روايات وقصص ضمن บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่

แต่เฉิงเข่อซิงก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเพื่อนๆ ของนางตื่นเต้นอะไรกัน? “ส่วนคนที่ยืนอยู่ตรงกลางผู้นั้น คือไท่จื่อของพวกเรา เขาได้ชื่อว่าเป็นบัณฑิตตัวอย่างของเหล่านักเรียนทั้งหลายเลยทีเดียว ไม่ว่าจะบู๊หรือบุ๋น ไท่จื่อของพวกเราก็เป็นที่หนึ่งเสมอ” มู่ชิงเหยียนยังบรรยายสรร พคุณของอีกฝ่ายต่อโดยไม่ได้สนใจสีหน้าของเฉิงเข่อซิงเลยแม้แต่น้อย

นั่งคิดไม่ตก นอนเอามือก่ายหน้าผากแล้วก็ยังคิดไม่ตกอีก จวิ้นอ๋องผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นบัณฑิตผู้เก่งกาจมาแต่เยาววัย อีกทั้งได้ชื่อว่าเป็นองค์ชายที่สมบูรณ์พร้อมด้วยรูปลักษณ์และชาติตระกูลผู้หนึ่งของแคว้นใหญ่อันดับหนึ่งในห้า กระสับส่ายบนฟูกจนถึงฟ้าสาง

ผู้บัญชาการ เจ้าเมือง ถงจือ และเจ้าหน้าที่หันกลับไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่หวังหยวนและไป๋เฟยเฟยก็ลุกขึ้นยืน ต้าเย่คือโลกของบัณฑิต! คนที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นปรมาจารย์ในประชุมกวีนิพนธ์ติ้งหลงไถ ล้วนแต่เป็นบัณฑิตผู้ยิ่งใหญ่ ที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก

ไม่ว่าจะก่อนดื่มน้ำชาหรือหลังกินข้าวผู้คนจำนวนมากต่างก็แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวนี้ โดยเฉพาะบัณฑิตปัญญาชนและพวกนักปราชญ์เหล่านั้น เสิ่นหว่านอิ๋งได้ชื่อว่าเป็นยอดสตรีอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งต้าฉู่ เป็นหญิงในฝันของใครไม่รู้ตั้งหลายคน

สำนักศึกษาหลวงเป็นสำนักศึกษาสูงสุดของแคว้นต้าฉู่ รับบัณฑิตที่ยอดเยี่ยมที่สุดจากทั่วทั้งแผ่นดิน เมื่อเยียนเซียวหรานสอบเข้าเรียนที่สำนักศึกษาหลวง ผู้คนทั้งหลายก็รู้สึกประหลาดใจ

หัวใจเว่ยซวินสั่นสะท้าน ขยับถอยหลังอย่างสุดระงับ ฉินฮั่นหยาง! บัณฑิตทรงคุณวุฒิแห่งสำนักศึกษา! ก็เหมือนซ่งชิงหลวนและเสิ่นชิงโจว ได้รับการขนานนามว่าเป็นสิบสองบัณฑิตแห่งต้าเซี่ย มีคุณธรรมสูงส่งและได้รับความเคารพนับถือ ศิษย์กระจายอยู่ทั่วหล้า!

ฉินซูส่ายหน้าน้อย ๆ เขามิคิดว่าจะเค้นความลับกระไรจากคนทั้งสองนี้ได้ เกาตงกลับถามด้วยความประหลาดใจ "เขาคือองค์รัชทายาทแห่งต้าเหยียน ไฉนถึงเป็นบุตรแห่งนักปราชญ์ของพวกเจ้าเป่ยเยี่ยน?"

เหอเย่หาน ขุนนางหนุ่มที่มีที่มาลึกลับจากซุ่นเจียง เมืองที่ติดต่อกับเจียงหนานทางเหนือ เขาเข้ามาลั่วหยางเพื่อสอบเป็นขุนนาง แต่เขาก็มีความรู้ความสามารถจนสามารถทำข้อสอบได้เป็นอันดับหนึ่ง และผ่านในบัณฑิตชั้นสูงหรือจิ้นซื้อ คะแนนของเขาทิ้งห่างผู้เข้าสอบท่านอื่นจนฝ่าบาทประทาน

หาได้มีผู้ใดคาดคิดไม่ว่า คุณชายน้อยตระกูลซู บุตรชายผู้ถูกทอดทิ้งจะเป็นหยกงามที่ซุกซ่อนอยู่ในก้อนหินกรวด แม้กระทั่งบัณฑิตไร้นามยังสวมอาภรณ์ราคาแพงดุจชนชั้นสูงศักดิ์ “นักเขียนผู้ใช้นามแฝงอันเย่ หมิงเย่ว ลงจากรถม้ามาพร้อมตระกูลเสิ่นเจ้าค่ะ!”

เจ้าสำนักศึกษาจินเห็นว่ายังมีบัณฑิตจำนวนมิน้อยที่ยังคงยืนล้อมอยู่มิยอมไป เขาจึงเอ่ยขึ้นมา บัณฑิตเหล่านั้นมีหรือจะทำใจจากไปได้ นี่คือเย่ซงเฉิงเชียวนะ ปรมาจารย์แห่งยุคหนึ่งเชียว หากพวกเขาได้รับคำชี้แนะจากปรมาจารย์ผู้นี้ เช่นนั้นก็จะได้รับประโยชน์มากมายทีเดียว!