Novelas y relatos de ปกรณัมหนี้ชีวิต

“ฉันต้องการเงินเดือนสักสิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ คุณหักไว้สำหรับใช้หนี้ค่านาฬิกาอะไรนั่นด้วย แต่ว่า...ฉันขอแบ่งมาเก็บไว้เหมือนกัน ยังไงชีวิตคนเราก็ต้องใช้เงินนะคะ” ปาริตาเลี่ยงที่จะพูดถึงเรื่องของปาริฉัตร ข้อเสนอนี้ชายหนุ่มเห็นด้วยเพราะมันจะยิ่งทำให้หล่อนใช้หนี้เขาได้ช้าลงจากการ แบ่งเงินบางส่วนออกไป

ยามนี้ซันติดหนี้นอกระบบจากพนันออนไลน์อยู่หนึ่งล้าน ดอกเบี้ยรายวันหลักหมื่น ตอนนี้ดอกเบี้ยอย่างเดียวก็เป็นแสนแล้ว พรุ่งนี้ครบกำหนดคนมาเรียกเก็บแม้จะหาได้ไม่ครบแต่ก็ดีกว่าไม่ได้อย่างน้อยจ่ายไปก่อนขายผ้าเอาหน้ารอด ดีกว่าโดนกระทืบ พวกเก็บหนี้ไม่จำเป็นไม่ฆ่าลูกหนี้ของตัวเอง หรือทำอันตรายอะไรมากเพราะลูกหนี้มีชีวิตมีประโยชน์มากกว่าลูกหนี้ที่ไร้ชีวิต " รีบแต่งตัวแล้วลงตามมา " เรย์ไม่อยากให้ซันอยู่นานเผื่อแฟนหนุ่มแวะกลับมาหาเขากลัวความแตก " เหอะ กลัวแฟนจับได้หรือไงคะทูนหัว "

เธอก็มองเขาผิดไปอย่างมหันต์ จิตใจของเขาอำมหิตกว่าที่เธอคิดเสียอีก จรัสรักนั่งตัวสั่นร้องไห้กับความชอกช้ำในใจตัวเองอยู่พักหนึ่ง ด้วยหนี้สินของเฮียชางที่ยังมียอดคงค้างอยู่หนึ่งล้านสี่แสนบาท ไม่รวมดอกเบี้ยรายสัปดาห์ กับหนี้ที่ยืมศศิตามาหมุนก่อนหน้านี้อีกสองแสน ทำใ ห้เธอมองไม่เห็นหนทาง ไม่มีอะไรมารับประกันว่าเธอจะทำให้ลูกได้กินอิ่มทุกมื้อ ไหนจะแม่และยายที่เธอทิ้งพวกเขาไม่ได้อีก เธอคงต้องเลือกสักทางเพื่อให้ชีวิตไปต่อได้

บุษยาค่อยตั้งสติแล้วนั่งลงพิจารณาสัญญาอีกครั้ง ในสัญญาระบุว่าได้เกินวันชำระหนี้มาแล้วหลายปีซึ่งอันที่จริงก็นับตั้งแต่วันที่พ่อของเธอเสียชีวิต แต่ทำไมจดหมายทวงหนี้ถึงเพิ่งส่งมาถึงเธอ ตอนนี้มูลค่าหนี้รวมดอกเบี้ยมันมากเกินกว่าที่เธอจะชำระได้ในเวลาอันรวดเร็ว ว่า กันตามจริงเธอไม่สามารถชำระได้เลยต่างหาก

“อืม งั้นลูกก็ไปคิดมาให้พ่อแล้วกัน แต่ยังไงตอนนี้พ่อก็ต้องทำงานนี้ไปก่อน อย่าลืมนะ ว่าเรายังมีหนี้สินที่ยังไม่ได้ใช้เขาอยู่” “อ๋อ ค่ะพ่อ” เปรมมิกาเกือบหลุดปากไปแล้ว ว่าเธอจะใช้หนี้ใครไปทำไม ในเมื่อเธอไม่ได้ยืมใครมานี่ [ร้านคาเฟ่เล็กๆ ใกล้มหาวิทยาลัย]

คนพูดถอนหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย “วันนี้ลูกหนี้ตัวดีของพ่อ ที่ชื่อทัตเทพ มันเอาเงินที่ได้จากเมียตัวเองฆ่าตัวตาย มาเล่นการพนันจนหมด และยังมายืมเงินไปอีกก้อน หนี้เก่าก็ยังไม่จ่ายแม้แต่ดอกเบี้ย” “แล้วลูกให้เขายืมไหม” จากที่เบนหน้าหนี กิตต์ขจรหันหน้ามารอคำตอบจากลูกชาย

ไม่ต้องห่วง’ ฉันกดวางสายแล้วหลับตาลงเพื่อทำการคำนวณดวงชะตาอีกครั้ง กระแสพลังบ่งบอกชัดเจนว่าพวกมันลงเรือที่จันทบุรีแล้วแยกเป็นสองทาง... พวกเหลือบไรพวกนี้ก็เหมือนมดปลวกที่ปราบยังไงก็ไม่หมด เมื่อคนเราใช้เงินเกินตัวจนเป็นหนี้ พอใช้หนี้ไม่ได้ก็ต้องยอมเอาชีวิตมาเสี่ยงในเส้นทางมืดแ บบนี้ บางครั้งปัญหาก็มาจากระบบการทำงานที่เบิกจ่ายล่าช้าจนคนตัวเล็ก ๆ ต้องหมุนเงินไม่ทัน แต่สำหรับบางคน... มันก็มาจากความโลภส่วนตัวล้วน ๆ

ช้แบล็คการ์ดนะ เอาแบบธรรมดาเนี่ยแหละกว่าจะผ่อนจบแต่ละรอบรากเลือดกัดก้อนเกลือกินไปหลายเดือน ...ที่พูดๆ มาทั้งหมด เอาเป็นว่าเป็นเรื่องราวของกูคนเดียว ส่วนคนอื่นๆ ชีวิตอย่างกับบุญสิบชาติที่สะสมมาพร้อมใจกันมาหล่นทับแค่ชาตินี้ชาติเดียว คิดอะไรจะทำอะไรแม่งสมหวังไปหมด เหลือแต่กูไอ้ พีทคนเดียวเนี่ยแม่งที่ยังใช้ชีวิตไปพร้อมๆ หนี้สินที่กู้ยืมมา มีแค่เต็นท์รถมือสองซอมซ่อหลังเดียวที่ยังพอประดับบารมีได้

�อมีหนี้สินล้นพ้นตัวจากการกู้ยืมเงินนอกระบบ และที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือ สามีของเธอล้มป่วยด้วยโรคไตเรื้อรังที่ต้องใช้ค่าใช้จ่ายในการฟอกเลือดรักษาตัวจำนวนมหาศาลทุกสัปดาห์ ในยุคที่ระบบประกันสุขภาพของรัฐยังไม่ครอบคลุม ค่ารักษาพยาบาลเหล่านี้กำลังสูบเลือดสูบเนื้อเธอจนหม ดตัวครับ"

พ่อกับแม่หยิบสมุดบัญชีปกดำพร้อมกับปึกสัญญาเงินกู้ที่มีลายเซ็นของฉันโยนลงตรงหน้าฉัน “ทำความเข้าใจซะใหม่นะ แกไม่ใช่สายเลือดแท้ ๆ ของพ่อ ครอบครัวเราไม่มีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูส่งเสียแกจนโต โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เราใช้ระบบแชร์มาตั้งหลายปี แกไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าติด หนี้พ่อกับแม่ไปเท่าไหร่แล้ว? แกเป็นโปรเจกต์ที่ขาดทุนย่อยยับไปแล้วนะ!” ฉันยกมือขึ้นกุมแก้มที่บวมแดง