รักษาใจ Novels & Stories

ฉันสูดหายใจก่อนจะพูดต่อ "ฉันเคยรักโรแวน และเสี้ยวหนึ่งของหัวใจก็ยังรักอยู่ แน่นอนความรักนี้ลบเลือนไปง่าย ๆ ที่ไหน แต่ความรักมันถูกทำลายช้า ๆ จากการกระทำของคนที่เรารัก โรแวนทำร้ายฉันหลายหนจนความรักที่ฉันมีให้เขากลายเป็นพิษ พิษที่กัดกร่อนตัวฉันช้า ๆ ความรักนั ้นเจ็บปวดเกินไปสำหรับฉัน ฉันจึงต้องฝังมันลงไปเพื่อปกป้องเศษเสี้ยวที่เหลือไม่ให้แตกสลายอีกครั้ง"

ดีแลนพูดพลางยื่นเสื้อชูชีพที่ถือมาเผื่อให้เอเดน “แล้วนักดับเพลิงอย่างนายรักษาได้เหรอ ไอ้โรคหัวใจอ่ะ” “ไม่ได้ แต่ผมดับความร้อนรุ่มในจิตใจได้นะครับ รับประกันว่าจะเหลือเพียงความอบอุ่นเท่านั้นที่คุณอิงฟ้าจะได้รับ” “ขอบคุณมากนะคะ ทั้งสองคนเลยค่ะ”

หญิงสาวถามขึ้นอีก “โกรธมั่ง แค่แหวนวงเดียวแกยังรักษาไม่ได้” คำพูดของลินินราวกับมีดแทงใจ แค่แหวนยังรักษาไม่รอด ได้ยินเข้าหูใจเธอก็ตระหนกวูบ ของเล็กน้อยจริงๆ แต่เธอกลับไม่รักษาให้ดี

“คนอื่น” “อืม ให้ยัยดาวไปจัดการให้แล้ว เรามีหน้าที่พักรักษาตัวให้หายดีเร็วๆก็พอ เรื่องอื่นไม่ต้องกังวล” “ค่ะ ขอบคุณค่ะ”

ณชาเริ่มมีเกราะป้องกันหัวใจไม่หวั่นไหวไปกับการกระทำแสนหวานของเขา แต่ก็ยากเหลือเกินจนได้แต่จิกหมอนแน่นระงับอาการหัวใจพองโตในขณะนี้ ..ถ้าเกิดพัฒนาความสัมพันธ์ไปมากกว่านี้เธอจะไม่เป็นโรคหัวใจวายเหรอในเมื่อกองทัพขยันหวานใส่เหลือเกิน จะต้องหาวิธีรับมือกับเขาบ้างแล้ว

ชายหนุ่มเอ่ยแนะนำตัว พร้อมส่งมือให้หญิงสาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดูเป็นมิตร “หนูชื่อน้ำหนาวค่ะ บริหารปีหนึ่งค่ะยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่ดาต้า” หญิงสาวยื่นมือไปจับมือเชคแฮนด์กับดาต้าอย่างงง ๆ แต่สุดท้ายก็ยิ้มตอบเขา ก่อนจะถูกเพื่อนนมโตของเธอตัดรำคาญอีกฝ่ายด้วยการลากออกไปจ ากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

“จริงด้วยครับ บวมแดงมากเลยครับ งั้นเดี๋ยวช่วยรักษานะ” “เอ๊ะ??....รักษายังไงคะ อั่ก....พี่บ้า” คำว่ารักษาของเขาคือลิ้นค่ะคุณผู้ชมขา แล้วอิฉันจะไม่อดครางวอดวายได้ไงคะ เขาโลมเลีย ขบ เม้ม บี้ อีกทั้งพยายามดุนลิ้นเข้าไปโพรงอ่อนนุ่มนี่อีกอยากจะบ้า เก่ง เก่งเกินไปแล้ว เก่งที่ ทำให้คนอ่อนระทวยเนี่ย

“ซ่อนเขาไว้ในใจ และคงหอมกรุ่นตลอดเวลา ถนอมเธออยู่ในนั้น ทิ้งไว้เพียงอดีตที่ไม่เคยหวนมา” ความรักมันไม่ได้หายไปไหน...เเค่...ย้ายจากหัวใจ...ไปอยู่ในความทรงจำ "ดวงตา" ที่เหมือนกัน กลับมี "มุมมอง" ที่ต่างกัน "ใบหู" ที่เหมือนกัน