นางเอกเก่ง นางเอกเข้มแข็ง นิยาย เรื่องราว Novelas e Histórias

ฉันใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของพี่สาวหลิวชิงชิงมาโดยตลอด—ผู้หญิงคนนั้นที่ตั้งแต่เล็กก็ถูกเหล่าทายาทของตระกูลมาเฟียอุ้มชูไว้ในฝ่ามือ เธอไม่รู้เลยว่า ฉันได้กลับมาเกิดใหม่แล้ว เหมือนกับชาติที่แล้ว เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนหวานละมุน แล้วให้ฉันเลือกคู่แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ก่อน เพื่อให้ตัวเองดูเป็นคนเอาใจใส่และใจกว้าง แต่ครั้งนี้ ฉันปฏิเสธไปแล้ว ชาติที่แล้ว ฉันไร้เดียงสาและเชื่อไปว่าเธอหวังดีจริง ๆ ฉันแต่งงานกับผู้ชายที่เธอแนะนำให้—กู้สือเจิ้ง ทายาทคนหนึ่งที่ว่ากันว่าเป็นอัมพาตจากการถูกซุ่มโจมตีครั้งหนึ่ง ฉันสละสิทธิ์ในการสืบทอดตระกูล กลายเป็นผู้ดูแลของเขา เป็นไม้เท้าของเขา และเป็นยาที่เขาใช้ต้านทานความโดดเดี่ยว ไม่ว่าฉันจะมอบความอบอุ่นให้มากเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้หัวใจของเขาอุ่นขึ้นได้ จนกระทั่งถึงว

มีคนแท็กเรียกฉันบนแอป Nextdoor "เฮ้ย ยัยเพนท์เฮาส์ เธอโสดนี่นา จะเอาสวนดาดฟ้ากว้างๆ ไว้ทำไมคนเดียว? สามีฉันจะจัดงานปาร์ตี้ เราจะเริ่มใช้พื้นที่นั้นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป" "ไม่ต้องห่วงนะ เราจะจ่ายค่าดูแลให้เดือนละสองร้อยเหรียญ เธอได้เงินฟรีๆ โดยไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ น่าจะดีใจนะที่ได้เงินน่ะ" ฉันจ้องหน้าจอตาค้าง นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม? ฉันคือทายาทของดอน ริชชี ผู้ที่ถูกฝึกมาเพื่อปกครองเขตเซาท์ไซด์ แต่ฉันเลือกที่จะทิ้งชีวิตแบบนั้นมาจับพู่กันวาดรูป อพาร์ตเมนต์นี้คือวิหารอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสถานที่หลบภัยอันเงียบสงบของฉัน สวนดาดฟ้าตรงนั้นไม่ใช่พื้นที่ส่วนกลางของตึก แต่มันเป็นของฉัน! ฉันควักเงินสดห้าแสนเหรียญซื้อกรรมสิทธิ์มันมาตอนที่ตัดสินใจซื้อที่นี่ ฉันเนรมิตให้มันกลายเป็นสตูดิโอห้องกระจกส

ฉันแต่งงานกับอเล็กซานเดอร์มาได้สามปีแล้ว ใครต่อใครต่างก็หวาดเกรงในความโหดเหี้ยมของเขา แต่สำหรับฉัน เขากลับอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อเสมอมา แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป นับตั้งแต่เอเลน่ารับกระสุนแทนเขาในเหตุการณ์ยิงปะทะเมื่อหกเดือนก่อน เขาพูดเสมอว่าเธอเจ็บตัวเพราะช่วยเขาไว้ ดังนั้นฉันจึงต้องคอยยอมตามเธอ ในงานกาล่าอันทรงเกียรติที่สุดของตระกูล สามีของฉัน ท่านเจ้าพ่อมาเฟีย อเล็กซานเดอร์ ปรากฏตัวพร้อมกับเอเลน่า เลขาของเขา ที่ควงแขนเขามาด้วย บนหน้าอกของเธอประดับด้วยเข็มกลัดทับทิมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งนายหญิงแห่งตระกูล “เอเลน่ายอมรับกระสุนแทนฉัน เธอถูกใจเข็มกลัดนั่น ฉันก็เลยให้เธอยืมสักพักหนึ่ง ถึงอย่างไร คุณก็เป็นนายหญิงเพียงคนเดียว วางตัวให้สมเกียรติหน่อยสิ” ฉันไม่ได้เถียงเขา ฉันเพียงถอดแหวนแต

