ปกรณัมหนี้ชีวิต Novels & Stories

“ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้นอกจากเรื่องเงินแล้วมีเรื่องอะไรอีกบ้างที่ป้าทำเพื่อพ่อกับแม่แล้วก็เปรมจริง ๆ อย่าหาว่าไม่รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่เลยนะคะ ที่ผ่านมาป้าเดือดร้อนอะไรพ่อก็ไม่เคยเพิกเฉยช่วยเหลือตลอด ป้ามีความจำเป็นอะไรต้องใช้เงินมากมายขนาดนี้ เปรมอยากรู้?” คำพูดเปรมยุดา ประดุจคมมีดกรีดลงกลางใจของนางจัน ร่างอวบอ้วนสั่นเทิ้มกำมือแน่นยากจะยอมรับออกมาตามตรงว่า ที่ ผ่านมานั้นตนเองใช้เงินเกินตัว หนี้สินมากมายก็มาจากการกู้หนี้ยืมสินทั้งรายวันและในระบบจนดอกทบต้นงอกเงยขึ้นมาเรื่อย ปิดยังไงก็ไม่หมดสักที!

"ยังไงก็ไม่ได้หรอกค่ะ พี่วิทย์ เดี๋ยวปรางจะทำเรื่องกู้ธนาคาร กู้โรงพยาบาล อาจจะต้องกดบัตรเครดิตด้วย รวมๆ แล้วน่าจะได้เป็นล้านอยู่" "มันก็พอแค่จ่ายดอก แล้วต้นล่ะ สุดท้ายปรางก็จะต้องวนกลับมาจ่ายดอกแล้วแถมยังต้องใช้หนี้ที่ไปหามาจ่ายดอกเบี้ยนั่นอีก สุดท้ายก็จะไม่เหลืออะไ ร" เธอพยายามคิดตามก็คงจะเป็นอย่างเขาว่า

ยากให้แม่ลูกอ่อนอย่างปาริตาต้องเดือดร้อน เจ้าหนี้ยื่นเงินก้อนใหญ่ให้เธอปิดหนี้กับทางโรงจำนำ เขาได้นาฬิกาคืนอีกทั้งยังเป็นเจ้าของหนี้ก้อนหนี้โดยตรงอีกด้วย แถมยังเก็บดอกเบี้ยอีกต่างหาก แม้ว่าภายนอกปานประดับจะดูสู้คน เข้มแข็ง แต่มีแต่ตัวเธอเองเท่านั้นที่รู้ว่า ที่จริง แล้วตัวเองอ่อนแอเพียงใด ไม่ได้เข้มแข็งอะไรอย่างที่ใคร ๆ เขาพูดมาเลยสักนิด หนี้ก้อนนี้สำหรับเธอที่ไม่มีความรู้อะไรเหมือนใหญ่เท่าภูเขา หลังงานมอเตอร์โชว์นี้ก็ไม่รู้ว่าจะหาเงินก้อนแบบนี้มาจากไหนอีกเหมือนกัน

“ดอกเบี้ยก็ต้องเป็นเงินสิคะ ตอนนี้ฉันต้องการเงินมากที่สุด” “เสียใจ หนี้ฉันสิบห้าล้าน ฉันก็ต้องการเงินมากที่สุด ฉันยังปรานีเธอด้วยการเก็บดอกเบี้ยเป็นอย่างอื่นเลย” “นั่นไม่เรียกปรานีค่ะ นั่นเรียกว่าหื่น”

จันทร์สุดาประนอมหนี้ “ไม่ได้ ไอ้เก่งมันโกงเงินฉัน มันไม่ได้ยืม เพราะฉะนั้นต้องจ่ายคืนมาทันที ไม่งั้นฉันเอามันตาย เอ็งอยากเห็นมันตายหรือไง” นี่คือจุดอ่อนของจันทร์สุดา เธอต้องรับผิดชอบหนี้สินที่ไม่ได้ก่อครั้งแล้วครั้งเล่า ชนิดที่ว่าหนี้เก่าหมด หนี้ใหม่มา จึงคาราคาซังอยู่หลายเ จ้า ไม่หมดสิ้นเสียที

น้ำเสียงของคนเป็นน้องเต็มไปด้วยความกังวล “ถ้าไม่ไหว เราก็ขายฟาร์มได้นะครับ” “ไม่ใช่น่า พี่รับรองได้ ไม่ใช่เงินกู้นอกระบบแน่นอน พี่ไม่มีปัญญาหาเงินมาจ่ายดอกหรอก แค่หนี้ที่มีก็แทบแอ่นแล้ว”

ตอนนี้ฉันงงจริงๆนะ อะไรคือหนี้เก่าหนี้ใหม่ "เธอคงไม่รู้ว่าตอนฉันใช้หนี้ให้เธอ ไอ้เฮียกวงนั่นมันเรียกแสนนึง" "แสนนึง!!!"

" กูไม่สน ตอนมึงเซ็นต์สัญญามึงไม่อ่านหรือไงว่าจะต้องคืนกูตอนไหนกูคิดดอกเบี้ยรายวันมึงไม่รู้หรอ แล้วน้ำหน้าแบบมึงไม่มีปัญญาเอาเงินมาใช้หนี้กูหรอก " เอกทัศน์คิดตามนี่มันอะไรกันรู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่มีปัญญาใช้หนี้แล้วจะให้เขายืมทำไม " หมายความว่ายังไง "

ผู้เป็นพ่อทวนประโยคเสียงสูง เลิกคิ้วสงสัย “หนี้อะไรหญิง” “หนี้การพนันค่ะ หญิงติดหนี้บ่อนเฮียใหญ่ 10 ล้าน แล้วเงิน 2 ล้านที่หญิงขอคุณพ่อ หญิงกะว่าจะเอาไปจ่ายเป็นค่าดอกเบี้ยค่ะ” รัตนามณียอมเปิดเผยหนี้สินที่ตนเองปิดบังบิดาไว้ ด้วยไม่เห็นว่าการปิดบังจะมีประโยชน์อะไรในต อนนี้

เขาจะเป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของเธอแต่เพียงผู้เดียว “หนี้ที่ครอบครัวฉันติดค้างพ่อคุณ... ฉันจะชดใช้ให้ทั้งหมดเมื่อครบกำหนดห้าเดือน แต่คุณช่วยกรุณาปล่อยฉันไปได้ไหมคะ ฉันสัญญาว่าจะไปทำงานหาเงินมาคืนคุณให้ครบตามจำนวน” ปรินดารวบรวมความกล้าเอ่ยขออิสรภาพอีกครั้งทั้งที่ควา มหวังเหลืออยู่เพียงน้อยนิด