บังเอิญ(คืนนั้น)one Night の小説・ストーリー

สิบทิวาเอ่ยถาม “เป็นบังกะโลน่ะครับอยู่ตรงริมสุด” “ไกลจังของผมอยู่โรงแรมริมหาดเห็นในทีเซอร์โฆษณาบังกะโลแต่ละห้องน่าพักมากทีเดียวแต่ก็สวยสมราคา”

"คืนหนึ่งยังจำได้หัวใจยังจำ...คืนรับปากคำ คืนหวานร่ำฉ่ำชื้น...คืนเธอกับฉัน..อยู่ร่วมรวมกันคืนนั้นทั้งคืน เตือนมิให้เป็นอื่น คืนหนึ่งนั้นยังจำ...คืน..คืนหนึ่งจำได้...อยู่ใกล้ลำพัง สองต่อสองนั้น..สองเราฟังพลอดพร่ำ พูดแต่เรื่องรัก...รักหลายครั้งนัก..รัก รัก เราย้ำ กระซ ิบรักรับพร่ำ..." "พอหยุด!!!" "..." "ไม่เอาแล้วไม่อยากฟัง"คนตัวเล็กใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ผ้าห่มผืนน้อยถูกคลุมโปงด้วยความเขินอาย... 'คืนหนึ่ง' ที่เขาร้องชวนให้คิดถึง 'ค่ำคืน' เร่าร้อนเมื่อคืนเหลือเกิน

ตลอดคืน จบบริบูรณ์

“ฉันไม่ได้เป็นเมียใครทั้งนั้น สถานะของเรายังเหมือนเดิม ฉันขอยืนยัน ว่าเราไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องผูกพันกัน เรื่องแค่นี้ ฉันไม่ถือ ปล่อยให้มันเป็นแค่ One Night Stand ในต่างแดนเถอะนะ แล้วก็เลิกแทนตัวเองว่าพี่สักที” “หึ ได้ ที่รัก เข้าท่าดีนี่ One Night Stand ในต่างแดนงั้นหรอ ได้ งั้นต่อจากนี้จนกว่าจะกลับ ผมจะเอาคุณให้ยับเลย ใช้สิทธิ์ One Night Stand ในต่างแดนให้คุ้ม เตรียมวอร์มเสียงร้องครางทั้งวันทั้งคืนได้เลย”

' คราวนี้เป็นภาสกรที่ร้องเสียงหลงอีกครั้ง "ภาส...เมื่อคืน กูนอนกับใครวะ…" 'ฉิบหายแล้วฟ้า….'

เมริสามองหน้าเขาอย่างเขินอาย ตากลมโตหลบตาคมเข้ม เมื่อเกื้อมองเธอด้วยสายตาที่เธออ่านไม่ออก วันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นเธอก็ไม่มีทางรู้ ขอเพียงวันนี้มีเขาอยู่ข้างกายก็พอ ใครจะคิดว่าครั้งเดียวที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขา มันจะกลายเป็นชั่วนิรันดร์แบบนี้ ถ้าวันหนึ่งลูกเกิดถ ามขึ้นมาเธอจะกล้าบอกลูกไหมว่า จุดเริ่มต้นของพ่อกับแม่ มาจาก One night stand ครั้งเดียวชั่ว นิรันดร์ของเขาและเธอ

"อีกอย่าง ตอนนี้เราสองคนมันก็ไม่ใช่แค่ one night หรือว่า two nights กันแล้วนะกั้ง นี่มัน three nights แล้วต่างหากรู้เอาไว้ด้วย" "แล้วไงคะ ทำไมพี่น่านถึงต้องหงุดหงิด" "พี่เปล่าหงุดหงิด แต่แค่อยากจะบอกกั้งว่าชีวิตพี่ ไม่เคยมี one night กับใคร ที่พี่ทำไปทั้งหมดพี่ทำแค่กับกั้งคนเดียวรู้เอาไว้ด้วย"

EP20 - เหตุเกิดจากคืนนั้น (เบย์) "พี่เบย์..." "ตกลงนะแบบนี้ งั้นกลับคอนโดกัน"

เพื่อบอกลา ‘เรื่องเรา... ขอให้มันเป็นแค่ One Night Stand นะคะ ขอให้เราจบกันแค่นี้... ไม่ต้องเจอกันอีก บายค่ะ’

นางวางถาดลงเบา ๆ “เมื่อคืนท่านแทบไม่ได้นอนเลยนะเจ้าคะ” ซูเยว่หลันไม่เงยหน้าขึ้น “หนึ่งยามได้กระมัง” “หนึ่งยาม” ชิงเอ๋อร์ขึ้นเสียงทันที