มาเฟีย(หัวใจ)พิการ

ลูส & แอนนี่ “อยากจะฟาด อยากจะตบอีกมั้ย เชิญเลย ตามสบาย ตามที่ต้องการและพอใจ...ผมให้คุณก่อนเลยแอนนี่ แต่หลังจากนั้นเป็นเวลาของผมที่จะเรียกร้องเอาจากคุณบ้าง...” อนาสตาเซียเม้มปากแน่น เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! อยากท้าทายเธอดีนัก ก็จัดให้ตามคำขอนั้น สี่ครั้งติดต่อกัน ถึงจะไม่แรงมาก แต่ก็ทำให้ใบหน้าที่ซีดเซียวของลูสแดงก่ำได้อย่างน่าดูชมเลย “พอแล้วใช่มั้ย? คราวนี้ถึงทีผมแล้วนะ”

“เอากันไปตั้งหลายครั้ง จะให้พี่เรียกเธอว่าอะไร...” คำโปรย “พี่วินท์คะ ชะ-ช่วยน้ำตาลหน่อย ได้มั้ยคะ” อลินดาตัดสินใจเอ่ยขอร้องเขาอีกครั้ง สภาพของเธอในตอนนี้ มันเกินกว่าที่ทุกอย่างจะบรรเทาได้แล้ว เมื่อครู่ ตอนที่เขาสัมผัสร่างกายของเธอนั้น มันทำให้อลินดารู้สึกดี คลายความร้อนจากร่างกายของเธอได้มากทีเดียว ‘ถ้าหนทางนี้’ มันจะทำให้เธอผ่านพ้นจากขุมนรกนี้โดยเร็ว อลินดาก็พร้อมที่จะทำ เก็บความเขินอายเอาไว้เบื้องหลัง ตอนนี้เธอต้องเอาชีวิตรอดก่อน... “ให้พี่ช่วยอะไร...” “ชะ-ช่วย...ช่วยทำกับน้ำตาลค่ะ” ริมฝีปากบางสั่นระริก ในขณะที่เอ่ยร้องขอเขา “ช่วยอะไร! พูดมาสิ!” “น้ำตาลขอให้พี่วินท์...เอ่อ...มีอะไรกับน้ำตาลค่ะ” “เธอรู้ใช่มั้ย ว่าถ้าพี่ทำ แล้วมันจะส่งผลกับเธอแบบไหน” “ได้โปรดเถอะค่ะพี่วินท์ นะ-น้ำตาลไม่ไหวแล้ว ทำกับน้ำตาล...เหมือนกับวันนั้น...นะ...นะคะพี่วินท์...ช่วยน้ำตาลด้วย...”

เธอ...ผู้เปรียบเสมือนดอกไม้ริมทาง เขา...ผู้หลงใหลดอกไม้ ดอกไม้ที่ถูกเด็ดมาแล้ว เท่ากับว่ามันได้ตายไปแล้ว ไม่มีทางเติบโต แม้จะนำมาใส่แจกันดูแลอย่างดี สุดท้ายมันก็ต้องเหี่ยวเฉา และตายลง...

คนหนึ่ง - ท้าทาย คนหนึ่ง - ทำลาย ภายใต้ความขัดแย้ง มีบางความรู้สึกซ่อนอยู่ เมื่อทายาทมาเฟียจาก 2 ตระกูลใหญ่ ตั้งใจพังความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ ด้วยการรุกล้ำเขตหวงห้าม ต่อให้ทั้งสองจะเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ก็มีแค่เขาและเธอ...ที่มองกันเป็นคู่แข่งมาตลอด "อาเดรียโน่ไม่ได้กลัวที่จะถูกรุมค่ะ แต่รำคาญหมาตัวหนึ่งของมัสชิโม่...ที่มันทำตัวเป็นหมาบ้า กัดไม่เลือก" "อยากให้เลือกกัดเหรอครับ ถ้าทำแบบนั้น คุณหนูไร้ประโยชน์ของอาเดรียโน่ ได้ตายเป็นคนแรกเลย" เขตหวงห้ามของมาเฟีย ที่ผู้รุกล้ำตั้งใจก้าวเท้าเหยียบเข้าไป แต่ผู้ที่จะเป็นฝ่าย 'พ่ายแพ้' ย่อมต้องเป็นผู้ที่อ่อนแอกว่า **เรื่องนี้เป็นของฟีฟี่(ลูกสาวแฝดพี่ของแม่คิมกับพ่อการ์เนท จากเรื่องEvilLadyกับดักรักนางมารร้าย) ** **ลูคัส(ลูกชายหนึ่งในแฝดสามของแม่เฮเลนกับพ่อมาร์ชิน จากเรื่องหมั้นรักกับดักมาเฟีย) **

