Novel & Cerita พ่ายรักเมียแต่ง

เมธาพัฒน์ยิ้มอย่างถูกใจเมื่อฟังคำรักจากปากของภรรยาคนงาม เขาจ้องมองหล่อนนิ่ง ดวงตาคมกล้าพรั่งพราวไปด้วยดวงดาวระยิบระยับมหาศาล ก่อนจะก้มลงมอบความพิศวาสอันร้อนแรงให้เด็กสาวอีกครั้ง และอีกครั้ง เพลงรักเริ่มต้นขึ้นแล้ว และดูท่าทางว่ามันจะจบลงยากซะด้วย เพราะเข า... สามีของหล่อน แข็งแรงเหลือเกินเวลาที่อยู่บนเตียงนอน พวงชมพูคิดอย่างวาบหวามใจ ตอนนี้หล่อนยอมสิ้นแล้วทุกอย่าง ยอมเป็นทาสรัก ทาสสวาทให้เขาเป็นผู้นำทางแต่เพียงผู้เดียว แม้จะต้องขาดใจตายอยู่ใต้แรงปรารถนา ที่มันดิบเถื่อน และร้อนแรงไปตลอดชีวิตหล่อนก็ยอม...

แต่ที่จริงแล้วเขาแพ้พ่ายยาเสน่หารัญจวนของนาง จนกลายมาเป็นคนรักและว่าที่สามีของนางในที่สุด “ ข้าจะไม่มีทางให้แผนการที่ข้าอุตส่าห์เพียรทำมาหลายเดือน ต้องมาพังพินาศเพราะคนรักเก่าในวัยเด็กของเขาเป็นแน่ ข้าไม่มีทางยอม”

“ยากค่ะพี่ปัณ คงไม่มีใครอยากเป็นแฟนณิหรอก” “ถ้าเป็นพี่ล่ะ พอจะมีลุ้นไหมครับ?” ปัณกรณ์รุกหนัก เขาอยากจบเกมเต็มที หวังจะหลอกเธอให้รักและรีบเซ็นเอกสารให้เขา โดยไม่สนว่าตอนจบจะมีกี่คนที่ต้องเจ็บปวดเพราะการกระทำของเขา

เป็นความต้องงการของผู้ใหญ่ ถึงเธอจะรักเขาแต่ก็ไม่อยากให้เขาฝิ่นใจ แต่เขาก็บอกว่าที่แต่งเพราะรักเธอ วันแต่งงานเป็นงันที่เธอเต็มตื่นที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ ได้แน่งงานกับผู้ชายที่รักและเขาก็รักเธอ แล้วทำไมตอนนี้ทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้ ทำไมเขาถึงได้เหยียบขยี้หัวใจเธ อไม่มีชิ้นดี ‘ไม่เคยรัก’ เป็นไปได้ยังไง ไกรฤกษ์รีบขับรถกลับคอนโดรังรักของเขากับเมธาวี โบตั๋นท้องแล้วเขาจะทำยังไงดี ถ้าเมย์รู้จะต้องเสียใจมากแน่ๆ เขารับปากเมย์เอาไว้ว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับภรรยาอีก แต่น้ำมันอยู่ใกล้ไฟ ชายหญิงนอนร่วมเตียง มันจึงลงเอยแบบนี้

มา “ข้ากับสามีรักกันมากแต่ทว่าแต่งงานกันมาหลายปีข้ายังไม่สามารถมีบุตรให้เขาได้สักคน จนกระทั่งแม่สามีอดรนทนไม่ได้จึงจัดการหาสตรีงดงามมาให้ช่วยแบ่งเบาภาระโดยการแต่งงานเข้ามาให้สามีของข้า สามีของข้าเขารักข้ามากแต่กระนั้นก็ไม่อาจขัดใจมารดา เขาจึงจำใจต้องแต่งงานรับอนุเข้ามา และ ในพิธีแต่งงานนั้น สามีของข้ามีสีหน้ารู้สึกผิดเป็นอย่างมากและยังมีท่าทางเฉยเมยทำหน้าเย็นชาตลอดพิธีการแต่งงาน จนกระทั่งยามเข้าหอ...”

