รักแรก Mga Nobela at Kwento

“ ดื้อนักใช่ไหม.. ถ้าได้สติขึ้นมาอย่ามาร้องไห้ฟูมฟายนะ.. จุ๊บ…” ครั้งนี้เป็นเขาที่ขอเป็นคนจัดการ.. ห้องแรกที่เขาเริ่มบทเพลงรักก็คือห้องรับแขกเพราะโรสนั้นดูท่าว่าจะรอไม่ไหวอีกต่อไป…

รู้ว่ามือเจ้ากรรมยังคงสั่นเครือ คนอะไรน่ารักถึงเพียงนี้ แถมเรียนสาขาเดียวกัน ผมถือว่า สวรรค์เป็นใจให้ผมได้เจอเธอ. เป็นครั้งแรกที่ผมชื่นชอบฤดูใบไม้ผลิขึ้นมา ผมที่ยาวสลวยพลิ้วไปตามแรงลม เพียงรอยยิ้มสดใสของเธอก็อิทธิพลต่อใจของผมเสียแล้ว ณ ช่วงเวลานี้พร้อมทำทุกอย่างเพื่อ จะเธอ...มันคือ ความรักใช่ไหม? แล้วผมจะทำอย่างไรให้รับรู้ได้?

หญิงสาวรู้ได้ในทันที… ด้วยสัญชาตญาณของ ‘ความรัก’ ว่าความรู้สึกที่ว่ากำลังเฝ้ารอคอยใคร สักคนอยู่เงียบๆ มานาน บัดนี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว ‘มันคือรักแรกพบ’ Love at first sight วันนี้เจอแล้ว ผู้ชายที่เป็นเนื้อคู่ หล่อนจะไม่ยอมให้เขาหลุดมือ พ่อเพื่อนสอนสวาท

‘รักแรก’ รักที่ฉันไม่เคยลืม แม้ว่าตอนนี้เวลามันจะผ่านมานานถึงสิบสองปีแล้วก็ตาม

คือเธอ คนที่ฉันเคยรักหมดหัวใจ ก่อนที่ความคิดถึงจะทันเอ่อล้น ความทรงจำอันขมขื่นกลับถาโถมขึ้นมาเสียก่อน จนฉันไม่อาจสรรหาถ้อยคำใดมาเอื้อนเอ่ย ทั้งที่ฉันเพียงอยากบอกเธออย่างไม่ตั้งใจนักว่า แม้วันนี้จะไม่มีเธออยู่เคียงข้างอีกแล้ว

สามวันผ่านมาแล้วช่างทรมาน แม้มันจะแค่เดือนกว่าๆ ที่ฉันได้แนบชิดพี่ไฟ แต่ฉันกลับรู้สึกรักเขามากๆ และความรักครั้งแรกก็สอนให้ฉันเจ็บเจียนตาย ที่เขาว่ากันว่า.. รักแรกมักไม่สมหวังคงจะจริง มันทำให้ฉันไม่อยากมีความรักอีกแล้ว

“เลว สารเลว แล้วมาจีบฉันทำไม มาหลอกกันทำไมว่ายังโสด อย่าบอกนะว่า...รอยสักรูป ร.เรือบนหน้าอกข้างซ้าย ที่คอยพร่ำบอกฉันว่า แทนคำว่า ‘รัก’ จริง ๆ แล้วเป็นชื่อของนังระรินอะไรนั่น” “พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว พี่มันเลว สารเลวจริง ๆ ยี่หวาให้อภัยพี่ด้วยเถอะนะ ส่วนรอยสักนั่น ร.เรือ แทน คำว่า ‘รัก’ จริง ๆ ไม่ใช่ชื่อนังนั่นเลย เพราะพี่ชอบยี่หวาจริง ๆ พี่ถึงยอมเจ็บไปสัก ร.เรือ ไว้ตรงหัวใจ ตอนที่พี่จีบแรก ๆ พี่ก็ไม่หวังว่าน้องจะรับรักพี่ แต่พี่คิดเพียงว่า อย่างน้อยพี่ก็มียี่หวาอยู่ในใจพี่ก็พอ” เขาถลาเข้าไปกอดขาเธอพลางร้องไห้พูดพร่ำรำพันขอให้อภัย

“ ทำไมล่ะ ก็ที่ผ่านมาพี่ไม่เคยบอกรักครีมนิ คราวนี้พี่ก็จะบอกทุกครั้งที่พี่รู้สึกมันเลย เพราะว่าครีมคือรักแรกของพี่ พี่จะไม่ยอมถ้าหากพี่จะไม่สมหวัง พี่ต้องสมหวังเท่านั้น หนูเข้าใจมั้ย “ เขาก้มลงมาพูดข้างหูเธอ ในขณะเดียวกันที่เธอก็จ้องตาเขา เกือบจะซึ้งถ้าหญิงสาวไม่นึกอะไรขึ้นได ้เสียก่อน “ รักแรกว่างั้น แล้วผู้หญิงที่ชื่อรสานั้นล่ะ “ เสี่ยฟังเธอพูดแล้วก็เงียบไป พร้อมกับมองคนตรงหน้าคิ้วขมวดให้กับความขี้สงสัยของตัวเล็ก

จะยังรักแค่เธอเท่านั้นไม่ไปไหน love is true I need you อยากบอกสักคำให้เธอนั้นได้ฟัง คำว่ารักของฉันไง baby baby baby boy love is true" คนตัวเล็กยืนอยู่บนเวทีในชุดแปลกตาเพราะเขาเคยเห็นเธอใส่แค่ชุดนักเรียนและชุดนักศึกษาเท่านั้น แต่วันนี้เธอใส่เสื้อกล้ามครอปสีขาวเผยให้เห็นเอวบางที่ทำให้เขาขมวด

วันที่สามของการทำภารกิจพิชิตใจเสิ่นจือหาน เธอก็เป็นฝ่ายสารภาพรักกับผม แต่ค่าความรู้สึกดีบนหัวของเธอ มันเป็น 0 ชัด ๆ! หลังจากตกลงคบกัน เธอก็ยิ่งตามใจผมจนเหลิง ในวันครบรอบปีที่หก เธอจัดเซอร์ไพรส์ขอผมแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ ขณะที่ผมกำลังพยักหน้าตอบรับทั้งน้ำตา จู่ ๆ ก็มีข้อความคอมเมนต์ลอยผ่านหน้าไป [นางรองแสดงละครเหนื่อยแย่เลย เพื่อปกป้องพระเอกถึงกับต้องทนฝืนใจเล่นละครตบตากับตัวร้ายชายมาตั้ง 6 ปี!] [ตัวแทนคนนี้อินกับบทซะจริง ขำชะมัด!] เลือดในกายผมเย็นเฉียบขึ้นมาทันที มิน่าล่ะ ตัวเลขนั้นถึงไม่เคยขยับไปไหนเลยตลอดหกปี ในขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนอันเย็นเยียบของระบบก็ดังก้องขึ้นในหัว “เข้าสู่ช่วงสุดท้าย นับถอยหลังภารกิจพิชิตใจ: สิบวัน” “หากล้มเหลว คุณจะถูกลบหายไปตลอดกาล” ผมยิ้มพร้อมกับดันแ