พื้นที่พิเศษ

"ผู้หญิง" เพียงคำหนึ่งคำ อาจมีความหมายมากกว่าการเป็นผู้หญิง เมื่อวันหนึ่งจาก เด็กสาว กลายเป็น หญิงสาว หลังจากออกเรือนแต่งงานไป เริ่มกลายเป็น "เมีย" บทบาทชีวิตประจำวันเดิม จึงได้เปลี่ยนไป...

เรื่องนี้จะออกเป็นแนวโซ่ แซ่ กุญแจมือ รวมๆ ก็คือซาดิสม์ เถื่อนๆ รับรองของเล่นมาจัดเต็มรับรอง

เฟยเถา เจ้าของกิจการโรงหมักสุรา เกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทางไปแก้ไขปัญหาเรื่องส่งสุราให้ลูกค้าผิดคน เธอคิดว่าตัวเองได้ตายไปแล้ว จนเมื่อตื่นขึ้นมาอยู่ในร่างของ ฟางเฟยเถาหญิงไร้ยางอาย

ตอนรับงาน หล่อนทราบเพียงว่า 'คุณ' ของบ้านหลังนี้ เป็นนักเขียน

“พี่คิมคะ พอจะรู้จักพี่ไทเกอร์ไหมคะ” “อ๋อ เดี๋ยวพี่เขาก็มาแล้วล่ะ รออีกแป๊บ” ทัชชาพยักหน้ารับรู้ แล้วนั่งรอปู่รหัสแป๊บหนึ่ง ไม่นานก็มีร่างสูงของใครบางคนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วเสียงพี่คิมก็ดังขึ้น “น้อง ปู่รหัสมาแล้ว พี่ไทเกอร์” ทัชชาเงยหน้าขึ้นมองตั้งแต่ปลายเท้าของคนตรงหน้าจนสายตาเธอสบประสานกับเขา “พี่…ทะ ไทเกอร์” ‘อย่าเกร็งสิคะคนสวย เดี๋ยวจะเจ็บนะ’ ‘นมกลมสวยจัง พี่เลียหัวนมได้ไหมคะ’ ‘ตรงนั้นของหนู…แฉะหมดแล้วนะคะ’ ‘หนูออนท็อปให้พี่หน่อยค่ะ’ ‘อ๊า…เสียวฉิบหาย!’ ในใจเธอร้องเชี่ยดังมาก ผู้ชายที่เธอเคยวันไนท์สแตนด์ด้วยยืนอยู่ตรงหน้า ภาพคืนนั้นผุดขึ้นราวกับดอกเห็ด ร่างเล็กลุกยืนก่อนที่เท้าเรียวจะก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัวกระทั่งเธอได้สติก็ตอนที่ฝ่ามือหนาคว้าจับแขนไว้แน่น “ถ้าถอยไปอีกก้าว หนูจะตกร่องน้ำแล้วนะคะ…คนสวย” “พะ พี่ไทเกอร์”

อัลฟ่าหนุ่มต้องเข้าไปพัวพันกับโครงการวิจัยที่บิดเบี้ยว เพียงเพราะเจ้าของโครงการต้องการเลื่อนระดับ หนำซ้ำยังมีอีนิกม่าหนุ่มที่เป็นคู่อริเข้ามาก่อกวน แล้วเกิดผีผลักให้มีความสัมพันธ์ลึกซึ่ง จนทำให้อริกลายเป็นหวานใจ

กะจะมาซื้อปืนที่พึ่งออกใหม่ไปยิงเล่น ดันทะลุมิติไปโลกที่ต่างจากเดิมตนเเละครอบครัวเป็นหนี้ ลุงป้าเเก่งเเย่งสมบัติ แต่ไม่รู้เพราะพระเจ้าเมตตาหรือเปล่าจึงได้มิติห้างสรรพสินค้ามาด้วย

เขาเป็นสายลับ ชีวิตเต็มไปด้วยอันตราย ความรักเป็นเรื่องไกลตัวและไม่อยู่ในแพลน

ผมเเอบรักเพื่อนสมัยเด็กมาสิบกว่าปีตั้งเเต่เธอยังเด็กจนโตเป็นสาว จนเธอเรียนหมอเเล้วมีเเฟนคนเเรกในชีวิตเเล้วเเฟนเธอมันดันเฮงซวยสิ้นดี เเต่พอผมไปช่วยเธอออกมา ในคืนนั้นเราสองคน หนึ่งคนที่อกหัก กับผมที่ยังรัก เราก็เผลอ 'มีอะไรกัน' จนได้

เมื่อรวมรวมทุกอย่างเรียบร้อยก็ถึงเวลาสำรวจตัวเอง เธอตื่นขึ้นมาในร่างที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ร่างกายอ้วนฉุ ผิวพรรณหยาบกร้าน และใบหน้าที่เต็มไปด้วยจุดด่างดำ นี่คือร่างของ ซูเว่ยหราน สตรีอัปลักษณ์และร้ายกาจแห่งหมู่บ้านชาวประมงในยุคจีนโบราณ! "นี่ไอ้คนแซ่หลี่ ข้าอยากตกลงกับเจ้าหน่อย บ้านเจ้ามีผู้ใหญ่มากมายแต่กลับให้ลูกข้าอายุแค่สีขวบไปรับจ้างหาเลี้ยง ข้าว่าเราหย่ากันเถอะ ลูกข้าจะเอาไปด้วย" "เจ้าไม่มีญาติที่ไหน เอาลุกไปลำบากกับเจ้าหรือ" "ถ้ามีญาติประสาแดกและเห็นแก่ตัวแบบบ้านหลี่เจ้า ข้ายอมโดดเดี่ยวดีกว่า" ซูเว่ยหรานเดินลงเขาไม่สนใจเขาอีก หลี่จื่อหานยืนงง เป็นนางที่วางยาเขาเพื่อได้แต่งงาน อยู่ๆบอกจะหย่าก็หย่าและยังจะเอาลูกไปเลี้ยงเอง นี่ท่านย่าทุบนางจนสติผิดเพี้ยนไปแล้วหรือ