วันที่กู้หานชวนกลับมาฮ่องกงหลังจากไปเคาะระฆังที่วอลล์สตรีท ธรณีประตูตระกูลเสิ่นก็แทบถูกเหยียบจนพัง ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเสิ่นผู้เอาแต่ใจอย่างเสิ่นหนานถังตาถึงจริง ๆ ที่เก็บลูกเขยมากความสามารถมาจากสลัมได้ แต่หลายวันมานี้ เสิ่นหนานถังกำลังหงุดหงิดอย่างมาก สาเหตุก็คือ เธอถูกผีผู้หญิงตนหนึ่งตามติด นับตั้งแต่วันที่กู้หานชวนไปอเมริกา จู่ ๆ ก็มีผีบ้าตนหนึ่งปรากฏตัวอยู่ข้างกายเธอ มีเพียงเสิ่นหนานถังเท่านั้นที่มองเห็น และอ้างตัวว่าเป็นเธอในอนาคต ผีผู้หญิงตนนั้นมีใบหน้าเหมือนเธอทุกประการ แต่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น เสียงแหบแห้ง ดวงตาไร้จุดโฟกัส เส้นผมแห้งกรังพันกันยุ่งเหยิง แถมยังมีร่องรอยไหม้เกรียมจากไฟ สติไม่สมประกอบ พูดจาไม่รู้เรื่อง เอาแต่ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน

ปีที่ 8 ของการคบหาดูใจกับฟู่จิ่ง หลินเหยียนกลับต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะอาการป่วย วันแรกที่ออกจากโรงพยาบาล หลินเหยียนบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างฟู่จิ่งกับพี่สาวของเธอขณะเดินอยู่ตรงทางเดิน "ฟู่จิ่ง นายบ้าไปแล้วหรือไง? นายแอบเอากระดูกสันหลังของหลินเหยียนไปให้ฉีชูหร่านจริงๆ เหรอ?" "ทั้งๆ ที่นายก็รู้ว่าหลินเหยียนร่างกายไม่แข็งแรง แต่ยังโกหกเธอว่าเป็นแค่โรคกระเพาะแล้วให้เธอเสี่ยงอันตรายทั้งอย่างนั้น?" ฉีชูหร่านเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของฟู่จิ่งที่เขาแอบรักมานานหลายปี หลินเหยียนไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวาย เพัยงยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาพ่อกับแม่ที่อยู่ต่างประเทศ และตอบตกลงเรื่องการแต่งงานทางธุรกิจกับตระกูลลู่ทันที...

ในฐานะลูกสาวคนเดียวของเจ้าพ่อวงการการพนัน ฉันเกิดมาก็ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางอันตรายและการนองเลือดมาตลอด พ่อเพื่อปกป้องฉัน ตั้งแต่ฉันยังเด็กก็ฝึกคนไว้คอยเอาตัวบังแทนฉันถึงเก้าคน พอฉันโตเป็นผู้ใหญ่ พ่อก็ให้ฉันเลือกหนึ่งคนจากทั้งเก้าคนนั้นมาเป็นคู่หมั้น แต่ฉันกลับตัดสินใจอย่างเด็ดขาด กลับเลือกเลี่ยงห่างจากเจียงเย่ คนที่ฉันแอบรักมานาน เพียงเพราะในชาติก่อน ในวันงานหมั้นของฉัน ฉันถูกศัตรูลักพาตัวไป ตอนที่พวกเขาใช้ตะปูเหล็กชุบพิษตอกทะลุฝ่ามือของฉันอย่างโหดเหี้ยม… ฉันสั่นเทาโทรไปหาเจียงเย่ขอความช่วยเหลือ แต่กลับได้รับคำตอบที่เย็นชาจากเขา “เสิ่นชิงฮวน เลิกเล่นละครไร้สาระแบบนี้เถอะ ตำแหน่งของคุณยังแสดงว่าอยู่ในห้องสวีทของโรงแรมชัด ๆ!” “เพื่อจะครอบครองผมคนเดียวถึงกับใช้แผนทำร้ายตัวเองเรียกความสงสาร

ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ฉันคบหาอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า "เร็กซ์" เขาเป็นคนแปลกหน้าโดยสิ้นเชิงที่ฉันรู้จักผ่านทางออนไลน์เท่านั้น เรากำลังอยู่ในช่วงที่ความสัมพันธ์กำลังดื่มด่ำสุดๆ มันคือช่วงโปรโมชันที่ทุกคืนโทรศัพท์ของฉันจะสั่นรัวด้วยข้อความที่ทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ "คิดถึงนะ ที่รัก" "เมื่อคืนฝันถึงคุณอีกแล้วนะ คุณนัวเนียผมไม่ห่าง แถมยังอ้อนวอนขอ 'มัน' จากผมอีกด้วย" ฉันกำลังจะเสนอว่าเราควรนัดเจอกันจริงๆ สักที แต่แล้วเขาก็ส่งรูปถ่ายโต๊ะทำงานของเขาแบบทีเล่นทีจริงมาให้ และฉันก็เหลือบไปเห็นบางอย่างที่คุ้นตา มันคือตราประจำตระกูลมาเฟียฟัลโคน และฉันก็ดันทำงานอยู่ในบริษัทที่มีพวกฟัลโคนเป็นเจ้าของด้วย ตลอดสามเดือนมานี้ ฉันแชทสยิวกับผู้ชายอันตรายระดับสมาชิกตัวจริงของมาเฟีย ซึ่งเขาอาจจะอย

