Novel & Cerita ทะลุมิติมาเป็นนักศึกษาแพทย์ในยุค 80

ตอนพิเศษ 1 ย่างเข้าสู่ปีที่สี่ของการเป็นนักเรียนแพทย์ การเจอกันกับเฮดเตอร์ก็น้อยลงตามตารางเรียนที่มากขึ้น และเป็นปีสี่ของนาเนียร์ที่ต้องขึ้นชั้นคลินิกและได้ราวน์คนไข้จริงๆ กับอาจารย์หมอ

ถังลู่เหมยไม่เข้าใจเลยว่าจะมีมิติที่เต็มไปด้วยอาวุธทำไม โดยที่เธอไม่รู้ว่าอาหารและเสบียงทั้งหมดที่มีในนี้ สามารถใช้ได้ไม่มีวันหมด! หลังจากสำรวจจนพอใจแล้ว หญิงสาวจึงได้ออกมาจากมิติ เธอหลับตาแล้วนึกถึงห้องน้ำ พอลืมตาขึ้นร่างของเธอก็กลับมาอยู่ในห้องน้ำของบ้านถังอีกค รั้ง

เฉินเฟิ่นอี้ เด็กบ้านเฉิน และโอวหยางจิงสำรวจร่างกาย หยิบเพียงเอกสารสำคัญเดินตามกันไปที่อาคารนัดรวมตัว ก่อนหน้านี้เฉินเฟิ่นอี้เห็นพวกจี้หลันระหว่างทางเข้ามหาวิทยาลัยพวกเธอคงเดินไปรอแล้ว เห็นข้างนอกว่าคนเยอะแล้วพอมาถึงจริง ๆ เฉินเฟิ่นอี้พบว่ามันเยอะกว่าที่เห็น ด้านใน อาคารประชุมหรืออาคารที่อาจารย์นัดรวมตัวตอนนี้เต็มไปด้วยนักศึกษาของปีการศึกษานี้ ต่อให้เป็นปีแรกหลังหยุดการสอบไป คนยังมีจำนวนเยอะอยู่ เฉินเฟิ่นอี้ได้ยินมาว่าบางส่วนเป็นนักศึกษาที่เคยศึกษาอยู่ที่นี่ "นักศึกษาเดินเข้าไปข้างในเร็ว ๆ"

แนะนำเรื่อง ภูผาหนุ่มนักศึกษาแพทย์แผนจีนตะวันออก ในมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งหนึ่ง ที่อยากทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจที่เวลารับปริญญาแล้วจะได้เรียกชื่อนำหน้าว่า ว่าที่ร้อยตรีแล้วใส่ชุดขาวรับปริญญา นั่นคือความใฝ่ฝันในวัยเด็กของเขา จึงดั้นด้นไปเรียนนักศึกษาวิชาทห ารในชั้นปีที่ 5 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายแล้ว ขณะที่กลางคืนเขากำลังเดินป่าทดสอบความกล้าอยู่นั้นอยู่นั้นเกิดพลัดหลงไปชนต้นไม้จนสลบไป และตื่นขึ้นมาอีกทีก็รู้ตัวว่าตนเองอยู่ในร่างเด็กชาย 10 ขวบที่นอนหนาวกอดน้องสาวอยู่ในห้องเก็บฟืนของบ้านเดิมบิดา

หลินเพ่ยหลันบอกออกมาพร้อมกับบกข้อมือที่มีกำไลหยกให้เขาดู ชายหนุ่มในยุค70 อย่างเขาไม่เข้าใจคำศัพท์ยาก ๆ อย่างการทะลุมิติมาเกิดใหม่ หรือห้วงมิติอะไรนี่หรอก แต่จากรูปการณ์ที่เห็น ก็พอจะตีความได้บ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น มาถึงตรงนี้แล้วต่อให้บอกว่าไม่อยากจะเชื่อ แต่หลักฐานมันเห็นเ ต็มตาและฟ้องชัดขนาดนี้ ต่อให้ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อสถานเดียว “เห็นสิ สวยดีนะ” ซ่งเฟยหลงมองข้อมือเล็กแล้วตอบกลับมา

‘นิยายเรื่องนี้ยุคทศวรรษที่ฉันอยู่คือ 1994 เป็นยุคที่เริ่มพัฒนาแล้ว อีกไม่นานจะรับอินเตอร์เน็ตเข้าสู่ประเทศและยังพัฒนาเข้าสู่ตลาดโลก เอาล่ะอย่างน้อยฉันก็ยังเข้ามาอยู่ในนิยายที่เป็นยุคพัฒนาดีกว่ายุคโบราณ เมื่อไหร่ที่ฉันหนีออกไปได้ ฉันจะเดินทางไปมณฑลอื่น หนีไปให้ไกล

มู่หลานเฟินหลับตาลง พลางครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา เมื่อสองปีก่อนนางยังใช้ชีวิตอยู่ในโลกอนาคตเป็นนักศึกษาปีหนึ่งในมหาวิทยาลัย เดิมทีคิดว่าอนาคตคงสดใสราบรื่นแต่ผู้ใดจะรู้ไม่นานนางได้เกิดล้มป่วยและตายจากโลกปัจจุบัน ก่อนจะทะลุมิติไปเป็นขันทีหนุ่ม อยู่ในร

นยืนเช็ดน้ำตาอยู่ข้างเตียงคนป่วย ใช้เวลาเป็นวันๆ เขาจึงรู้ว่าตัวเองอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มอายุสิบหกที่มุ่งมั่นกับการเรียนจนล้มป่วย เขามีความทรงจำของเจ้าของร่างและของตนเอง หลังทำความเข้าใจกับชีวิตใหม่เขาก็มุ่งมั่นเรียนในคณะแพทย์ เพียงเพื่อหวังว่าสักวันจะได้รักษาคนที่นอนห

หลี่อี้โจวนั้นเป็นนายทหารแพทย์ที่มีชื่อเสียงมาก ไม่เพียงถนัดช่ำชองในการรักษาโรคตามแบบแผนตะวันตก แม้แต่ศาสตร์สมุนไพรยาจีนเขาก็ถนัดแตกฉาน อาการผิดปกติของของเสวี่ยชิงหยวนเขาจึงสังเกตเห็นได้โดยทันที “นี่ฉันทะลุมิติมาเกิดใหม่ในอดีตอย่างนั้นเหรอ” ยิ่งได้ยินคำพูดของเส

“อันซีเหมยก็อันซีเหมย ขอดูหน่อยเถอะว่าชีวิตมันจะยุ่งยากลำบากสักแค่ไหนกันเชียว” แพทย์ทหารสาวยักไหล่ไม่ได้มีความหวาดกลัวเมื่อต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างคนอื่นเลยแม้แต่นิด เธอเพียงแค่ตกใจเล็กน้อย หากแต่ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วสมกับเป็นทหารจากยุคดวงดาวที่ถูกฝึกฝนร่างกายและจิ ตใจมาอย่างเข้มงวด “โอ๊ย!”