พันธะร้ายเมียบำเรอ Novels & Stories

ฉันยืนฟังฮาญา ไต้ฝุ่น และกำปั้นเล่าฉันก็อึ้งไม่ต่างจากพี่ตะวัน เด็กหญิงตัวเล็กน่ารักแบบนี้นังผู้หญิงคนนั้นกล้าลงมือกับเธอได้อย่างไง ผู้หญิงคนนั้นที่ฉันพูดถึงก็คือ ‘ยัยคุณแพรว’ เธอเที่ยวไปป่าวประกาศกับใครต่อใครว่าเธอคือว่าที่ภรรยาของพี่ฮันเตอร์คุณพ่อของน้องฮาญ า ถ้าได้แต่งงานกันจริงๆ ยัยผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายในคราบของผู้ดีอย่างแน่นอน

ทิพย์ธาราครางกระเส่าเสียวซ่านสุดใจกับการปรนเปรออย่างดีเยี่ยมจากสามี หญิงสาวครางแผ่วในขณะที่ร่างงามส่ายพลิ้วด้วยความซ่านรัญจวนจากฤทธิ์เรียวลิ้นร้ายร้อนผ่าวที่โลมเลียอยู่กับจุดอ่อนไหวของอิสตรี มือเรียวขยุ้มผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความเสียวซ่าน ร่างงามหอบสะท้านเมื่อความเสียวกระสัน พาเธอล่องลอยไปในนภากว้างอันซ่านสุข แต่ไม่ทันที่ลมหายใจจะเป็นปกติความแกร่งกระด้างร้อนระอุก็สอดแทรกเข้าร่างสาวฉ่ำชื้นคับแน่นอย่างรวดเร็วจนทิพย์ธาราต้องเผยอปากครางออกมาอีกครั้งด้วยความเสียวกระสันอย่างที่สุด... “พี่แสนขา...”

"วาไม่เข้าใจที่ตัญพูด อีนี่ตัญกกมันเป็นนางบำเรอทำไม ในเมื่อจะแต่งกับวาอยู่แล้ว" "นางบำเรอ? ฉันจะบอกเธอให้ว่านั่นเมียฉัน ส่วนเธอฉันจะบอกให้ตื่นจากฝันสักที ว่าชาตินี้หรือชาติหน้าฉันก็ไม่มีวันแต่งกับเธอ ฉันทำไปก็เพราะต้องการล่อพ่อเธอออกมาฆ่าเท่านั้น!" กะตัญเอ่ย "อะไรนะ ไม่จริง!! ตัญบอกตัญรักวาไง เราจะแต่งงานกันไง ฮึก"

วาโยน้ำตาซึม นับตั้งแต่วินาทีที่เซ็นใบหย่า ละอองดาวกับเขาคงเป็นได้แค่เพื่อนร่วมโลกกันเท่านั้น “อย่ามาทำเหมือนเสียใจเลย ฉันไม่ได้มีความหมายกับคุณมากขนาดนั้นหรอก ตลอดเวลาที่แต่งงานกันมา...ฉันเป็นได้แค่นางบำเรอบนเตียงของคุณเท่านั้น เป็นได้แค่...นางบำเรอตีทะเบียน!” อดีตภร รยาเผยความอัดอั้นตันใจออกมาเช่นกัน สองมือบางประคองครรภ์นูนๆ เอาไว้ ประหนึ่งอยากบอกคนข้างในว่าไม่เป็นไร และอย่าได้เศร้าเสียใจไปกับผู้เป็นมารดาเลย

