รวย

“ที่พูดนี่คิดรึยัง?!” พอพายุ Nightshade พูดมาแบบนั้น ฉันเลยพยักหน้าออกไปช้าๆ แล้วตอบกลับไปอย่างมั่นใจในคำถามนั้นเหมือนกัน “คิดแล้ว...ฉันว่าแย่กว่าการเป็นผู้หญิงของนาย คือเคยรักนายแต่จำมันไม่ได้มากกว่า”

ฉันที่ตามหารูมเมทมาร่วมห้องนานหลายเดือนจู่ๆ ก็มีผู้ชายร่างใหญ่ตัวเต็มไปด้วยรอยสักเดินเข้ามาพร้อมกลุ่มคนจำนวนมาก น่ากลัวนะแต่หล่อกระชากใจฉันมากกว่า...

เอก เด็กชายผู้ขึ้นชื่อเรื่องความยอดกตัญญู เขาปรนนิบัติเลี้ยงดูแม่ผู้พิการจนวินาทีสุดท้ายของลมหายใจ ความดีและความแกร่งกร้าวในแววตาของเด็กน้อยไปสะดุดตาเสี่ยใหญ่ ผู้ทรงอิทธิพล ชายผู้กุมบังเหียนอาณาจักรธุรกิจสีเทาที่มีเครือข่ายครอบคลุมทั้งบนดินและใต้ดิน ภายใต้ภาพลักษณ์มหาเศรษฐี เสี่ยใหญ่ผู้นี้คือพญาเสือที่มักมากในกามราคะ เขาใช้อำนาจเงิน และ บารมีมืดเป็นกุญแจไขเข้าสู่ห้องนอนของหญิงสาวทั่วสารทิศ ไม่ว่าจะเป็นลูกใครหรือเมียใคร หากเขาหมายตา ย่อมไม่มีใครรอดพ้น เอกถูกชุบเลี้ยงขึ้นมาในฐานะทายาทเพียงคนเดียว เขาซึมซับวิชาความรู้จากพ่อบุญธรรมอย่างรอบด้าน ทั้งกลยุทธ์การทำธุรกิจและการเอาตัวรอดในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก แต่บทเรียนที่สำคัญที่สุดที่เสี่ยใหญ่ถ่ายทอดให้ คือ ศาสตร์แห่งการล่า ผู้หญิงทุกคนมีรอยร้าว... และรอยร้าวนั้นคือจุดอ่อน พ่อบุญธรรมสอนให้เอกมองทะลุถึงความปรารถนาเบื้องลึกของสตรี ไม่ว่าเธอเหล่านั้นจะมีพันธะหรือซื่อสัตย์เพียงใด หากหาจุดเปราะบางนั้นเจอและใช้มันให้เป็น เอกจะสามารถครอบครองร่างกายและจิตใจของใครก็ได้ตามที่ใจต้องการ

จึก! “กรี๊ดดด!” ฉันดิ้นพล่านเมื่อมีนิ้วของใครสักคนพยายามจะยัดเข้ามาในรูสวาทของฉันอย่างแรง “แน่นฉิบ!” เสียงคุณเซนดังขึ้นฉันเลยเดาได้ไม่ยากว่าเจ้าของนิ้วนั้นคือใคร แต่เพียงไม่นานฉันก็รู้สึกได้ว่ากำลังจะมีนิ้วแกร่งเพิ่มเข้ามาอีก จึก! “ฮืออ” น้ำตาฉันไหลพรากรู้สึกอึดอัดแน่นตึงที่น้องน้อยเป็นอย่างมาก “เธอยังซิงอยู่จริงๆ ด้วย” คุณเซนจ้องมองดวงตาฉันราวกับว่ามันเป็นเรื่องมหัศจรรย์ และเขาไปได้พูดแต่ยังพยายามกระดกนิ้วรัวๆภายในร่องฉันอีก “อื้อ พราวเจ็บ ปล่อย!” ฉันดีดดิ้นส่ายสะโพกหนีอีกครั้ง เมื่อรู้สึกได้ว่านิ้วนั้นกำลังจะเข้ามาได้อย่างสำเร็จ "เธอ อยากได้แบบไหน? ประตูหน้า ประตูหลัง หรือเข้าพร้อมกันได้เลย” ไบรอันต์เอ่ยถามแทรก "พะ..พราวไม่เลือก!" "ถ้าไม่เลือกงั้นก็นอนแหกขาออกกว้างๆ เพราะพวกฉันจะเอามันเข้าไปพร้อมกันทีเดียวเลย!" "กรี๊ด พราวไม่ยอมนะ!" ไบรอันต์ตามขึ้นมาประกบจากทางด้านหลังของพริบพราว มองก้นงอนงามลอยเด่นหราอย่างท้าทาย เขาแหกร่องก้นจนกว้างพลางใช้เจลหล่อลื่นยี่ห้อดีเทมันลงไปจนมันไหลเยิ้มลงไปตามร่องและแก่นกายใหญ่ของเซน

