น้องสาวคนดี สามีพี่ยกให้เจ้า! นิยาย & เรื่องราว

“แล้วมีสามีที่หน้าตาหล่อเหลาเช่นพี่ไม่ดีหรืออย่างไร สตรีมากมายต่างอิจฉาเจ้าทั้งนั้นนะ” “ก็ดีอยู่หรอกเจ้าค่ะแต่น่าปวดหัวมากกว่า พวกนางไม่ได้แค่รู้สึกอิจฉาเฉย ๆ แต่อยากได้ท่านพี่ไปเป็นสามีนี่สิ”

“มันสุดยอดไปเลยค่ะ ณัชเกือบเสร็จเจ้านี่แล้ว” “ถ้าคุณณัชชอบผมยกให้เลยก็ได้นะครับ” “ไม่เอาดีกว่าค่ะ เดี๋ยวสามีณัชได้งอนกันพอดี”

"จ้า ๆ" "สามีคะ ช่วยเอานี้ให้พี่เฉินเทียนกินด้วยนะ ส่วนของสามีอยู่นี่แล้ว" "ครับ"

หลานสาวของนางพ้นวัยปักปิ่นมาแล้ว สมควรจะรู้เรื่องเหล่านี้ไว้บ้าง “พี่มี่เอ๋อร์น้องนำน้ำมาให้” “ขอบใจเจ้ามาก น้องรักของพี่” ลี่มี่รับน้ำจากน้องชายมาดื่ม “ที่ว่าสามี คือผู้ใดหยือขอยับ”

น้ำเสียงหวานออดอ้อนสายตาวิบวับแวววาวเช่นนี้คงคิดให้เขาออกไปทำหน้าที่เจ้าบ่าวอย่างแน่นอน "ไม่สำเร็จหลอกเสี่ยวเหยา สิ่งเหล่านี้พวกนางสมควรได้รับ แล้วอีกสิ่งที่เจ้าสมควรรับรู้เอาไว้...สามีของเจ้าหาใช่คนดี...กับทุกผู้หากคนผู้นั้นคู่ควรจึงคิดดูว่าสมควรดีทดแทนหรือไม่...เจ้าเองก็เช่ นกันจะใจดีต่อทุกคนมิได้ คนที่ร้ายต่อเจ้า...เสี่ยวเหยาของท่านพี่ต้องรู้จักใจเหี้ยมให้ได้"

เสี่ยวม่ายรับถุงผ้ามาด้วยน้ำตาแห่งความซาบซึ้งใจ นางไม่เคยคิดเลยว่าแม่สามีของนางจะเปลี่ยนไปได้มากถึงเพียงนี้ "ข้าโชคดีเหลือเกินที่มีท่านพี่เป็นสามี" เสี่ยวม่ายกล่าวด้วยเสียงที่สั่นเครือ "ข้าต่างหากที่โชคดีที่มีภรรยาที่ดีอย่างเจ้า"

เมื่อเห็นสามีตนเองก็ไม่วายหันไปฟ้อง “น้องไม่ต้องกังวลไป เดี๋ยวพี่จักให้คนไปจัดการสืบไอ้พวกเลวทรามพวกนั้นเอง” ผู้เป็นสามีเอ่ยตอบอย่างเอาใจผู้เป็นภรรยา จนบุตรชายอดไม่ได้ที่จะพูดแทรกขึ้นมา

มาร์เซลยกยิ้มออกมา “พี่สาวเป็นคนยกอาหารขึ้นไปรึเปล่าครับ เพราะหากพี่ยกขึ้นไปให้ ข้าคงจะไม่ปฏิเสธ”

“ดีจัง เฮียภาคใจดี” พลอยใสกล่าวถึงเพื่อนพี่ชายและยังเป็นสามีของเพื่อนรัก เธอรู้สึกขอบคุณเขาทุกครั้ง เขาคือคนที่ทำให้เธอได้เจอผู้ชายตรงหน้า

“หากร่วมมือกันกับข้า พี่ท่านก็จักได้นางก่อนถึงวันงานแต่ง...ข้าก็จักได้เคียงคู่ออกพระท่านสมดังใจ พี่ท่านว่ามิดีดอกรือ?” “ข้าหาได้ต้องการเพียงเรือนร่างของนางเพื่อครอบครองเป็นของตนไม่! หากจักได้ก็ต้องได้ใจของนางที่ตั้งใจพึงรักข้า...ได้นางมาเช่นนั้นข้าหาเบิกบานใจไม่!” ว่าแล้วก็เดินจากไปทิ้ งให้น้องสาวของตนขบเคี้ยวเขี้ยวฟันอย่างขุ่นเคือง ถึงพี่ชายตนไม่ช่วยเธอก็จะหาวิธีทำให้ออกพระรามเป็นของตนอยู่ดี...