‘จากที่คิดว่าตนเองจะได้ปลดพันธสัญญาอย่างสง่าผ่าเผย เป็นผู้ที่เหนือกว่า เรียกร้องทวงคืนความเป็นธรรมจากเพศเมียร้ายกาจอย่างถิงถิงได้’ ‘แต่ตอนนี้นอกจากอับอายขายขี้หน้าเสื่อมเสียเกียรติ ถูกตราหน้าว่าเป็นเพศผู้ชั่วร้ายคบชู้นอกใจคู่ครอง แล้วยังต้องมารู้สึกผิดกับเพศเมียอย่างเยว่ถ ิงถิงซึ่งผู้คนกล่าวว่าเป็นตัวเมียเลวร้ายที่สุดด้วย’

พิภาเริ่มเล่นตามเกมส์ของสามี เธอนั่งทับเอ็นเนื้อและใช้กลีบร่องดอกไม้บดถูไปกับลำยาวนั้นจนน้ำแฉะทั่วสองสิ่งที่เบียดสีกันอยู่เวลานี้ เธอจะไม่ตัดสินใจยัดมันเข้าไปด้านใน จนกว่าที่จะได้เห็นภาพสามีอ้อนจนพอใจ “หม่ามี๊ครับ อ่าส์ ขย่มป๊าหน่อยนะครับหมามี๊~” การันต์ไม่อ้อนเมียเปล ่า เขาเด้งสะโพกขึ้นงอแงใส่ภรรยาคนสวย เพื่อขอร้องให้เธอยัดสิ่งที่เขามีเข้าไปแข็งอยู่ภายในร่างกายของเธอ

"แต่ไม่ว่าจะยังไงแม่ก็จะหาผู้หญิงมาให้ลูกอยู่อย่างนั้นแหละ ลูกสะใภ้ของแม่จะต้องไม่ใช่ผู้ชาย แม่รับไม่ได้หรอกถ้าลูกจะเอาผู้ชายมาทำเมีย" ที่รัญญาพูดแบบนี้ก็เพราะ ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อน 'แม่อยากแนะนำให้ลูกรู้จักกับลูกสาวของคุณจิตราน่ะ คุณจิตราเป็นภรรยาของคุณส ันติที่เป็นรัฐมนตรี ลูกสาวของเขาทั้งสวยและนิสัยดีด้วยนะลูก' ก่อนเรียวปากหนาจะขยับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

เรียวปากสวยพึมพำออกมา เธอรู้สึกอึ้งกับคำว่านางบำเรอ ซึ่งเธอรู้ความหมายดี "เธอคงรู้ดีนะว่านางบำเรอหมายถึงอะไร" "มะปรางรู้ค่ะ ว่าแต่...คุณมีผู้หญิงที่อยากจะแต่งงานด้วยแล้วเหรอคะ" เธอเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงผะแผ่ว พลางริมฝีปากสั่นระริกด้วยความรู้สึกสิ้ นหวังเมื่อรู้ว่าเขามีคนที่อยากจะแต่งงานด้วยแล้ว แสดงว่าที่ผ่านมาเธอแอบชอบคนที่มีเจ้าของแล้วอย่างนั้นเหรอ

ร่างกายเธอต้องการเขา ต้องการเหลือเกิน เธอไม่อาจต้านทานร่างที่เคลื่อนไหวอย่างชำนาญ หญิงสาวยกก้นเหนือเตียง นางบำเรอจะกลายเป็นเมียแต่ง เขาจะพันธนาการเธอแบบไหนถ้ายอมเขาคราวนี้ เธอคงหนีอะไรไม่ได้อีกครั้ง อ้า…คุณบี

“ฉันเป็นผัวเธอนะพราว และเธอก็คือเมียของฉัน” “ถ้าคุณคิดว่าการที่คุณกับพราวมีอะไรกัน แล้วคุณคิดว่าคุณคือสามีพราว งั้นคุณก็คงเป็นสามีของผู้หญิงที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตของคุณทุกคน แล้วก็เป็นสามีของคู่หมั้นของคุณด้วย แล้วผู้หญิงที่เคยนอนกับคุณรวมไปถึงคู่หมั้นก็เป็นภร รยาของคุณด้วยเหมือนกัน”