กลิ่นเอื้อง Novels & Stories

กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในพื้นที่ที่เขาเป็นผู้ถือครองอำนาจอย่างแท้จริง กลิ่นไอโอดีนเข้มข้นผสมกับกลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นเลือดคละคลุ้งอยู่ในโพรงจมูกของเมืองน่าน

ท่านเจ้าคุณมองในเรือนบ่าวโดยทั่ว ก่อนจะหันออกมามองนอกเรือนพบต้นดอกซ่อนกลิ่นที่กำลังออกดอกขาวสะพรั่ง ส่งกลิ่นหอมไปทั่วอาณาบริเวณ “ เช่นนั้นก็เรียกมันว่า ‘ไอ้กลิ่น’ ก็แล้วกัน ยามนี้ข้าออกมาเจอมันพร้อม ๆ กับกลิ่นหอมของดอกซ่อนกลิ่น ชื่อนี้ข้าว่าเหมาะกับมันแล้ว ”

อากาศในอุโมงค์หลบหนีแคบๆ นี้แตกต่างจากห้องเซิร์ฟเวอร์เย็นๆ เมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง อากาศอับมาก ชื้น และมีกลิ่นค่อนข้างฉุน "กลิ่นอะไรเนี่ย บัญญัติ? เหม็นแรงมากจนฉันจะอ้วกแล้ว" อัญชัญบ่นพลางยกแขนเสื้อขึ้นปิดครึ่งหน้า

่งดังที่สุดในเมืองเซี่ยงไฮ้ ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในโกดังร้างแห่งนั้น กลิ่นเหงื่อไคล กลิ่นเหล้า กลิ่นเหม็นเปรี้ยวของคนที่ไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเวลาหลายวัน รวมถึงกลิ่นฝุ่นควัน ต่างก็ลอยคละคลุ้งปกคลุมอยู่ทั่วอาณาบริเวณ มลพิษทางอากาศเหล่านั้นปะทะเข้ากับใบหน้าและโพรงจมูก ของเจียวชิงอวี่อย่างจัง ทำหล่อนรู้สึกฉุนจัดจนต้องขมวดคิ้วมุ่นอย่างหงุดหงิดใจ

หอมดี แต่แล้ว กลิ่นประหลาดก็ปะทะเข้ากับจมูกไม่ใช่กลิ่นโคลน ไม่ใช่กลิ่นฟางข้าว แต่มันเป็นกลิ่นหอมเย็นรัญจวนใจเหมือนดอกไม้ป่าที่บานในยามวิกาลล่อให้แมลงมาดอมดมแล้วเขมือบเข้าไป กลิ่นนั้นเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ บรรยากาศที่เถียงนายามค่ำคืนแม้นวังเวง เสียงวืด หวือจองสายลมพั ดเอาความเย็นเข้ามากระทบผิวจนพิสุทธิ์ต้องลูบแขนแกร่งของตัวเองไปมา

1 กลิ่นหอมที่แตะจมูกนี้ไม่ใช่กลิ่นหอมของอาหาร แต่มันเป็นกลิ่นหอมของข้าวใหม่เจริญเติบโตในทุ่งนา หญิงสาวร่างบางหน้าตาบ้านๆกำลังสูดกลิ่นของข้าวใหม่อย่างสบายอารมณ์

การเจอทั้งหนูและเหานับว่าเป็นเรื่องปกติ ยามีกลิ่นอยู่บ้าง พอท่านอ๋องได้กลิ่นจึงรู้สึกไม่ค่อยชอบพอนัก เขาบอกว่าไม่ชินกับกลิ่นนั้น ทำให้จมูกของเขาพลอยไม่ได้กลิ่นอะไรไปด้วย จื่ออันลูบผมของเขาเบา ๆ ให้เขาอดทนกับมัน

เคน ที่สำคัญ การที่ได้อยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้ก็ยิ่งทำให้กลิ่นของแต่ละคนชัดเจนยิ่งขึ้น คนหนึ่งมีกลิ่นหอนหวานและยั่วยวนเหมือนดังดอกไม้ที่กำลังล่อลวงผีเสื้อ คนหนึ่งมีกลิ่นสดชื่นของป่าเขาลำเนาไพรซึ่งแฝงไปด้วยความรู้สึกเร้นลับที่ยากจะต้านทาน มอบความสบายใจชวนลุ่มหล งให้แก่ผู้ดอมดม

ฝีเท้าของอีธานหยุดชะงัก เมื่อกลิ่นเหม็นเน่าบางอย่างแตะจมูก ไม่ใช่กลิ่นของสัตว์ที่ตายตามธรรมชาติ แต่มันคือกลิ่นเนื้อเน่าผสมกลิ่นคาวเลือดที่อบอวลอยู่ในอากาศรอบตัว ไอล่าทำท่าจะอาเจียน "พระเจ้า...กลิ่นบ้าอะไรเนี่ย" อีธานชักดาบออกมา เสียงโลหะขูดกับปลอกดังแผ่วในความเงียบ "ตามม าให้เงียบที่สุด"

มิได้สดชื่นมิได้หอม และมิได้เหม็นหรือมีกลิ่นเหม็นเปรี้ยว ฉินเย่ว์เหมยหันไปมองด้านข้าง นี่คือกลิ่นของบุรุษเพศที่พระชายาวังหลังมักจะพูดถึงงั้นรึ? มิได้มีกลิ่นหอม กลับดึงดูดให้คนถลำตัวเข้าไป