Novel & Cerita แอบรักพี่ชายข้างบ้าน

“พ่อกับแม่พวกท่านอยู่บ้านนะคะ พี่มารินก็อยู่ด้วยค่ะรวมไปถึงพี่ชายของพี่ก็อยู่ด้วยนะคะ” มิวนิคหันขวับกลับมามองมายูทันที ลืมไปเสียสนิทว่าพี่ชายของเขาไปบ้านนั้นเพราะอะไรอันที่จริงในตอนแรกก็พอรู้อยู่ว่าพี่ชายของเขาแอบชอบพี่สาวของมายูแต่พอมีเรื่องที่ว่ามายูชอบพี่เขาเข้ามาก็ทำให้เข าลืมเลือนในข้อนี้ไปเสียสนิท

แซะน้องชายตัวดีก่อนจะเดินอ้อมมานั่งข้าง ๆ เอยแล้วดึงเอยเข้าไปกอดอย่างแนบชิดเหมือนคนขี้หวง “อะ อะ ฮั่นแน่ มีแอบหวงซะด้วย นี่น้องไงพี่คิณ ไคน์น้องพี่คิณน่ะครับ” ทำหน้าทะเล้นก่อนจะเอ่ยแซวพี่ชายอย่างสนุกปาก “น้องทำไม หวงเว้ย ขยับไปไกล ๆ อย่ามาใกล้เมียฉัน”

ฉันยิ้มประจบ เอื้อมมือไปลูบแขนพี่เชนปลก ๆ “ชิ!” พี่เชนแค่นเสียงใส่ “กลับบ้านไปคอยดู...ฉันจะจัดการยังไงกับแก น้องไม่รักดี!”

บุรารีบอกพลางเดินเข้าไปตบไหล่เพื่อนเบาๆ "แล้วนี่แกไม่โกรธฉันหรือไงที่ฉันแอบชอบพี่ชายแกน่ะ ถึงได้ทำเหมือนเชียร์ออกนอกหน้าขนาดนี้ ปกติน้องสาวทั่วไปเขาก็ต้องหวงพี่ชายกันไม่ใช่หรือไง"

"พี่สาวข้างบ้านของผมไงครับ แฟนผมเอง" "......" คุณยายไม่ได้พูดอะไร ก็คิดว่าหลานชายคงพูดเล่น เพราะตอนเด็กๆ ก็ชอบเพ้อพกอยู่แบบนี้เป็นประจำ ชอบพูดว่าพี่สาวข้างบ้านนั้นเป็นแฟนของตัวเอง

เรื่อง You’re my neighbor รักลับ ๆ กับพี่ชายข้างบ้าน ตอนที่ 1 นักเขียนผู้พ่ายแพ้ให้กับนิยายอีโรติก

ไลก้าเบือนหน้าหนี ใบหน้าขึ้นเป็นสีแดง น้องชายคนโหดๆ ของฉันเขินอายไปเสียแล้ว แต่แล้วไงฉันไม่สนใจหรอก รีบคว้าหมับไปกอดต่อหน้าทุกคนทันทีเลย "บ้านนี้แสดงความรักแบบแปลกๆ หน่อยนะลูก รีบๆ ปรับตัวล่ะ" "ครับ"

ดวงตาคู่คมหลุบตามองมือบางเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนมือตนไปจับประสานอย่างแนบเนียน มันเป็นสิ่งที่เขาอยากทำมาตั้งแต่ในอดีตแล้ว แต่ถูกปิดกั้นด้วยคำว่า ‘น้องชายข้างบ้าน’ น้องชายข้างบ้านกับผีน่ะสิ เขาไม่เคยคิดว่าเธอเป็นพี่สาวเลย นับตั้งแต่วันที่บังเอิญเพราะหนีออกมาเล่นนอกบ้านครั้งแรก ตอนนั้นเขาน่าจะมีอายุเก้าขวบ แต่ย้อนกลับไปแล้วก็สมเพชตนเอง ดันไปร้องไห้ขี้มูกโป่งต่อหน้าเธอเสียได้

้านเงียบสงบผมเลยชอบมานั่งทอดอารมณ์อยู่ตรงนี้ ก็อาจจะรวมไปถึงว่ามีใครบางคนอยู่ด้านหลังประตูบานเลื่อนของบ้านตรงข้ามก็ด้วย วันแรกที่กลับมาเจอนา มันก็ค่อนข้างชัดว่าความรู้สึกของผมที่มีต่อพี่สาวข้างบ้านมันไม่เคยเปลี่ยนไป แต่แค่เอ่ยปากถามว่านามีแฟนหรือยัง… แค่นั้นก็หมดสิทธิ์ แล้ว… ถึงจะชอบนาแค่ไหน แต่ผมก็ไม่อาจจะทำตัวเป็นคนเหี้ยไปแย่งแฟนชาวบ้านได้ ก็คง… ต้องรอให้เขาเลิกกันเอง

น้องชายเพียงคนเดียวทำหน้ายู่ใส่ และยังคงมีความพยายามจะดึงพี่ชายข้างบ้านให้ออกจากห้องไปด้วย บูรพาเองก็ได้แต่แอบยิ้ม..เจ้าอาร์ทชอบบ่นเรื่องพี่สาวให้ฟัง แต่ถึงเวลาจริงๆ ก็ชอบมาวอแวไม่ได้ห่าง อาจเพราะครั้งหนึ่งที่เด็กชายมาถามว่า