาไว้เป็นภรรยา คือหน้าที่อันดับหนึ่ง” ซูฉีพยายามขยับตัวออกห่างด้วยความขัดเขินแต่ก็หนีไปไหนไม่ได้ “ใครเป็นภรรยาท่าน อย่าพูดจาเลอะเทอะนะเจ้าคะ”