Novel & Cerita นางร้าย

ไทเกอร์: ลงมาจ๋าย จ๋าย: เลิกเอาแต่ใจแล้วก็เลิกบังคับฉันสักทีไทเกอร์ “มีอะไรหรือเปล่าจ๋าย เห็นขมวดคิ้วจ้องหน้าจอมือถือสักพักแล้ว” ริวจิที่นั่งข้าง ๆ เอ่ยถาม ทำให้ฉันกดปิดหน้าจออย่างไม่สนใจคนในแชต “เดี๋ยวจ๋ายขอโทรหาแม่แป๊บนึงนะริว”

นางร้ายสาวส่งเสียงทักทายคนทั้งกอง เธอไม่เคยมือแข็งกับใครทั้งนั้น ไม่เคยก้าวร้าวและมองเหยียดใคร เพราะทุกคนที่ทำงานร่วมกันสำคัญหมด หลายคนจึงแอบชมนางร้ายคนสวยลับหลังเสมอ "มินนี่ เค้าดีจริง งามทั้งกายงามทั้งใจ " ช่างไฟคนนึงพูดเบาๆออกมา "นางร้ายแต่ดีกว่านางเอก นี่หายากนะว่ามั ้ย" อีกเสียงลดเสียงลงอีก หลายคนพยักหน้าให้กัน

จ้าวเย่วฟางเอ่ยถามป้าลู่ฟางแม่บ้าน “ค่ะคุณหนู” ตอนแรกที่ไปต้อนรับ ป้าลู่ฟางก็ตกใจที่เห็นว่าเป็นดาราที่คุณท่านแจ้งให้มารับรองให้ดี ดาราคนนี้ชื่อไป๋หรงเป็นนางร้ายและตอนนี้ค่อนข้างโด่งดัง

ผู้ชายปริศนาคนนั้นมีชื่อว่า 'เจตณะ' ส่วนตัวเธอตอนนี้หาใช่สาริณีหญิงสาววัยสี่สิบปีไม่...แต่ดันเป็นนางร้ายหมายเลขสอง นังนกสองหัว นังเพื่อนสารเลว แอ๊บแบ๊ว..นังมณีเมขลา ตัวละครที่เธอทั้งสงสารในชะตากรรม และเป็นตัวละครที่เธอเกลียด

นางเอก รัชมล กูลสกุล ชื่อเล่นเวียงพิงค์หรือหนูผิง อายุ19ปี นิสัยดี อ่อนน้อม เรียบร้อย เก่งงานบ้านงานเรือน ขยัน อ่อนแอ เด็กสาวผู้น่าสงสาร อาศัยอยู่กับพ่อแท้ๆและเเม่เลี้ยงพร้อมกับพี่สาวต่างแม่หนึ่งคน สองคนแม่ลูกลุมกันกลั่นแกล้งเธอเหมือนในการ์ตูนเจ้าหญิงที่เธอชอบดูตอนเป็นเด็ กๆ เธอไม่ได้เรียนหนังสือเพราะเธอต้องทำงานบ้านให้พี่สาวและเเม่เลี้ยงของเธอ เธอมีความฝันที่อยากจะเป็นคุณหมอเพราะพ่อของเธอท่านป่วยหนัก เธออยากจะมารักษาท่าน แต่เธอก็ทำตามความฝันของเธอไว้ไม่ได้

ขุนนางหนุ่มชวนสตรีที่เขารู้สึกสนใจสนทนา " ข้าเป็นบุตรสาวของท่านราชครูหยางเจ้าค่ะ ชื่อหยางซิ่วอิง " เขาพยักหน้ารับรู้นางน่าจะเป็นสตรีที่มีข่าวว่าเลิกรากับชินอ๋องนั่นเอง ทั้งสองคุยกันเรื่องสัพเพเหระได้ครู่ใหญ่

นางรำ2 มันอะไรกัน เรื่องบ้าอันใดที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขา พอประตูด้านหน้าเปิดเข้ามาเขาก็เห็นสีทองพร่างพรายขึ้นมาก่อนในแสงสลัวๆ ของห้องนี้...แล้วจึงรวมกันเห็นเป็นร่างอ้อนแอ้นในชุดนางรำ หล่อนมาผิดงานแน่ๆ เพราะเขาไม่ได้เชื้อเชิญหรือจ้างวานหล่อนเลย เสียงต่างๆ ในห้องเงียบกริบไปพ ักหนึ่ง ก่อนจะดังแซดขึ้นมาทำนองว่าหล่อนเป็นใครมาจากไหน และจะมาทำอะไร

นางร้ายหน้าหวาน ที่กำลังมีชื่อเสียง แทน ธนัชชา อายุ 22 ปี รูปร่างบอบบางผิวขาวเนียนละเอียด ดวงตากลมโตเหมือนมีน้ำตาคลออยู่ตลอดเวลา ใครพบเห็นก็เป็นต้องสงสาร ยิ่งถ้าเป็นเพศตรงข้ามเป็นต้องตกบ่วงเสน่ห์​ของเธอ เวลาดวงตากลมโตเผลอจ้องมองใคร เป็นต้องถูกเธอล่อลวงให้เขาคนนั ้น หลงเสน่ห์​แทบจะก้มลงแทบเท้าเธอ เพื่อรอฟังคำสั่งจากเธอเพียงผู้เดียว คนรอบข้างบอกเธอแบบนั้น แต่ธนัชาไม่ชอบมันเลย

บทที่ 1 นางร้ายอันดับหนึ่ง สุพิชญาหรือพลอย นางร้ายเบอร์ต้น ๆ ของเมืองไทย ขณะนี้กำลังนั่งอ่านนิยายเรื่องหนึ่งเพื่อฆ่าเวลา แต่ทว่ายิ่งอ่านก็ยิ่งหงุดหงิด เมื่อนางร้ายของเรื่องกลับโง่จนไม่รู้จะหาคำไหนมาเปรียบ “เป็นนางร้ายแทนที่จะฉลาด แต่กลับโง่ถูกนางเอกของเรื่องจูงจมูก น่าเบื่อจริง” หญิงสาวพูดออกมาอย่างหงุดหงิด แต่ต่อให้จะพูดแบบนั้น เธอก็ไม่ยอมวางหนังสือนิยายลง แถมยังอ่านต่ออย่างออกรส

เบญญา หรือ เบล นางร้ายกลางแถวอย่างเธอ โดนนางเอกแถวหน้าของประเทศกลั่นแกล้ง เธอต้องทำอย่างไร