Novel & Cerita พ่ายรักเมียแต่ง

'งั้นการที่คุณมาหมั้นกับฉันเพราะคุณถูกแม่บังคับใช่ไหม' 'ใช่' 'อืม ฉันเข้าใจแล้ว' 'ฉันกับเธอคงมีได้แค่งานหมั้นเท่านั้นแหละ ส่วนงานแต่งคงไปไม่ถึงหรอก เพราะฉันไม่ได้รักเธอและไม่คิดจะรัก คนเดียวที่ฉันรักและอยากจะแต่งงานด้วยคือปรายคนที่เป็นรักแรกและรักเดียวของฉันเท่านั้น'

“ไม่ได้แต่งงานเพราะความรัก เมื่อเวลาผ่านไปหากไม่รักกัน ก็กลายเป็นรักกันนั่นแหละค่ะ ป้าเซียวคงไม่เข้าใจเพราะป้าเซียวแต่งงานกับคนรัก” รอยยิ้มบาง ๆ ทำให้หญิงชราใจชื้น เอ่ยกับจ้าวอี้เฟยหลางเหลือบมองเหลนไปด้วย “ยังดีที่ป้าเจอสามีที่ดี หลังจากถอนหมั้นเสี่ยวถานเรียบร้อย ดูแลหล่ อนให้ดีนะ” “ฉันรู้ค่ะ”

เขาอธิบายต่อ เรื่องนี้แหละที่เขาอยากให้ปราง เมียรักของเขาได้รับรู้และตัดใจจากทิศนั่นซะ "พี่หมื่นแต่งงานกับแม่เดือนแรม แล้วข้าเล่า ข้าจักไม่มีวันได้กลับบ้านรึ ฮึก"

ส่วนความจนตรอกของ ธีรภัทร นั้นหอมกรุ่นด้วยกลิ่นชาชั้นเลิศที่เสิร์ฟในห้องรับแขกอันโอ่อ่า คำประกาศิตจากผู้เป็นย่าที่ขีดเส้นอนาคตของเขาไว้กับการแต่งงานทางธุรกิจอันปราศจากความรัก เขานั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพง มองภาพถ่ายของหญิงสาวที่ย่าวางไว้ตรงหน้า ใบหน้าใ นรูปนั้นดูสุภาพ แต่นั่นแทบไม่ได้บอกอะไรเลย เพราะเขาไม่รู้จักเธอแม้แต่น้อย ไม่รู้ว่าเธอเป็นคนอย่างไร ไม่รู้ว่าเธอยินดีกับการแต่งงานครั้งนี้หรือถูกบังคับไม่ต่างจากเขา และที่น่ากลัวที่สุดคือ เขาไม่มีเวลาพอที่จะค้นหาคำตอบนั้นแล้ว

คีตกาหัวเราะเสียงใส เมื่อสามีดึงเธอเข้าไปกอดจูบอย่างมีความสุข จากภรรยาแต่งที่เริ่มต้นด้วยความแค้นและไม่รักจนนำไปสู่การหย่าร้าง ตอนนี้เธอกำลังจะได้แต่งงานกับผู้ชายคนเดิมเพิ่มเติมคือเขารักเธอและลูกสุดหัวใจ “คิดอะไรอยู่ครับเมียคนสวย?” “คิดว่าเป้ยโชคดีค่ะ ที่สุดท้ายเร าก็ได้รักกันจริงๆ”

‘มึงเจ้าชู้กับใครก็ได้แต่ไม่ใช่เมียกู’ เขากัดฟันกรอดแต่ก็ยังฝืนฉีกยิ้มออกมา เพราะไอ้ทินกรก็มองเมียเขาอยู่เช่นกัน “ขอบคุณครับ ผมรักกันมานานแล้วครับเลยตัดสินใจแต่งงาน” ตอนแรกที่อยากให้เธอแต่งตัวสวยเพื่อเป็นหน้าเป็นตาของไร่ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกหวงอย่างไร้สาเหตุ อยากให้ งานคืนนี้จบเร็ว ๆ และจะได้เข้าหอสักที

พัฒน์พงษ์ยอมเล่าบอกทุอย่างกับภรรยาออกไป “หย่า...” นิษฐาตาลุกวาวขึ้นมาทันที “หนูหริ่งขอเพียงแค่ฟอร์ยู ดวงใจของเธอดวงนี้ไปเพียงอย่างเดียว จะไม่ขอรับอะไรจากพวกเราทั้งสิ้น...แม้แต่การส่งเสียเลี้ยงดูที่ผมเคยให้ตลอดที่ผ่านมา หนูหริ่งยินยอมที่จะใช้คืนทุกบาททุกสตางค์ในภาย หลัง” พัฒน์พงษ์เลยต้องเล่าออกมาให้ภรรยาฟังทั้งหมด เพราะไม่คิดที่จะปิดบังอยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลา แต่เมื่อถูกคาดโทษแบบนี้ ก็ต้องยอมเล่า

“ผมไม่แต่ง!!” “แกต้องแต่ง!!” “ผมไม่แต่ง พ่อก็รู้ว่าผมมีคนที่ผมรักอยู่แล้ว” แทนไทเอ่ยขึ้นเสียงดังเมื่อถูกผู้เป็นพ่อบังคับให้แต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก แถมผู้หญิงคนนั้นยังเป็นเลขาของผู้เป็นพ่ออีกด้วย

“โชคดีที่ฉันไม่ได้แต่งงานกับเขา เพราะฉันไม่อยากเป็นเมียที่เขาไม่รัก” ไม่พูดเปล่ายังหัวเราะตบท้าย สะใจจริงๆ ที่สุดท้ายแล้วผลนั้นคือปรีดิทาพ่ายแพ้และคงจะเจ็บหนักอยู่ไม่น้อย “ใครบอกว่าผมไม่รักหมอโปรดล่ะครับ”

ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆ “นี่นาย เล่นพิเรนทร์อะไรอยู่ตัวนายมีแผลเป็นใหญ่ขนาดนี้ฉันยังพอรับได้ แต่นี่เป็นแผลเป็นที่เกิดจากเมียเก่าฉันรับไม่ได้จริงๆ ถ้าฉันจะเป็นเมียนายฉันต้องเป็นที่หนึ่งแต่เสียใจด้วยนะนายไม่ผ่านเป็นลูกเขยของเสี่ยบอม” ลูกสาวเสี่ยบอมหัวเสียอย่างมากพร้อมกับหยิบ กระเป๋าใบหรูเดินออกไป