รักษาใจ Novels & Stories

ตอนที่ 66 คนที่ฉันรักไม่ใช่คุณ 1.2 ขวัญข้าวไม่สนใจเบสท์อีก หากเขาพูดเพ้อเจ้อได้ขนาดนี้ ก็คงไม่ได้เป็นอะไรมากแล้ว ในฐานะของแพทย์ เธอดูแลเบสท์เรียบร้อย และตอนนี้เธอจะไปหาดินแดนในฐานะคนรัก

หญิงสาวเอ่ยตอบเสียงเศร้า ๆ ทำเอา 3 เพื่อนแอบสบตากัน เพราะรู้ดีว่าไดน่าไม่ค่อยสนใจสามีเธอมากนักวัน ๆ เธอออกไปแต่ข้างนอกและจ้างแต่พยาบาลเฝ้าไข้ไว้เท่านั้น และโรคที่สามีเธอเป็นก็รักษาหายได้ถ้าเธอเซ็นให้รักษาอย่างถูกวิธีที่ค่าใช้จ่ายจะมากขึ้น แต่นี่เธอแค่ให้นอ นรักษาตามอาการโดยใช้วงเงินประกันที่สามีทำไว้เท่านั้น "แต่โรคนี้มีโอกาสหายนะคะ ทางโรงพยาบาลของเรามีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง แต่อาจใช้เวลาในการรักษาหน่อย" ปลาดาวว่ายิ้ม ๆ

ในแง่ดีขึ้นมา เพราะเขารู้จักนิสัยใจคอเธอคนนี้ดี พรึบ “นี่เป็นของขวัญชิ้นเล็กๆน้อยๆของผมกับเอริครับ….^_^”ขจรกิตเอ่ยขึ้นพร้อบกับยื่นกล่องของขวัญสีขาวที่ผูกโบว์สีชมพูยื่นไปให้นามิกา เธอก็ยื่นมือมารับกล่องของขวัญสี่เหลี่ยมที่มีขนาดกล่องไม่ใหญ่มากเพราะข้างในบรรจุเข็ มกลัดเพชรมูลค่ากว่าสามแสนบาทให้กับนามิกา

Physically and Emotionally Healed II: รักษาแผลกาย เยียวยาแผลใจ 2 -1 กชมนกุมมือเย็นเฉียบชื้นเหงื่อเข้ากันไว้บนตักอย่างตื่นเต้นสุดชีวิต หัวใจก็เต้นกระหน่ำจนร่างใหญ่ที่นั่งข้างๆ ได้ยิน อนรรฆวีจึงเอื้อมมือมากุมมือนุ่มนั่นไว้อย่างปลอบประโลม เสียงเรียกเข้าเฟซไทม์จากไอโฟนที่ดังขึ้นแต่ละครั้งเกือบ

เขาถึงได้ว่าหน้าตาดีมีชัยไปกว่าครึ่ง “มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกไอ้ทรี โรคพวกนี้มันเกิดจากเรื่องฝังใจในอดีต ถ้าเจ้าตัวเขาไม่ยอมเปิดใจให้เราได้รักษา บอกเลยว่าเราแทบรักษาให้หายไม่ได้ อย่างมากก็แค่ทำให้พวกเขาดีขึ้นเท่านั้น” ตระการให้ความเห็นกับการรักษาใจมากกว่ากาย

ลื่อมลายลงยางดงามมีจี้รูปหัวใจซึ่งข้างในมีรูปครอบครัวอันอบอุ่นของเธออยู่ภายใน รูปครอบครัวที่ครั้งหนึ่งมันแสนอบอุ่น ครั้งหนึ่งที่เธอมีบิดาและมารดาที่แสนดีอยู่เคียงข้าง ซึ่งมันทำให้เธอยังพอมีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจยามท้อแท้ปวดร้าว อย่างน้อยๆ เมื่อเธอเปิดจี้นั่นดู ก็จะได้เห็นหน้าบิดาที่ยิ้มมาให้ด้วยรอยยิ้มอบอุ่นอ่อนโยนเสมอเหมือนท่านคอยส่งกำลังใจให้...

รักเสมอ ธร ภัคธีมาร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดนาฬิกานั้นเอาไว้แนบอก นทีที่เดินเข้ามาในห้องจึงรีบเอ่ยถาม “มลเป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม” “ปะ... เปล่าค่ะ” ภัคธีมารีบเช็ดน้ำตา และถือนาฬิกาทรายนั้นเอาไว้แน่น

ขณะเดียวกัน ทางด้านหลังค่าย เฟิ่งจูหลานก็ได้เปลี่ยนโรงหมอให้กลายเป็นศูนย์บำบัดจิตใจของผู้สูญเสีย เฟิ่งจูหลานในชุดผ้าปานเรียบง่าย คอยเดินตรวจดูอาการของผู้บาดเจ็บอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย กลิ่นควันไฟและคาวเลือดถูกกลบด้วยกลิ่นหอมบำบัดอันอ่อนโยนของสมุนไพรต้มที่นางเต รียมไว้ นางใช้น้ำสกัดจากกลีบดอกไม้และผักบุ้งทะเลช่วยสมานแผลไหม้ให้กับผู้บาดเจ็บ และยังนำสมุนไพรบางส่วนมาต้มเป็นน้ำชาให้ชาวบ้านได้ดื่มเพื่อผ่อนคลายความตระหนกตกใจ เหล่าชาวบ้านยังคงหวาดกลัวสงครามอย่างสุดหัวใจ พวกเขาย่อมต้องการความช่วยเหลือและเยียวยาจิตใจ

"บางครั้ง…การรักษาไม่ได้แค่ช่วยชีวิต แต่ยังรักษาหัวใจทั้งสองฝ่าย"

'ขอสมัครเลยนะครับ ถึงพี่จะไม่ใช่หมอแต่รักษาแผลใจให้น้องได้แน่นอน' 'มาซบอกพี่แล้วจะลืมคนที่ทำร้ายน้องไปเลย' "ฮ่าๆ มีคนสนใจญานินเยอะเลยแบบนี้ต้องต่อแถวแล้วค่ะ เพื่อนเนยโสดมานานแล้วต้องเลือกหน่อย" ยัยนิเนยยังคงโปรโมทฉันไม่หยุดจนต้องส่ายหน้าให้มันอย่างเอือมระอา "มาฟังเ พลงต่อไปกันดีกว่าค่ะ เพลงนี้เหมาะกับน้องนินมากกก ใครที่ยังมีคนรักอยู่ รักษาเขาไว้ดีๆ นะคะ ถ้ารักก็อย่าปล่อยเขาไปค่ะ เพราะเดี๋ยวต้องมาร้องไห้แบบนี้"