เพราะเธอคือตัวต้นเหตุที่ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคนรัก จึงถูกจองจำอยู่ในพันธนาการอันไร้ใจ ปราศจากเยื่อใยและความรัก “จะอะไรนักหนาเดือนฉาย หยาดเขาท้องอยู่นะอย่างี่เง่าหน่อยได้ไหม” “มันไม่ใช่แค่นั้นไงพี่เมฆ ไม่ใช่แค่นั้นเลย” “แล้วอะไรล่ะ เธอก็บอกมาสิ” มือหนาเอื้อมไปบีบท่อนแขนเล็ก พยายามเค้นหาคำตอบ “พี่เมฆไปหาพี่หยาดเถอะ ไม่ต้องสนใจฉายหรอก” “เธอพูดแบบนี้หมายความว่าไง จำที่ฉันพูดครั้งก่อนไม่ได้เหรอ ที่บอกให้รอไง” “แล้วพี่เมฆจะให้ฉายรอไปถึงเมื่อไร รอให้พี่กับคนรักของพี่ปรับความเข้าใจกันก่อนเหรอ หรือว่ารอให้พี่หยาดคลอดลูกก่อนล่ะ” “เธอเป็นอะไรเดือนฉาย ทำไมวันนี้ถึงพูดไม่รู้เรื่อง” “ฉายเป็นผู้หญิงหน้าโง่ไงคะ โง่ที่รักพี่เมฆ โง่ที่คิดว่าพี่เมฆจะเปิดใจรักฉาย ฉายมันก็แค่คนโง่คนหนึ่ง” เธอพูดด้วยเสียงสะอึกสะอื้น “หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว เดือนฉาย” ภูเมฆตะคอกใส่หน้าคนตัวเล็กดังลั่นพร้อมกับจับหัวไหล่มนทั้งสองข้าง “ฮือ ๆ ฉายทำอะไรไม่ถูกใจพี่เมฆสักอย่าง ฉายพยายามต่อไปไม่ไหวแล้ว”

"นี่มันคืออะไร" "ก็...." "ถามก็ตอบดิ" "พี่ก็อ่านออกจะมาถามทิชาทำไม" เขามองกล่องในมือแล้วแกะดูข้างในซึ่งมันยังเหลือยาอีกหนึ่งเม็ดก่อนจะอ่านทุกตัวอักษรทุกตัวบนกล่อง "เธอยังไม่ได้กิน?? " "ก็กินแล้วแต่...กินไม่ครบคือทิชา......ลืม" "ลืม??? แม่ง เอ้ยยย กินตอนนี้จะทันไหมวะ" "พี่ไม่ต้องห่วงหรอกถ้าเกิดทิชาท้องจริงๆทิชาจะไม่บอกใครว่าเป็นลูกพี่" "เชื่อเธอก็บ้าละ ขนาดเราไม่ได้เป็นอะไรกันเธอยังพยายามเสนอตัวยัดเยียดตัวเองมาให้ฉันแล้วนี่ตอนนี้เรามีอะไรกันแล้วเธอก็ยังไม่ยอมกินยา ถ้าเธอท้องขึ้นมาจริงๆฉันรู้ว่าเธอต้องให้ฉันรับผิดชอบแน่ๆ" "ถ้าพี่ไม่ต้องการลูกทิชาก็ไม่บังคับ ทิชาสัญญาว่าจะไม่ทำให้พี่เดือดร้อน" เธอพูดออกไปอย่างขมขึ่น เขาพูดแบบนี้เขาไม่อยากรับผิดชอบสินะ "ก็ดี ทำให้ได้อย่างที่พูดก็แล้วกัน เพราะฉันไม่ต้องการมีภาระไม่ต้องการเอาชีวิตทั้งชีวิตของฉันมาผูกติดกับเธอ

เรื่องราวของ "เดรค" และ "ลันตา" ว่าที่คู่หมั้นที่เกิดเรื่องราวอันเจ็บปวดระหว่างทั้งคู่จนทำให้ห่างหันไป ก่อนที่จะโคจรกลับมาพบกันอีกครั้งเพื่อจบเรื่องราวทุกอย่าง มาลุ้นกันว่าเรื่องราวความรักครั้งนี้จะจบลงเช่นไร

คืนที่คิรินทร์ถูกวางยา เขาเผลอมีสัมพันธ์กับหญิงลึกลับโดยไม่รู้ตัว เธอหนีไปพร้อมความลับในท้อง หลายปีต่อมาเขาพบเธออีกครั้ง พร้อมเด็กสามคนที่หน้าเหมือนเขาไม่ผิดเพี้ยน (จิ้มทีเดียวได้มาถึงสาม)

"สิบปี... คือเวลาที่ ‘พราว’ พยายามฝังกลบรักแรกอันแสนเจ็บปวดไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เธอใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของ ‘ธาม’ สามีรูปหล่อผู้เพียบพร้อม แต่กลับเติมเต็มเธอได้เพียงเปลือกนอกและบทรักอันว่างเปล่า ชีวิตที่เหมือนจะลงตัวกลับสั่นคลอน เมื่อ ‘วิน’ รักแรกที่เคยทอดทิ้งเธอไปอย่างไร้เหตุผลเมื่อสิบปีก่อน หวนกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้งในฐานะผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ถ่านไฟเก่าที่ดับมอดไปนานกลับคุโชนขึ้นอย่างรุนแรงเกินห้ามใจ ท่ามกลาง ‘สถานะ...รักต้องซ่อน’ ที่ต่างมีเจ้าของ เมื่อแรงปรารถนามันแรงกล้ากว่าความถูกต้อง พวกเขาจึงเลือกก้าวสู่เส้นทางอันตราย สานต่อสัมพันธ์สวาทร้อนแรงอย่างลับๆ โดยไม่รู้เลยว่า ปมในอดีตที่ทำให้รักร้าว... กำลังรอวันเปิดเผย และอาจทำลายทุกสิ่งทุกอย่างลง..."

แต่งงานกันมา6ปีไม่มีวี่แววความรักจะงอกงาม โซ่ทองคล้องใจที่ใคร ๆ ลุ้นให้มาเกิดก็ไม่มาแต่พอหย่าเท่านั้นล่ะเรื่องวุ่น ๆ ก็บังเกิดลูกก็มีคุณ(อดีต)สามีก็มาตามหึงตามหวง...ประทานโทษคุณอดีตสามีเราหย่ากันแล้ว