คนรักเก่าที่เป็นดั่ง "รักแรก" ในใจของสามีหัวหน้ามาเฟียของฉันฆ่าตัวตาย เพียงเพราะเธอรับไม่ได้กับการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ระหว่างตระกูลของเรา หลังจากนั้น หมิงเซวียน ก็แสดงออกถึงความอาลัยรักที่มีต่อเธออย่างเปิดเผยในทุกวัน เราสองคนกลายเป็นคู่สามีภรรยาที่เกลียดชังกันเข้ากระดูกดำ ทว่าในวินาทีที่ตระกูลสเตอร์ลิงแห่งบอสตันส่งคนมาลอบฆ่าฉัน เขากลับเอาตัวมารับกระสุนแทน พิษร้ายจากกระสุนนัดนั้นซึมลึกเข้าสู่ร่างกาย เขานอนสิ้นเรี่ยวแรงอยู่ในอ้อมกอดของฉัน "ฉันช่วยชีวิตเธอไว้แล้ว... บุญคุณที่ติดค้างแม่ของเธอก็ถือว่าชดใช้ให้จนหมดสิ้น" "ชาติหน้าเราอย่าได้เจอกันอีกเลย ฉันไม่อยากเกลียดเธออีกแล้ว ฉันหวังเพียงให้เธอเป็นแค่ 'น้องสาวข้างบ้านของฉันตลอดไป..." "ตอนนี้... ถึงเวลาที่ฉันต้องไปหาซิงรั่วแล้ว..." สิ้นคำพูดนั้น เขาก็จากไปในอ้อมแขนของฉัน ฉันร้องไห้ปานจะขาดใจ แต่เขากลับไม่แม้แต่จะชายตามามองฉันอีกเลยเป็นครั้งสุดท้าย ในวินาทีนั้นเองที่ฉันเพิ่งเข้าใจว่า ความเกลียดชังที่หล่อเลี้ยงเรามาตลอดหลายปีนั้นช่างน่าขันและไร้เดียงสาเพียงใด หลังจากนั้น เมื่อฉันกวาดล้างตระกูลสเตอร์ลิงจนสิ้นซาก ฉันก็ตัดสินใจจบชีวิตตัวเองตามเขาไป ทว่าเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันกลับย้อนเวลากลับมาในวัยยี่สิบปี ซึ่งเป็นปีที่ต้องหมั้นหมาย ครั้งนี้ ฉันปฏิเสธคำแนะนำเรื่องการแต่งงานตามคำสั่งของพ่ออย่างเด็ดขาด และเลือกที่จะไปบริหารธุรกิจของตระกูลที่นิวซีแลนด์แทน ชาตินี้ ฉันจะอยู่ให้ไกลจากหมิงเซวียน และหลีกทางให้ความรักของเขากับซิงรั่วได้สมหวังเสียที

