รักสามเส้า

หลิวฟางอี้ ตื่นมาบนเตียงตระกูลฟู่ แถมบุรุษที่อยู่ในห้องเดียวกันยังเป็นชายในใจที่เพ้อฝันมานาน ฟู่หลางเทียน แต่ข้อกล่าวหาที่เขามอบให้ช่างน่ารังเกียจ และหากเป็นเช่นนั้นใยนางไม่รู้สึกว่าโดนเด็ดบุปผากันล่ะ

ในคืนหนึ่ง หลังจากมีนาออกจากโรงพยาบาลเธอเองก็เกิดน้ำนมคัด แถมยังมีไข้อ่อน ๆ มันสร้างความเจ็บปวดและทรมานให้เธอเป็นอย่างมาก แผลผ่าคลอดก็ยังไม่หายดี มีนาไม่มีทางเลือกเมื่อเธอต้องเผชิญกับความทรมานอย่างแสนสาหัส น้ำนมที่คั่งค้างทำให้เต้านมอวบใหญ่ของเธอหนักอึ้ง มันเจ็บปวดราวกับจะระเบิดออกมา ไหนจะพิษไข้ที่รุมเร้าจนร่างกายร้อนรุ่มราวกับเปลวไฟ เด็กสาวพยายามประคองร่างอันอ่อนเพลียเดินไปหน้าห้องนอนของพ่อสามี ก่อนจะเคาะประตูห้องนอนเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา ไม่นานนักเมื่ออินทัชได้ยินเสียงเคาะห้องก็ตื่นขึ้นจากการหลับใหล เขารีบเปิดไฟห้องนอนจนสว่าง ก่อนจะรีบเดินออกมาเปิดประตู แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นใบหน้าซีดเผือดและเหงื่อที่ผุดพรายของมีนา ฉับพลันความงัวเงียของเขาก็หายไป

เมื่อบุปผางามสูงศักดิ์ต้องร่วงหล่นสู่กรงเล็บพยัคฆ์... ตำนานรักที่เริ่มต้นด้วยคาวเลือด คราบน้ำตา และการเยียวยาหัวใจจึงอุบัติขึ้น เปลวเพลิงแห่งสงครามเผาผลาญแคว้นอวิ๋นฮวาจนย่อยยับ จาก 'องค์หญิงมู่ตาน' ผู้สูงศักดิ์และงดงามล่มเมือง บัดนี้ถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีให้กลายเป็นเพียง 'เชลยบรรณาการ' ที่ไร้ค่า โชคชะตาที่แสนโหดร้ายผลักไสนางให้ตกอยู่ท่ามกลางกรงเล็บของสองพยัคฆ์ หนึ่งคือ 'อิงเฟิง' บุรุษผู้ฝากรอยแค้นและความอัปยศ และอีกหนึ่งคือ 'หลี่เฉียง' จอมทัพพยัคฆ์ทมิฬแห่งแดนเหนือผู้ป่าเถื่อนและเย็นชา บุรุษผู้ที่เคยยัดเยียดรอยมลทินและพรากทุกสิ่งไปจากนาง ท่ามกลางไฟสงครามและการแก่งแย่งชิงอำนาจ มู่ตานต้องกัดฟันสู้เพื่อเอาชีวิตรอด ทว่าความเด็ดเดี่ยวและหัวใจที่เข้มแข็งของนาง กลับค่อย ๆ ละลายกำแพงน้ำแข็งในใจของจอมทัพไร้พ่าย จากความแค้นและการกดขี่ แปรเปลี่ยนเป็นความรักที่ลึกซึ้งและพร้อมจะใช้สละได้แม้กระทั่งชีวิต "รอยมลทินใดที่โลกนี้ยัดเยียดให้เจ้า ข้าจะเป็นคนใช้ทั้งชีวิตชำระล้างมัน บัดนี้เจ้าคือฮูหยินของข้า คือสตรีที่บริสุทธิ์และงดงามที่สุดในหัวใจข้าเพียงผู้เดียว"

