Romans & histoires พ่ายรักเมียแต่ง

ก็ไม่แปลกสำหรับเขาที่จะมีแฟน แต่การที่เขาต้องแยกจากกับแฟนแบบนี้ สาเหตุก็คงเป็นเพราะการแต่งงานครั้งนี้แน่ ๆ เม็ดพลอยทำหน้าเศร้า เธอเพิ่งรู้ความจริงจากปากของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี เรื่องที่ความจริงแล้วแม่เลี้ยงของเธอเป็นคนยัดเยียดการแต่งงานนี้ขึ้น เธอไม่คิดเลยว่าแม่เล ี้ยงจะต้องการเงินถึงขนาดต้องบังคับให้เธอแต่งงานแบบนี้ แถมยังสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นต้องมารับผิดชอบในเรื่องที่ไม่สมควรได้รับอีก

งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างสมฐานะของฝ่ายเจ้าบ่าว พ่อแม่ของเจ้าสาวหน้าชื่นตาบานไปตามกันที่สุดท้ายรัญไม่ต้องเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ถูกสามีทิ้งอีกต่อไป ราตรีมีความสุขที่สุดที่ทุกอย่างลงตัว เธอไม่อยากเห็นใครต้องผิดหวังเพราะความรักอีกแล้ว เหมือนตัวเธอที่ต้องสูญเสียคนรักในค ืนก่อนแต่งงานไปเพียงเพราะเธอเข้าใจเขาผิดจนเขาต้องประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตจากเธอไปตลอดแบบนี้

"ไม่หรอก เพื่อนพ่อก็อายุน้อยกว่าพ่อแค่ไม่กี่ปี แต่มันเพิ่งมีหนูยิ้มเอาตอนแต่งงานครั้งที่สอง ภรรยาคนแรกของอาปรีชาเขาเป็นหมัน อาหญิงเขาอายุสั้นเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ อาปรีชาก็เลยแต่งงานใหม่แล้วก็ได้หนูยิ้มมานี่แหละ ทำไม..หรือแกไม่ชอบ น้องอายุครบ 18 ปีแล้วนะ เมื่อวานนี้อ ะ" "เมื่อวานนี้!" หิรัญสวนกลับบิดาทันทีด้วยท่าทีตกใจ "แต่ถึงยังไงผมก็อายุเยอะกว่าเธอมากอยู่ดี หลายปีเลยนะครับ ผมว่ามันไม่ค่อยเหมาะอะ"

เธอก้มลงกราบ ปิดปากเงียบเรื่องที่อีกไม่นานเธอต้องหย่าขาดจากพฤทธิ์ นิตยาคิดว่าเมื่อถึงเวลานั้นเธอจะไม่เป็นภาระให้ใครอีก จะไปตามทางของเธอ ไม่มีเธอสักคนทุกคนคงจะมีความสุข เธอรู้อยู่เต็มอกว่ารักสามีของตัวเองเหลือเกิน แต่เขาแค่แต่งงานกับเธอแบบหลอก ๆ ให้ทุกคนเ ข้าใจแบบนั้น

พอนึกแล้วตัวเขาก็สมควรโดนจริง ๆ เขามันเป็นผู้ชายเฮงซวยของแท้ "การจะง้อน้องฉันคงยากหน่อยนะ เพียงฟ้าฝังใจกับความเจ็บปวด หลังจากเสียแม่แท้ ๆ ไป ตั้งแต่เล็กจนโตเธอก็ไม่เคยได้รับความรักที่แท้จริง ทำให้เธอโหยหาความรักมาตลอด ทำให้พอเพียงฟ้ารักใคร ก็รักหนักมาก พอมารักคุณ เธอก็ยอมทิ้งทุกอย่าง เลือกที่จะเป็นภรรยา ทำหน้าที่แม่บ้านให้ดีที่สุด แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ต้องพ่ายแพ้"

ใจดวงน้อยของพริกแกงเจ็บขึ้นมาเสียดื้อ ๆ เมื่อเขาบอกว่าการอยู่กับเธอนั้นมันทำให้เขาไม่มีความสุข พริกแกงไม่คิดว่าเขาจะพูดออกมาตามตรงเช่นนี้ “ผมไม่ได้รักพริกแกง แต่พอพ่อให้ผมแต่งงานผมก็ยอมแต่ง ทั้ง ๆ ที่คนที่ผมรักก็คือน้องปราง แล้วพอผมจะหย่าผมก็ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเองเ ลยเหรอครับ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ความในใจของเขาถูกเอ่ยออกมา

เขาไม่กล้านำเอาของต่างหน้าของ ‘คนที่เคยรัก’ ไปไว้ในเรือนชายา ถึงจะรู้สึกผิด แต่เขาก็ทราบดีว่านี่คือรักข้างเดียว มิหนำซ้ำอีกฝ่ายก็ไม่อยู่แล้ว หากยังยื้อเวลา เสด็จพี่ชายของเขาก็จะสงสัยที่เขาไม่ยอมรับชายาที่พระองค์เลือกให้ “อย่างไรใจของข้าก็ยังเป็นของเจ้า” ชายหนุ่มหันหลังกล ับ พลันเดินไปยังเรือนซิ่งฮวา นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฝืนใจ หากเป็นหลี่ซูรั่วนั่นก็อีกเรื่อง แต่สำหรับจูจื่อหรานมันต่างออกไป

พยาบาลเห็นเธอน่าสงสารก็อดไม่ได้ที่จะพูดสักหน่อย และบ่น ได้ยินว่าเธอเป็นเมียแต่ง แต่ผู้ชายรักแต่เมียน้อย จึงทิ้งเธอไว้ที่บ้าน จนเกือบช็อกตาย

นภาใบหน้าซีดเผือดไม่รู้จะตอบอย่างไรดี บ้านของเธอเล็กแค่นี้ทั้งยังจนแสนจน จะให้เรียกสินสอดก็ไม่กล้าเอ่ย “แล้วแต่พวกคุณจะเมตตายายพายเถอะคะ” “แม่...ไม่แต่งนะ...เขาไม่ได้รักพายสักหน่อย” พระพายขยับมาใกล้แม่แล้วดึงมือแม่ไว้ ต่อให้ลำบากกว่านี้เราก็อยู่กันได้ แต่ว่าแต่งไปแล้ วต้องมีสามีที่เจ้าชู้ กินไปทั่วเธอขออยู่เป็นโสดดีกว่า

รักเธอจริงๆ เสียด้วย ทันทีที่เขาบอกเล่าเรื่องราวออกไปจนจบ โดยที่ยังไม่ได้เปิดเผยให้ทั้งคู่รู้ว่าผู้หญิงที่เขาเรียกว่าคนรักนั้นก็คือเกวลินนั่นเอง ทันทีที่เล่าจนจบบิดากับมารดาของเขาถึงกับร้องอุทานออกมาเสียงดังพร้อมกัน “ว่าไงนะ!” “หา?!” “ป๋ากับแม่เล็กอย่าตะโกนเสียงดังสิ” ภามบ อกด้วยสีหน้าแกล้งเขินอาย “ผมแค่บอกว่าผมมีแฟนแล้ว อันที่จริงก็เมียเลย อยู่ด้วยกันมาหลายเดือนแล้วด้วย และผมคิดว่าผมควรจะแต่งงานสักที”