พ่อเลี้ยง Novels & Stories

“เร่งเถอะค่ะ... อาดำขา... ปานจะขาดใจค่ะ... อ๊อย แรงๆ ค่ะปานจวนแล้ว... อูย” สองมือของลูกเลี้ยงเลื่อนลงมาโอบเอวหนาของพ่อเลี้ยงเอาไว้แน่น รั้งให้เขาแอ่นเสียบเข้าใส่หนักๆ “อาดำขอเปลี่ยนท่านะครับ”

"พ่อเลี้ยง" "พ่อเลี้ยง?" สิงหาไม่รู้ว่าเธอคิดว่าเขาเป็นพ่อเลี้ยงแต่ก็ต้องตามน้ำไปก่อนเพราะถูกสั่งมาแบบนี้

นายเต้ตอบอย่างมีนัยยะ “ใคร!!!” มะปรางถามขึ้นอย่างหงุดหงิด แต่ในใจเริ่มรู้สึกร้อนรนกับคำพูดที่คลุมเครือของนายเต้ “ก็พ่อเลี้ยงเมธน่ะสิ” นายเต้เน้นคำพูดนั้นชัดเจน

ตลอดเวลาที่เธอได้อยู่ใกล้ชิด พ่อเลี้ยงกัมพูสนใจแค่งานในไร่เท่านั้น เวลาทั้งหมดทุ่มให้กับงานจนหมด ไม่พาตัวเองออกไปหาความสุขในยามราตรีเลยสักครั้ง บางครั้งขวัญข้าวก็นึกอิจฉาคุณน้ำผึ้งที่มีแฟนหนุ่มที่ซื่อตรงและซื่อสัตย์อย่างพ่อเลี้ยง แต่สุดท้ายความซื่อสัตย์ที่ พ่อเลี้ยงมีก็ไม่เพียงพอที่จะเหนี่ยวรั้งคนรักเอาไว้ได้

ป้าเยาว์ทำเสียงร้อนอกร้อนใจเต็มที่ ได้ผลพรเพ็ญเต้นตามป้าเยาว์ไปด้วย “พ่อเลี้ยงน่ะค่ะ พ่อเลี้ยงเอานังตัวซวยมาทำเมียค่ะคุณป้าเพ็ญ เอาอกเอาใจมันมากเลยนะคะ ยกย่องมันเป็นเมียใครแตะต้องไม่ได้ ใครด่านิดด่าหน่อยพ่อเลี้ยงไล่ออกหมดเลยค่ะ สงสัยมันจะทำเสน่ห์ค่ะคุณป้าเพ็ญ ไม่อย่า งนั้นพ่อเลี้ยงไม่หลงมันมากขนาดนี้หรอกค่ะ” อีกฝ่ายใส่ไฟเต็มที่ คนที่ฟังอยู่ถึงกับเต้นผาง กรีดเสียงอย่างขัดใจ

อืม เขาเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ไหนเขาเคยบอกไว้ว่าให้เธอมาเป็นแค่เด็กเลี้ยงยังไงล่ะ “แล้วที่บอกว่าให้อุ้มมาเป็นเด็กเลี้ยงล่ะคะ” “สำหรับผมคำว่าเด็กเลี้ยงกับเมียคือคำคำเดียวกัน” เหมือนกันตรงไหนเขาแปลยังไงให้มันเหมือนกัน คำว่าเมียของเธอก็คือผู้หญิงที่เขาจะไม่มีทางนอกทั้งกายและใจ ส่วนเด็กเลี้ยงก็คือเขาจะเปลี่ยนผู้หญิงมาอยู่ในตำแหน่งนี้ หรือจะมีพร้อมกันกี่คนก็ได้

"ทานเยอะๆนะคะ จะได้ร่างกายแข็งแรง หนูไปกินข้าวกับพี่ใหญ่ทีไร พี่เขาเลือกกินตลอดเลยค่ะ ชวนไปออกกำลังกายก็ไม่ไป" ใหญ่คีบไก่เข้าปากก่อนจะมองผู้เป็นพ่อที่หัวเราะชอบใจอย่างเบื่อหน่าย "นี่มีหนูคนแรกเลยนะเนี่ย ที่กล้าติลูกชายเรื่องมากของลุงแบบนี้"

คนช่างพูด ชี้ไปที่บ้านของพ่อเลี้ยง ที่อยู่ตรงนั้น "แล้ว พ่อเลี้ยงไปอยู่ที่ไหน " ความอยากรู้ ทำให้ถามออกไป "กรุงเทพครับ พ่อเลี้ยง ยกบ้านนี้ให้พี่นพ แล้วให้พี่นพ ดูแลที่นี่ทั้งหมด พ่อเลี้ยง ไปอยู่กรุงเทพ ได้หลายเดือนแล้วครับ คุณหมอ "

“เร่งเถอะค่ะ... อาดำขา... ปานจะขาดใจค่ะ... อ๊อย แรงๆ ค่ะปานจวนแล้ว... อูย” สองมือของลูกเลี้ยงเลื่อนลงมาโอบเอวหนาของพ่อเลี้ยงเอาไว้แน่น รั้งให้เขาแอ่นเสียบเข้าใส่หนักๆ

หวันยิหวาอุทานด้วยความแปลกใจ “ที่เขาบอกว่าพ่อเลี้ยง... คงหมายถึงพ่อเลี้ยงคนใหม่ละมั้งลูก” “ใครกันคะพ่อเลี้ยงคนใหม่?”