ใบหน้าแต่งแต้มด้วยรอยยิ้ม และพูดอย่างที่เขาคิดว่าเพราะและมั่นคงที่สุด และที่สำคัญคือมาจากหัวใจของเขาที่จะสื่อไปให้ถึงหัวใจปิยาพัชร “ฉัน...รัก...มัดหมี่...แต่งงานกับฉันนะคนดี” “มัดหมี่รักคุณฟารฮานและจะแต่งงานกับคุณฟารฮานค่ะ” ปิยาพัชรเองก็บอกด้วยคำพูดที่เอ่ยออกมาจากหัว ใจเช่นกัน

เมียแต่งที่(ไม่)รัก วิชิต เลิศเกียรติกุล (ชิต) ทายาทคนสุดท้องของตระกูลผู้ดีเก่า ครอบครัวทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ กำไรปีละหลายหมื่นล้าน ชอบอนุรักษ์สมบัติเก่าๆของตระกูล ชอบผู้หญิง เรียบร้อย อ่อนหวาน พูดจาไพเราะ แพรวา สมบูรณ์รัตนา (วา) เธอผู้ตั้งมั่นในรักแรก รักแท้ รั กเดียว รักชั่วนิรันดร์ นิสัยร่าเริง ลุยๆ ฉลาด ทันคน มีความอดทนสูง อดทนที่จะรักคนที่ไม่เหลียวแลเธอแม้หางตา ความอดทนของเธอจะมีวันหมดอายุไหม

"เจ้ายอมแต่งกับพี่แล้วหรือ เจ้าไม่รังเกียจพี่ที่อายุแก่เกินไปใช่หรือไม่อาเจิน" "ข้าเอ่ยตามตรง ข้าไม่เคยมีคนรักและไม่เคยรักใครมาก่อน แต่ยุคนี้ต้องพึ่งพาสามี แต่งกับท่านก็นับว่ากำไร ท่านเย็นชาจนหนาวเหน็บเช่นนี้สตรีไม่เข้าหา อย่างน้อยก็คงไม่มีเมียน้อยมาให้ข้าปวดหัว" "ทูนหัวทั้งชี วิตพี่ขอมีเจ้าคนเดียวสัญญา"

โรสิตาเงยหน้ามองแม่สามีผ่านม่านน้ำตา เมื่อเหลือบมองไปยังเพื่อนรักก็เห็นว่าปราลีพยักหน้าให้ด้วยรอยยิ้มก็รู้สึกอุ่นใจกับการแสดงละครฉากใหญ่นับจากวันนี้ “ค่ะแม่” “ส่วนเจ้าแปง ย่ารู้ว่าแกไม่ได้รักน้องและตอนนี้อาจจะรู้สึกไม่ดีกับอดีตแฟนของแก แต่แกต้องคิดว่าน้องกับแพรวมันคนละคน กัน อย่าเอามาเหมารวม ถึงจะเป็นผัวเมียกันปลอม ๆ แต่แกสองคนแต่งงานกันจริง ๆ ระหว่างที่น้องยังเป็นคนของแก แกต้องเมตตาน้องมาก ๆ เข้าใจที่ย่าพูดไหมแปง”

คนนอนไม่พอเปิดเปลือกตามาค้อนใส่สามี เรียกไม่ผิด เขาเป็นสามีของหล่อนแล้ว การแต่งงานที่แท้จริงคือการจดทะเบียนสมรส ส่วนการจัดงานแต่งนั้นเป็นเพียงการเฉลิมฉลอง พิยดาในตอนนี้มีสิทธิทุกอย่างตามกฎหมายในฐานะภรรยาศรันย์ “ค้อนทำไมคะ ไม่อยากไปฉลองด้วยกันเหรอ”