รักแรก Mga Nobela at Kwento

ไอ้ต้าวตัวโตเถียงทันควัน คำตอบเล่นเอาหญิงสาวในอ้อมแขนตัวแข็งทื่อ ถ้าหล่อนไม่ใช่รักแรกแล้วใครคือ ‘รักแรก’ กันล่ะ ดวงตาคู่สวยที่แหงนสบเขาชักขุ่น ใบหน้าหล่อเหลาคมคายจะโน้มลงมาใกล้ชิดหน้าผากมน ก่อนจะอธิบายเสียงเย้าว่า “แก้วไม่เคยเป็นรักแรก…แต่แก้วเป็นรักเดียวที่พี่วินมี..เป ็นคนเดียวที่พี่วินรักไม่ว่าภพนี้ ภพไหน..แล้วแก้วล่ะ?”

แต่แล้วในวันที่ได้รับรู้ว่าอีกหนึ่งชีวิตกำลังจะถือกำเนิด อีกหนึ่งที่เป็นดั่งดวงใจ เป็นดั่งลมหายใจ คล้ายว่าทุกความรู้สึกถูกรีเซต ตั้งค่าให้เริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ มุมปากยกตัวขึ้นเผยรอยยิ้ม มือใหญ่ค่อย ๆ ไต่ขึ้นวาบทาบลงบนหน้าท้องที่ยังแบนราบ ลูบคลำอย่างทะนุถนอมแล ะหวงแหนพลางทิ้งศีรษะลงซุกซบบนหัวไหล่มน หลับตาลงซึมซับไออุ่นด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข "รัก...รักแม่บริ้งค์นะครับ"

ชายหนุ่มรูปงามกับหญิงสาวแสนสวย ทำให้คนเดินถนนที่ผ่านไปมาแอบเอ่ยปากชมเป็นระยะ "หนังใกล้จะเริ่มแล้ว" ชายหนุ่มถือโอกาสจูงมือเธอ "พวกเราเข้าไปข้างในกันเถอะ" นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาจับมือกัน สวีเหยากัดริมฝีปากล่างด้วยความเขินอายพร้อมกับพยักหน้า "ค่ะ"

เตตะวันยิ้มมุมปากเกาท้ายทอยแก้เขิน "รักแรกและรักเดียวเหรอคะ" ดอกทานตะวันเมื่อมอบให้จำนวนหนึ่งดอกแปลว่ารักแรกและรักเดียวในใจ "อืม" "น่ารักจัง ถึงจะเถื่อนไปหน่อยแต่ก็โรแมนติกดีนะคะ"

"ฉันเองก็ไม่เคยมีแฟนนะ แต่เวลาที่ฉันรู้สึกรักใครขึ้นมา รู้ไหมว่าช่วงเวลานั้นมันโคตรมีความสุขเลย ต่อให้เราไม่รู้ว่าเราจะสมหวังกับเขาคนนั้นรึเปล่า" "...." "ขอแค่ได้รัก ได้มองอยู่ห่างๆ ก็มีความสุขแล้ว" บุคคลที่เธอพูดถึงคือแม็กซ์เวลล์ เขาเป็นรักแรกของเธอ และอาจจ ะเป็นรักแรกที่เจ็บปวดมากที่สุดเลยก็ได้

ในขณะที่ถาม หัวใจของพายุก็เต้นแรง หน้าร้อนเหมือนคนจับไข้ขึ้นมาทันที นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขารู้สึกถูกใจใครสักคน และเมื่อถูกใจก็แค่เข้าหา แต่กับเด็กคนนี้ทำไมเขาถึงมีความรู้สึกแปลกออกไป

ศศิกานต์อวยพรด้วยใจจริง จับมือคนรักอย่างแนบแน่น เป็นสัญญาณว่ารักของเธอจะยืนยาว และขอให้เป็นรักนิรันดร์ ความรักไม่ทำให้ใครสมหวังไปหมดทุกคน ความรักอาจไม่มากับสายเลือด ความรักอาจทำให้บางคนมีความสุขเหมือนอยู่บนปุยเมฆ แต่ความรักก็อาจฆ่าคนให้ตายได้ นิยาย เรื่องนี้เขียนจากนิยามความรักที่ไม่จำกัดเพศ แต่เป็นความรักของคนสองคนที่เดินทางมาถึงจุดสุดท้ายแล้ว

“พี่รักหนูอัยย์ร่า พี่จะรักและมั่นคงกับรักแรกของพี่ไปตลอดชีวิต พี่สัญญา” ทั้งสองคนเอาหน้าผากชนกันและหลับตาลง ความทรงจำตั้งแต่วันแรกที่ทั้งคู่เจอกัน และเรื่องราวทั้งความทุกข์ ความสุขมันกำลังเข้ามาในความทรงจำของคนทั้งคู่ เดร็กและอัยย์ร่าคือรักแรกพบ และรักแรกของกันและกัน พวกเขาทั้งสองคนจะจับมือข้ามผ่านทุกเรื่องราวต่อไปจากนี้ไปด้วย ไม่ว่าจะเจอกับอะไร ทั้งคู่จะก้าวผ่านมันไปด้วยกันและไม่มีวันปล่อยมือจากกันอีกแล้ว จบบริบูรณ์

คำบอกรักที่แสนอบอุ่นทำให้หัวใจของคนฟังเบิกบานราวกับดอกไม้ยามเช้า “นิดก็รักคุณค่ะ คุณคลินท์” จบคำบอกรักของภรรยา คลินท์ก็ตอบแทนความรักที่ภรรยามีให้ด้วยบทรักเร่าร้อน จนต่างก็อิ่มกับความสุขที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้แก่กันและกัน จบบริบูรณ์

ประโยคแรก "ข้ารู้ว่าท่านหลงใหลริมฝีปากข้านักไม่อย่างนั้นจะมอบจุมพิตหวานล้ำให้ข้าแทบทุกคืนหรือ" ประโยคที่สอง