อวลกลิ่นอินถวา Novelas e Histórias

อวี๋อีเหรินหยิบขวดขึ้นมาหนึ่งขวด และหลังจากเปิดขวดแล้ว กลิ่นหอมก็ล้นออกมาทันที ทำให้จิตใจสดชื่น แค่กลิ่นเพียงอย่างเดียวน้ำหอมเคมีเหล่านั้นก็ไม่สามารถเทียบได้ ลั่วอู๋ฉางขมวดคิ้วทันที กลิ่นนี้...ไม่ใช่ครีมบำรุงผิวรุ่นแรกเหรอ!

จักรพรรดิเหวินตกตะลึง นี่ใช้สำหรับอาบน้ำงั้นหรือ กลิ่นของสิ่งนี้คล้ายกับกลิ่นขนมไหว้พระจันทร์ชัดๆ กลิ่นดอกไม้แรงมาก คงจะใส่ดอกไม้เพิ่มระหว่างการผลิต ทำไมถึงกลายเป็นว่าสามารถใช้อาบน้ำได้ล่ะ

เฮ่ออี “กลิ่นอะไร ข้าไม่เห็นจะได้กลิ่นเลยนะ จมูกเจ้าเสียหรือเปล่า” อู๋เล่ย

จนหมด มือบางลูบไล้ผิวเนื้อตึงแน่นของคุณหมออย่างหลงใหล โดยเฉพาะหน้าท้องที่ประดับด้วยกล้ามเนื้อทั้งหกลูก อลิษาลูบมันซ้ำ ๆ ไม่กลัวว่าอินทัชจะสึกหรอ เธอแค่สงสัยว่ามีส่วนไหนบ้างที่คุณหมอไม่น่าดึงดูด แล้วก็พบว่ามันไม่มีเลย อินทัชเคลื่อนริมฝีปากขึ้นมาที่แก้มนิ่ม กลิ่นเ ครื่องสำอางที่ผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอม และกลิ่นกายเฉพาะตัวปลุกเร้าให้ความรู้สึกลึก ๆ ตื่นขึ้นมา อินทัชในเวลานี้เหมือนไม่ใช่ตัวเอง เขาสูดดมกลิ่นกายภรรยาในนามซ้ำ ๆ เหมือนผู้ชายหื่นกามโรคจิต

กลิ่นปลานึ่งขิงที่เคยเป็นของโปรด บัดนี้กลับกลายเป็นกลิ่นที่ชวนให้คลื่นไส้จนนางต้องรีบยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดปาก อวิ๋นซินเยว่เสียงอู้อี้ “อุ้ก!... ฝ่าบาท... เอาปลาจานนี้ออกไปทีเพคะ หม่อมฉัน... หม่อมฉันเหม็นจนทนไม่ไหวแล้ว”

พันไมล์ขมวดคิ้วงง “กลิ่นนี่มัน…น้ำหอมผู้หญิงไหนว่าไปหาเพื่อน” หมอนอิงสูดจมูกเบาๆ แล้วเลิกคิ้วใส่ แค่ไปดื่มทำไมถึงมีกลิ่นน้ำหอมชัดเจนขนาดนี้

หลินมู่อิงยื่นจมูกเข้าไปดมใกล้ๆ ถึงกับได้กลิ่นของสมุนไพรบางอย่าง พอคิดดูแล้วน่าจะเป็นกลิ่นของหญ้าเฉ่าอู เฉ่าอูเป็นสมุนไพรชนิดหนึ่ง รสชาติขมจัด หากรับประทานเข้าไปจะทำให้แขนขาชา อ่อนแรง และทำให้หมดสติได้

สายฟ้าขยับเข้ามาดูอาการของคนรักพร้อมกับยกยาหอมขึ้นมาให้อีกฝ่ายสูดดม “มะ เหม็นครับ วันนี้ขนมกลิ่นแปลกๆ” “หื้ม? ก็กลิ่นเนยปกตินะไอ้กาย” อลินตาพูดกับเพื่อนพร้อมมองด้วยความเป็นห่วง

16 ( พกไปด้วย ) ~✧✧✧~ กลิ่นหอมพริกไทยในถ้วยข้าวต้มทะเลทรงเครื่อง ทำอัยวาตาลุกวาว พอได้มาเปิดหูเปิดตานอกบ้าน อาหารตรงหน้าก็ดูน่ากินไปหมด

หลินเย่วเอ๋อร์เปิดขวดแรก กลิ่นชาและเหมยหอมละมุนลอยไปทั่วห้อง บรรยากาศสงบลงอย่างประหลาด นางวางลงบนแท่นทอง ก่อนเปิดขวดที่สอง กลิ่นแรงแสบจมูกก็ระเบิดออกมาในทันที ข้าหลวงบางคนถึงกับยกมือขึ้นปิดจมูก ฮองเฮาขมวดคิ้ว “กลิ่นนี้รุนแรงนัก น่ารังเกียจยิ่ง” หลินเย่วเอ๋ อร์เอ่ยเสียงเรียบ “กลิ่นนี้เองเพคะที่เรียกกันว่า กลิ่นยาลุ่มหลง มันไม่ได้ทำให้ผู้คนรัก แต่มันทำให้สติสั่นคลอน เป็นกลิ่นของความโลภ ความริษยา และความหลงตัวเอง”