“คุณเอเวอลิน คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมคะว่าพร้อมจะยุติชีวิตสมรสตลอด 20 ปี และสละสิทธิ์การเลี้ยงดูลูก ๆ” “ค่ะ ยื่นเรื่องได้เลย ฉันพอแล้ว” ฉันตอบอย่างใจเย็นผ่านโทรศัพท์ ขณะออกแรงขัดคราบไขมันฝังแน่นบนเคาน์เตอร์หินแกรนิต ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับครอบครัวนี้ ฉันจัดการทุกอย่างในบ้าน ดูแลเรื่องการศึกษาของลูก ๆ และยืนอยู่เคียงข้างสามี คอยสนับสนุนให้เขาก้าวขึ้นสู่ความสำเร็จในแวดวงธุรกิจโดยไม่เคยปริปากบ่น แต่แล้วอเล็กซานเดอร์ สามีของฉัน กลับพาโคลอี้ น้องสาวบุญธรรมวัยสาวของเขาไปให้สัมภาษณ์ด้วย พร้อมพูดว่า “ความสำเร็จของผมในวันนี้ ล้วนต้องขอบคุณน้องสาวบุญธรรมของผม” แม้แต่ลูก ๆ ของฉันเองก็ยังดูถูกฉัน เรียกฉันว่าเป็นแค่แม่บ้านธรรมดา ๆ หยาบกระด้างคนหนึ่ง พวกเขาจับมือเป็นพวกเดียวกับ “คุณอา” ที่ม

เสิ่นเฉียวซีรับกระสุนแทนฮั่วอวี่เฉินอาเล็กผู้แสนเย็นชาคนนั้นของเธอไปถึงสามนัด ถึงทำให้คุณย่าฮั่วพยักหน้ายินยอมให้เธอแต่งงานเข้าตระกูลได้ในที่สุด แต่ในระหว่างที่เธอได้รับบาดเจ็บจนหมดสติอยู่นั้น ฮั่วอวี่เฉินกลับประกาศว่าภรรยาที่เขาจะแต่งงานด้วย คือสวี่หวั่นเยว่ นักเรียนยากไร้ที่ตระกูลฮั่วให้การอุปถัมภ์ ทันทีที่คำประกาศนี้ออกมา ทั่วทั้งเมืองก็ฮือฮากันยกใหญ่ เพราะใครๆ ก็รู้ดีว่า กุหลาบที่ฮั่วอวี่เฉินฟูมฟักมากับมืออย่างเสิ่นเฉียวซีดอกนี้พยศขนาดไหน สวี่หวั่นเยว่เป็นเพียงนักข่าวฝึกงานตัวเล็กๆ ของหนังสือพิมพ์ฮ่องกงเดลี่ ไร้คุณสมบัติพอที่จะทำให้คุณหนูใหญ่ท่านนี้เก็บมาใส่ใจโดยสิ้นเชิง ดังนั้นเมื่อเสิ่นเฉียวซีปรากฏตัวขึ้นในงานหมั้นของฮั่วอวี่เฉินกับสวี่หวั่นเยว่ แขกเหรื่อเกือบทุกคนในงานจึงปักใจเชื

เช้าวันหนึ่ง ขณะฉันออกจากบ้าน ก็เจอทารกถูกนำมาทิ้งไว้ข้างทาง ในตอนที่กำลังจะอุ้มทารกกลับบ้าน จู่ ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงในใจของเขา [พ่อฉันนี่ฉลาดจริง ๆ จงใจเอาฉันมาทิ้งไว้ตรงหน้าลู่ซีซี ให้เธอเก็บฉันไปเลี้ยง แบบนี้ฉันก็จะเข้าทะเบียนบ้านตระกูลลู่ได้อย่างถูกต้อง] [ตอนนั้นลู่ซีซีอาศัยฐานะของตระกูล แยกพ่อกับแม่ฉันออกจากกันอย่างใจร้าย ตอนนี้กลับต้องมาเลี้ยงลูกนอกสมรสให้พ่อฉัน นี่แหละคือกรรมของเธอ!] [พอฉันได้เป็นคุณชายตระกูลลู่เมื่อไหร่ ฉันจะรีบช่วยพ่อกำจัดลู่ซีซี ยัยผู้หญิงชั่วให้ตาย แล้วรับแม่มาอยู่ด้วยกัน ให้ครอบครัวสามคนของพวกเราได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา] ทารกที่นอนอยู่บนพื้นยังคงอ้าปากยิ้มให้ฉัน แต่ฉันกลับได้ยินเสียงในใจของเขาอย่างชัดเจนทุกคำ มุมปากฉันยกยิ้ม ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก