Romans & histoires น้องเมียเอามัน

คนเดาใจยากยังคงเอ่ยหน้าตาย “คนบ้า!” คนถูกเรียกว่า ‘เมีย’ ถึงกับหน้าร้อนวาบ ก่อนจะทำปากยื่นต่อว่าอีกฝ่ายอย่างไม่เต็มเสียงมากนัก แล้วก็ต้องใจเต้นแรงเมื่ออยู่ๆ เขาก็คว้ามือเรียวไปกุมไว้ “ชอบจัง เวลาที่คุณอายหน้าแดง”

เอมิกาสงสารสามี เคยได้ยินมาบ้างว่า แพ้ท้องแทนเมีย ตอนได้ยินยังนึกสงสัยว่า เรื่องแบบนี้แพ้แทนกันได้หรือ มาตอนนี้รู้แล้วว่า แพ้แทนกันได้จริง “ไหวพี่ ไหว เพื่อลูกเพื่อเมีย...พี่ไหว” ปากก็บอกว่าไหว ทว่าสีหน้าเขมนัทต์ตอนนี้ ไม่บอกไปตามนั้น “เอมฝากโอ๋ซื้อของดองมาหลายอย่างค่ะ เดี� �ยวคงเอาขึ้นมาให้”

​ไม่อยากหลงรัก ​ไม่ทันแล้วไหมล่ะ น้ำขิงเอ๋ย ​“ทำไมถึงไม่ชอบที่พี่เรียกว่าเมีย” เขาก้มลงมองน้อง น้ำขิงเม้มปากนิดๆ มองเขาด้วยดวงตาโตแป๋วนั่น ​“ก็หนูไม่ได้เป็นเมีย เป็นแค่แม่ของลูก”

​“เอาเป็นเมีย” มาลีรินทร์ร้องเสียงหลง เขาก็รู้ว่าเธอเป็นเมียของพ่อเขา เอ่อ...ถึงจะยังไม่ทันได้เป็นเมียจริงๆ แต่พ่อของเขาก็ป่าวประกาศออกไปแล้วแบบนั้น ทำไมเขาถึงได้กล้าทำอะไรแบบนี้กับเธอ ​เขาเป็นบ้าหรือยังไงกันนะ

“คะ!!!!” “ นี่มันโกรธมากเลยนะที่พี่ได้หนูมาเป็นเมีย ถึงขั้นให้พ่อมันมาตามฆ่าพี่เลย”

เอแคลเอ่ย "มารีนไปไหนครับแม่"มาเฟียเอ่ย "น้องออกไปซื้อของคงกลับมาไม่ทันน้องโทรมาบอกแม่แล้ว" "ครับ"

“นี่มันยังไม่หายเมาเรืออีกเหรอ” “ยังเลย ฟ้าเองก็ลืมหยิบยาแก้แพ้มาให้ด้วย” แววตาคู่สวยนั้นเขาเห็นความเป็นห่วงของสามีเธอได้อย่างชัดเจน “ลม”

“แน่นอน และอีกไม่นานก็จะเป็นคุณพ่อดีเด่นด้วย” “ถามจริงๆ เถอะ มึงจะเอาคืนเมียมึงยังไง” “อย่าใช้คำว่าเมีย แค่ของเล่นใกล้มือชั่วคราวที่พลาดทำท้องแค่นั้นเอง”

"นังหนูมันคงกลัวพี่จะเอามาทำเมียมั้ง5555" "เห้ยยย ถึงกูจะเป็นโจรป่าแต่กูก็ไม่เคยผิดลูกผิดเมียใครนะเว้ย นอกเสียจากว่านังหนูนี่มันยังไม่มีผัว"

กลัวเมีย “ครับป๋าไม่ทำให้เพื่อนเบบี๋เสียใจอีกแน่นอน!” ผมเอื้อมมือไปจับมือแนนมาจูบ