เพราะเจ้านกน้อยที่หลงทางบินผ่านมาทำให้นางได้รู้จักสหายลึกลับผ่านทางจดหมาย การเขียนโต้ตอบกันทำให้นางมีใจให้เขาแต่นางกำลังจะเเต่งงานกับบุรุษที่นางไม่เคยได้พบหน้า แล้วนางจะบอกสหายลึกลับคนนั้นว่าอย่างไร เสิ่นเยว่เเละหลี่เซวียนต่างไม่รู้ว่าตนเองกำลังเขียนจดหมายถึงกันเเละกัน เมื่อทั้งสองเเต่งงานกันจึงต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ความลับนี้จะถูกเก็บไว้ได้นานเเค่ไหน "หลี่เซวียนเจ้าคนโง่ท่านรู้เรื่องนี้มานานเพียงใดเเล้ว" "เยว่เอ๋อข้าขอโทษอย่าโกรธข้าเลยนะ" "จงสำนึกผิดด้วยการนอนในห้องหนังสือไปเถอะ" "ลู่ลู่ เป็นความผิดของเเก!!!เจ้านกสองหัว" "ห้ามว่าลู่ลู่ของข้านะ ท่านออกไปสำนึกผิดข้างนอกซะ" "เยว่เอ๋อสามีผิดไปแล้ว ข้าขอโทษ!!!!!"

....ความสัมพันธ์ที่ควรจบลงเพียงชั่วข้ามคืน กลับถูกสานต่อด้วยแรงราคะร้อนแรง ต่อให้คิดว่าตัวเองแน่สักเพียงไหน สุดท้ายการเอาใจลงไปเล่นกับความสัมพันธ์แบบนี้ล้วนต้องเจ็บทุกฝ่าย.... "เป็นเชี้ยไรของมึงวะ!" อาโปกุมไหล่ข้างที่ถูกผลักกระแทกประตูด้วยความเจ็บก่อนจะตะโกนใส่คนทำอย่างหงุดหงิด "มึงตั้งใจจะหนีกู?" ฮิลล์ชี้นิ้วไปที่อีกฝ่ายขบกรามถามอีกฝ่ายเสียงเข้ม "กูจะหนีมึงทำไม เราเป็นอะไรกันกูถึงต้องหนี" อาโปเห็นอีกฝ่ายโมโหก็อดยั่วอารมณ์ไม่ได้ ชอบทำให้กูเจ็บตัวดีนักไอ้ห่านี่ "ก็เป็นคนที่เอากันเวลาเงี่ยนไง!" คำตอบที่พ่นออกมาจากใบหน้าหล่อเหลานั่นทำให้เขาจุกเหมือนโดนหมัดน็อก "ถ้างั้นมึงขาดที่ระบายอย่างกูไปมันจะเป็นไร ทำไมต้องโมโห" สีหน้าที่ชะงักไปยิ้มเยาะเล็กน้อยก่อนตอกกลับอีกฝ่าย "อ้อ...ไม่ได้โมโหหรอก แต่คนของกูมีอะไรปิดบังกู กู! ไม่! ชอบ!" ฮิลล์ไม่พูดเปล่า เขาเดินเข้าประชิดตัวอาโปพร้อมทั้งยื่นมือไปบีบกรามของอีกฝ่ายแล้วพูดใส่หน้านั้นอย่างชัดถ้อยชัดคำ ราวกับต้องการใช้คำพูดตนเองเป็นใบมีดกรีดทรมานเหยื่อย่างช้าๆ

ชลิดาได้ตระหนักแล้วว่า กฎแห่งกรรมมีอยู่จริง สิ่งที่เธอเคยก่อกรรมไว้กับผู้หญิงคนหนึ่ง...และเด็กตัวเล็ก ๆ อีกคน กำลังย้อนกลับมาหลอกหลอนเธอช้า ๆ อย่างทรมาน เธอไม่รู้เลยว่า ต้องชดใช้ไปอีกนานแค่ไหน รู้เพียงว่า ทุกอย่างในชีวิตกำลังค่อย ๆ พังลงทีละอย่าง ทั้งพ่อแม่ที่เคยรักใคร่ พี่น้องที่เคยสนิทชิดใกล้ กระทั่งอนาคตที่เคยสว่างไสวรออยู่ข้างหน้า ก็เริ่มเลือนรางราวกับถูกมือของโชคชะตาขีดฆ่าอย่างไร้ความปรานี