อัพนิยายทุกวัน 1ทุ่มตรง คำโปรย... ความสุขของเขาคือ การล่อลวงล้วงรู้ความลับจากเธอ แต่ความสุขของเธอ คือ การได้รักใครสักคนโดยที่ไม่ต้องวิ่งตามใครเหมือนที่ผ่าน ๆ มา ความรักของเขาและเธอเหมือนทางเส้นขนาน สำหรับเธอนับจากศูนย์ไปร้อย แต่สำหรับเขากลับไม่ได้เริ่มที่จะรักตั้งแต่แรก ทุกอย่างเป็นเพียงแผนการที่ใช้หลอกลวงเพื่อแก้แค้นพี่ชายของเธอก็เท่านั้น.... " ผมต้องการให้คุณ มานอนให้ผมเอาทุกครั้ง ที่ผมอยาก และหงุดหงิดจากเรื่องพี่ชายคุณ" " ประสาท! ฉันไม่มีทางทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้นแน่" อย่าลืมกดหัวใจ + เพิ่มเข้าชั้นให้ไรท์ด้วยนะคะ

ฉันเป็นสัตวแพทย์นะ ทำไมเขาถึงชอบเรียกฉันให้ไปทำแผลที่บ้านเขากันล่ะ เขาเป็นหมาหรือไงกัน "ฮัลโหล บลูเบลล์พูดค่ะ" "มาทำแผลให้หน่อย ที่บ้านของฉัน" "บ้าน? มันนี่เป็นอะไรหรอคะคุณซาจิ!!!" "ไม่ใช่มันนี่หรอก ฉันนี่แหละที่เป็น" "คุณงั้นหรอ แต่ฉันเป็นสัตวแพทย์นะคะ" "มันก็มีคำว่าแพทย์เหมือนกันนั่นแหละ รีบมา ฉันให้เวลาแค่10นาทีต้องถึงบ้านของฉัน" ติ๊ด!!! ฉันไม่น่าไปรู้จักเขาตั้งแต่แรกเลย รู้งี้ฉันเอามันนี่ไปให้พ่อกับแม่เลี้ยงเองตั้งแต่แรกดีกว่า เพราะตั้งแต่ได้รู้จักเขาฉันก็ไม่มีวันไหนที่ว่างเลย ทุกครั้งที่เลิกจากงานเขาก็ชอบมารับฉันที่หน้าคลีนิคไม่ก็ให้ลูกน้องมารับฉันไปหาเขาอยู่ตลอด เรื่องนี้เป็นนิยาย set สามารถติดตามเรื่องในsetเดียวกันได้ 1. มาเฟียพลาดรัก [ฟิสซิส × เจ้าเอย] 2. มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [ซาจิ × บลูเบลล์] เรื่องนี้ 3. มาเฟียไซด์ไลน์ [ไลบร้า × วีนัส]

เธอจะใช้หนี้ฉันยังไงพ่อของเธอหนีไปแล้ว?อยู่ดีๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่มา และถามอันนาด้วยคำถามว่าจะใช้หนี้แทนผู้มีพระคุณอย่างไร "จะหาเงินใช้หนี้หรือจะไปอยู่กับฉันที่คฤหาสน์ทำงานใช้หนี้จนกว่าฉันจะพอใจ..!"

เมื่อกามเทพมาในแบบรูปแบบคุณปู่สุดที่รัก ทำให้ไอด้านั้นปฏิเสธอย่างยากลำบาก ฐานภพผู้เป็นปู่ต้องการให้ ราเชนทร์ ผู้พิพากษาบุคลิกแสนเงียบขรึมมาเป็นหลานเขยคนโปรด ทำให้งานนี้ไอด้างานเข้าเต็ม ๆ เพราะเธอวาดฝันไว้ว่าต้องการผู้ชายแสนอบอุ่น รักเดียวใจเดียวอย่างฐานทัพผู้เป็นพ่อ ทว่าคู่หมายที่ผู้เป็นปู่จับให้นั้นบุคลิกแตกต่างโดยสิ้นเชิง เขาทั้งสอนเก่ง ทั้งดุ

เขาคือคนเลวที่ข่มขู่เพื่อให้เธอตกภายใต้อาณัติ การเมามายเสียสติเพียงแค่ครั้งเดียวกำลังเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล