Novelas y relatos de นางเอกเก่ง นางเอกเข้มแข็ง นิยาย เรื่องราว

เมื่อสหายวัยเยาว์ทั้งสามมาหาเจียงหลินหลาง บอกว่าวันคล้ายวันเกิดของเจียงไต้เยว่ใกล้จะมาถึงแล้ว นางอยากได้พิณหงส์เป็นของขวัญวันเกิด และหวังว่านางจะยอมตัดใจยกให้ เจียงหลินหลางกลับไม่ลังเลแม้แต่น้อย เพียงพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ได้” เซียวจ้าน เซี่ยอวิ๋น และหรงจิ่งหลี่ต่างนิ่งงันไปตามกัน เพราะพิณหงส์ตัวนี้ พวกเขาทั้งสามเคยทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมหาศาล เสาะหาวัสดุชั้นเลิศทั่วหล้า เชิญอาจารย์ทำพิณผู้วางมือไปนานแล้วกลับมาสร้างพิณ ใช้เวลาถึงหนึ่งปีเต็ม กว่าจะทำขึ้นเป็นของขวัญวันเกิดสำหรับนางเพียงผู้เดียว วันมอบพิณ พวกเขาเคยหัวเราะหยอกล้อกันว่า “หลินหลาง พิณตัวนี้คือของแทนใจที่พวกเราสามคนมอบให้เจ้า คนอยู่พิณอยู่ เจ้าต้องเก็บรักษามันไว้ให้ดี ชั่วชีวิตก็ห้ามทำหาย” บัดนี้ เจียงไต้เยว่เพียงเอ่ยขึ้นมาว่าชอบ พว

ลูกชายของฉันตายแล้ว ถูกคนทุบหัวตายอยู่ในห้องน้ำที่แสนคับแคบ สามีที่เป็นครูใหญ่เร่งรีบมาถึงที่เกิดเหตุ แต่กลับอุ้มผู้ก่อเหตุซึ่งเป็นลูกชายของคนที่เขารักขึ้นรถโรงพยาบาล แล้วรีบร้อนจากไป ก่อนตาย ลูกชายปลอบใจฉันว่า “แม่ครับ อย่าร้องไห้เลย พ่อไม่เชื่อผม ผมไม่เสียใจเลยสักนิด” “ขอแค่แม่เชื่อผมก็พอแล้ว...” ในงานศพของลูกชาย ฉันโทรหากู้ถิงอวี้ เขากลับตะคอกใส่ฉันด้วยความโมโห “เสี่ยวซินต้องเย็บที่แขนสองเข็ม ก็เพราะถูกลูกชายของคุณข่วนจนเป็นแผล! ถ้าคุณยังไม่เลิกตอแยผมอีก ผมกลับไปเมื่อไหร่จะตบเขาให้ตาย!” ลูกชายของคุณ? ฉันมองรูแผลที่มีขนาดเท่าชามบนหน้าผากที่ไม่มีเลือดไหลออกมาแล้วของลูกชาย ก่อนจะหลับตาลง ใช่ เขาคือลูกชายของฉัน... เพราะฉะนั้น กู้ถิงอวี้ ลูกชายของฉันตายแล้ว ฉันกับคุณก็ไม่มีอะไรผูกมั

หลังจากที่ผมประกาศถอนตัวออกจากวงการบันเทิง ทุกคนต่างก็ปรบมือว่าดี มีเพียงฉินอวิ๋น ดาวดวงใหม่ผู้มีพรสวรรค์ด้านการประพันธ์เพลง และเป็นแฟนหนุ่มในข่าวลือของแฟนสาวผมเท่านั้นที่กล่าวคัดค้าน เขาเสแสร้งตีหน้าซื่อต่อหน้านักข่าวมากมาย “ต่างก็เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้นครับ รุ่นพี่ฉือหย่วนเป็นอัจฉริยะที่วงการดนตรีนี้ไม่อาจขาดเขาไปได้ ผมหวังมากๆ เลยครับว่าเขาจะกลับเข้ามาในวงการแห่งเสียงเพลงนี้อีกครั้ง” ผมปิดโทรศัพท์ลง เมินเฉยต่อคำพูดของเขา ในชาติก่อน ผลงานของผมเหมือนกับเพลงที่เขาประพันธ์เองทุกกระเบียดนิ้ว ชาวเน็ตต่างเรียกผมว่าไอ้สุนัขขี้ก๊อบ สมควรตายไปให้หมดทั้งบ้าน ผมไม่พอใจและไม่อยากยอมรับ จึงเผยทุกขั้นตอนในกระบวนการการประพันธ์เพลงออกมา แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่อาจชนะเวลาที่ปล่อยผลงานออกมาได้ เพล

หลังจบสงครามระหว่างมนุษย์และเผ่าสัตว์อสูร ทั้งสองฝ่ายตกลงกันให้ลูกครึ่งอสูรเป็นผู้ปกครองโลก ทุกๆ หนึ่งร้อยปีจะมีการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และเผ่าสัตว์อสูรหนึ่งครั้ง ใครที่ให้กำเนิดลูกครึ่งอสูรได้ก่อน ผู้นั้นจะได้กลายเป็นผู้กุมอำนาจรุ่นต่อไป ชาติก่อนฉันเลือกแต่งงานกับลูกชายคนโตของเผ่าหมาป่าที่มีชื่อเสียงเรื่องความรักเดียวใจเดียว และชิงคลอด ‘หมาป่าขาว’ ลูกครึ่งอสูรให้เขาได้ก่อน ลูกของเราได้กลายเป็นผู้กุมอำนาจสมาพันธ์มนุษย์และสัตว์อสูรคนต่อไป ส่วนเขาก็ได้รับอำนาจล้นฟ้าไปโดยปริยาย ส่วนน้องสาวที่ในตอนนั้นหลงใหลในความงามของเผ่าจิ้งจอกจนเลือกแต่งงานเข้าไป กลับต้องติดโรคเพราะลูกชายคนโตของเผ่าจิ้งจอกมักมากในกาม จนกระทั่งสูญเสียความสามารถในการมีบุตร น้องสาวเก็บความริษยาเอาไว้ และจุดไฟเ

หลังจากที่รับกระบี่แทนสามี ข้าได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งในสิบปีให้หลัง จากปากของนางกำนัล ข้าได้รู้มาว่าสามีของข้าได้กลายเป็นฮ่องเต้องค์ปัจจุบันไปแล้ว ข้าดีใจจนเนื้อเต้น รีบถามถึงเฉาหวงแก้วตาดวงใจของข้าในทันที แต่นางกำนัลกลับมองข้าด้วยสายตาแปลกๆ แล้วพูดว่า: "องค์หญิงเฉาหวง? ทั่วทั้งใต้หล้าต่างรู้กันว่านางไม่ใช่ลูกของอดีตฮองเฮา!" "สงสารก็แต่องค์หญิงรุ่ยเฟิ่งที่ไปตกระกำลำบากอยู่ข้างนอก หงส์แท้ถูกหงส์ปลอมแทนที่ตั้งหลายปี!" ข้าแค่นหัวเราะในใจ ลูกที่ข้าอุ้มท้องคลอดมาเอง มีหรือที่ข้าจะจำผิด? ข้าแอบไปดูเฉาหวง พบว่านางถูกรังแกจนแทบจะไม่ใช่คนแล้ว ได้ยินมาว่า พระสนมกุ้ยเฟยที่เพราะมีหน้าตาคล้ายข้าอยู่เล็กน้อยจึงได้เป็นที่โปรดปราน ให้ลูกสาวของข้ากินแค่น้ำซาวข้าวทุกวัน คืนนั้น ข้าลอบเข้าไปใน

ฉันตกหลุมรักคนแปลกหน้าปริศนาคนหนึ่งในโลกออนไลน์ มอร์เฟียส ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ฉันนอนหน้าแดงทุกคืนเพราะข้อความทะลึ่งและตรงไปประมาณของเขา "รู้สึกไหมว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน ที่รัก" "เมื่อคืนฉันเห็นเธอในฝันอีกแล้ว นอนตัวสั่นอยู่ใต้ร่างกายฉัน แล้วก็ร้องเรียกชื่อฉัน" ในที่สุดฉันก็กล้าพูดเพื่อขอนัดเจอเขา แต่ว่าเขากลับส่งรูปถ่ายรูปหนึ่งมาให้ซะก่อน มันเป็นแค่ภาพถ่ายโต๊ะทำงานธรรมดาของเขา แต่ตรงกลางโต๊ะกลับมีหนังสือเก่าๆเล่มหนึ่งวางอยู่ บนหน้าปกมีตราสัญลักษณ์ที่ฉันจำได้จนขึ้นใจ ตราอูโรโบรอส (งูกินหาง) ของตระกูลแวมไพร์วาเลเรียส และฉันก็ดันทำงานอยู่ในพิพิธภัณฑ์แห่งเดียวกับที่ตระกูลวาเลเรียสใช้เก็บรักษาอัฐิเก่าแก่ของพวกเขาพอดี ตลอดสามเดือนเต็ม ฉันส่งข้อความเร่าร้อนโต้ตอบกับผู้ล่าที่เป็นอมตะ แ

ก่อนงานพรอมวันจบมัธยมปลายหนึ่งวัน อีธานก็ล่อลวงฉันขึ้นเตียง เขาทำรุนแรงและเอาแต่ตักตวงจากฉันตลอดทั้งคืน ในระหว่างที่ฉันทนความเจ็บปวดอยู่ ในใจกลับเต็มไปด้วยความหวานชื่น เพราะฉันแอบหลงรักอีธานมาสิบปีแล้ว ในที่สุดความปรารถนาก็เป็นจริง เขาบอกว่าหลังเรียนจบจะแต่งงานกับฉัน รอเขารับช่วงต่อตระกูลลูเซียโน่จากผู้เป็นพ่อแล้ว ก็จะทำให้ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่ทรงเกียรติที่สุดของตระกูล วันต่อมา อีธานโอบฉันไว้ในอ้อมแขน แล้วสารภาพกับพี่ชายบุญธรรมของฉันว่าเราสองคนได้คบกันแล้ว ฉันนั่งเขินอายในอ้อมกอดของอีธาน รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุด แต่จู่ ๆ พวกเขาก็เปลี่ยนบทสนทนาเป็นภาษาอิตาลี ลูคัส พี่ชายบุญธรรม แซวอีธานว่า “สมแล้วที่เป็นนายน้อย ครั้งแรกก็มีดาวเด่นของห้องถวายตัวให้เองซะแล้ว” “รสชา