“เฮียแฟรงก์ ช่วยพลอยหน่อยสิคะ” “ช่วยอะไรก็รีบๆพูดมาสิ มายืนอ่อยอยู่ได้ ” “คือ พลอย เรียนไม่เข้าใจ เพราะว่าเคยเห็นของจริงแค่ครั้งเดียวเอง คือ เฮียแฟรงก์ช่วย อ่อ คือ ช่วยสาธิตวิธีช่วยตัวเองให้พลอยดูหน่อยได้ไหมคะ” “อะไรนะ นี่เธอจะบ้าหรือไงพลอยลดา พี่ไม่มีเวลามาเล่นลิ้นกับพลอยหรอกนะ อีกอย่างเดือนเขาก็อยู่ที่นี่ พี่ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก” “พลอย พลอยไม่ได้เล่นนะคะ คือพลอยกำลังศึกษาเกี่ยวกับอวัยวะเพศหญิงกับเพศชาย แต่พลอยไม่เข้าใจจริงๆว่าผู้ชายเขามีวิธีปลดปล่อยยังไง เพราะไอ้ที่เฮียเคยทำกับพลอย พลอยก็จำไม่ได้แล้วด้วย พลอยไม่รู้จะให้ใครช่วยแล้วนอกจากเฮีย นะคะ ช่วยพลอยเถอะนะคะ ไม่งั้นพลอยต้องสอบตกแล้วได้กลับไทยแน่เลย พลอยสัญญาค่ะว่าพี่เดือนจะไม่รู้เรื่องของเรา ” “แล้วทำไมไม่ตั้งใจเรียนห้ะ ทำพี่เดือดร้อนได้ทุกวี่ทุกวัน” “ก็อาจารย์เขาเอาแค่รูปให้ดูแล้วก็อธิบายอะไรก็ไม่รู้ พลอยไม่เคยเห็นแล้วพลอยจะไปรู้ได้ไงเล่า ถ้าเฮียไม่อยากช่วยก็ไม่เป็นไร พลอยไปหาคนอื่นมาช่วยก็ได้” “ไม่ต้อง เดี๋ยวพี่จะช่วยเอง กลับไปรอที่ห้องเราไป เดี๋ยวเสร็จงานแล้วพี่จะตามไป”

เมื่อหยวนซีต้าเกอข้างบ้านคือรักแรก คู่แข่งคือหญิงสาวที่แสนเรียบร้อย หลี่ลี่อิงจึงต้องพยายามทำให้ตัวเองเป็นกุลสตรีที่เพรียบพร้อม แต่ไม่ว่าอย่างไร 'หานหลิงหลิง' ที่มีกิริยาอ่อนช้อยกว่ากำลังนำอยู่หนึ่งก้าว นางจึงต้องงัดสารพัดวิธีมาออดอ้อนขอความรัก แม้จะต้องปลอมเป็นบุรุษเข้าไปร่วมเสี่ยงภัยด้วยกันกับเขาก็ตาม "ข้าจะทำทุกอย่างให้ 'ต้าเกอ' กลายเป็น 'เหล่ากง' ให้จงได้" วีรกรรมอ้อนขอความรักของดรุณีน้อยนามหลี่ลี่อิงจะเป็นเช่นไร ต้องตามลุ้นใน "ดรุณีน้อยอ้อนรัก"

ผู้ชายสารเลวชาติชั่ว ผู้ชายที่นอกใจเธอไปคบกับพี่สาวฝาเเฝดของเธอ ในวันนี้กลับมาทวงความเป็น 'ผัว' กลับคืนมาในวันที่เธออุทิศตัวเพื่อเกลียดเเค้นเขาจนหมดหัวใจ!

หนึ่งคนเฝ้ารอและรักษาคำมั่นสัญญา หนึ่งคนละเลยจนหลงลืม เพราะถูกบังคับให้แต่งงานแค่ผูกพันธะ และมีลูกด้วยกันให้มันจบ ๆ ไป 'เหมือนมือที่สาม แต่จะเรียกอย่างนั้นได้ไงในเมื่อมือที่สามอย่างเขาต้องมานั่งสมเพชตัวเองอยู่แบบนี้' 'แต่งกันรอวันหย่าสิเป็นภาพที่ชัดเจนมากกว่า' 'แค่ให้มันจบ ๆ ไปตามที่พวกผู้ใหญ่ต้องการ' 'ทั้ง ๆ ที่เขามาก่อน แต่ทำไมถึงต้องมาอยู่ในสภาพนี้' นิยายเรื่องนี้เป็นแนวคลุมถุงชน ดรามา รักสามเส้า พระเอกมีคนรักอยู่แล้วแต่ต้องถูกบังคับให้แต่งงาน เพราะฉะนั้นบางฉากบางตอนจะมีการบรรยายถึงการนอกกายและนอกใจ ในส่วนของการนอกกายนั้นจะไม่เขียนบรรยายชัดเจน เพียงแต่ให้เป็นไปตามบริบท ฉากการมีเพศสัมพันธ์ (NC) จะมีระหว่างพระเอกกับนายเอกเท่านั้น