ปู่ของฉันเป็นหัวขโมย เขาขโมยชื่อและตัวตนของย่าไป ใช้มันเพื่อพาตัวเองหนีออกไปจากซอกมุมอันยากจนและถูกลืมเลือนของชนบททางตะวันตก จากนั้นก็หนีตามไปกับผู้หญิงอีกคน กลายเป็นศาสตราจารย์ด้านกฎหมาย ยืนอยู่บนโพเดียมและบรรยายเรื่องความยุติธรรม ส่วนผู้หญิงคนนั้นกลายเป็นจิตรกรชื่อดัง ให้สัมภาษณ์เรื่องความซื่อสัตย์สุจริต ย่าของฉันใช้ทั้งชีวิตติดอยู่ในผืนดินทำกินที่กำลังโรยราแห่งเดิมนั้น ทุกคนต่างตราหน้าว่าย่าเป็นแม่ม่ายขึ้นคาน ย่าไม่เคยหยุดรอเขาเลย แม้กระทั่งในวาระสุดท้ายของชีวิต ห้าสิบปีต่อมา ฉันตะเกียกตะกายพาตัวเองออกจากสถานที่ที่พระเจ้าทอดทิ้งแห่งนั้นด้วยแรงใจจากคนสองรุ่น ทั้งย่าและแม่ของฉัน จนได้ก้าวขึ้นมาเป็นหุ้นส่วนของสำนักงานกฎหมายชั้นนำ มันเป็นช่วงฤดูกาลจบการศึกษา ฉันนั่งอยู่ในตำแหน่งประธานก

ในวันที่สามของการอยู่ไฟหลังคลอด สามีบอกว่าจำเป็นต้องเดินทางไปทำงานด่วน ไม่สามารถอยู่เป็นเพื่อนฉันได้ ทิ้งให้ฉันดูแลลูกน้อยเพียงลำพัง สามวันต่อมา ขณะที่ฉันเพิ่งถึงโรงพยาบาล เพื่อนสาวสมัยเด็กของเขาโพสต์ภาพครอบครัวอย่างเปิดเผยในโซเชียลมีเดีย พร้อมแคปชันว่า: “ถ่ายระหว่างเดินทาง สามคนพ่อแม่ลูก อยู่กันอย่างอบอุ่นและกลมเกลียว” ฉันมองดูสามีที่ยิ้มอย่างสดใสในรูปถ่ายครอบครัวด้วยความประหลาดใจ และแสดงความคิดเห็นไปว่า “?” สามีโทรมาต่อว่าทันที : “แม่เลี้ยงเดี่ยวอย่างเธอน่าสงสารขนาดไหน ไม่มีเคยมีผู้ชายมาคอยดูแลเธอ ผมก็แค่ถ่ายรูปกับเธอเฉยๆ คุณจะใจแคบอะไรขนาดนั้น?” ตกเย็น เพื่อนสาวสมัยเด็กคนนั้นก็อวดชุดเครื่องประดับทองคำสามชิ้นมูลค่าหลายล้าน “หลังจากถ่ายภาพครอบครัวเสร็จ เขายืนกรานจะมอบเครื่องประดับทอง

เอมิลีพี่สาวของฉันกับฉันต่างก็ได้รับระบบชะตาชีวิต ซึ่งเป็นโอกาสเพียงครั้งเดียวในชีวิตที่จะเปลี่ยนแปลงอนาคตของเรา ในชาติแรก เอมิลีเลือก ระบบความงาม เธอคิดว่าความงามจะทำให้ผู้ชายที่มีอำนาจทุกคนต้องสยบแทบเท้า แต่กลับกลายเป็นว่ามันทำให้เธอเป็นได้แค่ของเล่นสวยๆ ให้พวกทายาทมหาเศรษฐีชื่นชมแล้วเขี่ยทิ้ง เมื่อเธอไม่สามารถหาความรักแท้ได้ทันเวลาที่กำหนด ระบบจึงเอาทุกอย่างคืนไป ความงามของเธอหายไป บรรดาผู้ชายที่เคยรุมล้อมก็หายตามไปด้วย สุดท้ายเธอก็กลายเป็นคนถังแตก ถูกทอดทิ้ง และจมอยู่กับความขมขื่น ส่วนฉันเลือก ระบบนักกีฬาอีลิท ฉันฝึกซ้อมจนร่างกายแทบแหลกสลาย กลายเป็นแชมป์โอลิมปิกที่อายุน้อยที่สุดของอเมริกา ทำลายสถิติ และสร้างเส้นทางอาชีพที่เป็นตำนาน ทั้งชื่อเสียง ความมั่งคั่ง และความสำเร็จตกเป็นของ