ราชามังกรใต้พิภพในเมือง Novels & Stories

บทที่ 8 ของเล่นเฟยหลง คอนโดมิเนียม ม่านรัตติกาลคืบคลานเข้ามาปกคลุมทั่วท้องฟ้า เมืองหลวงแห่งนี้ไม่เคยหลับใหล ทุกอย่างยังคงดำเนินไปอย่างปกติ จนกระทั่งลิฟต์ความเร็วสูงถูกเปิดออกสู่โถงทางเดินที่ปูด้วยพื้นลายหินอ่อน ผนังตกแต่งด้วยงานศิลปะชิ้นเอก เมื่อประตูบานนั้นถูกเป

รถม้าเคลื่อนที่มาถึงหน้าผาตรงชานเมือง ซึ่งนับว่าไม่สูงมากนัก แต่หากตกลงไปคงอยู่ไม่สู้ตาย ด้านล่างมองเห็นเป็นทะเลสุดลูกหูลูกตา เมืองหลวงแคว้นซ่ง มีอาณาเขตติดกับทะเล ชาวเมืองทำการประมงร่วมกับค้าขายกับต่างแคว้น

อวี้เหวินรู้สึกลำบากและเหนื่อยล้าไม่น้อย แต่แววตาเขายังคงแน่วแน่ เฉกเช่นเปลวเพลิงที่ไม่ยอมมอดดับ เป้าหมายของพวกเขาอยู่ไม่ไกลแล้ว เมือง “ซูไห่” เมืองซูไห่ เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ระหว่างหุบเขาและทะเลสาบขนาดใหญ่ มิใช่เมืองเอกอันโอ่อ่า ทว่าเป็นเมืองสำคัญซึ่งมี “ตำหนักมังกรเม ฆา” ตั้งอยู่ หนึ่งในสี่สำนักอันทรงอิทธิพลรองจากสุสานดาบทลายสวรรค์แห่งแดนใต้

’ พระสนมมองออกไปนอกเรือนไผ่ พร้อมกับบอกเล่าเรื่องราวด้วยน้ำเสียงที่หม่นหมองเศร้า “มิมีใครมิเคยได้ฟังเรื่องเล่า ‘ขุมทรัพย์ราชามังกร’ เมืองกลางหุบเขาที่ผู้คนให้การเคารพบูชาราชามังกร เมืองที่มีถ้ำที่ภายในมีหินสีทอง จนเจ้าเมืองกลัวว่าจะมีบุคคลภายนอกจะล่วงรู้และเข้ามาบุกปล้นชิง ทำ

ภูเขาเหยาซานตั้งอยู่ในเมืองหลงไท่ เป็นเมืองสำคัญในมณฑลภาคกลางของแผ่นดินต้าเซี่ย ที่นั่นมีภูเขาสูงเสียดทะลุม่านฟ้า บนยอดเขาถูกโอบคลุมด้วยเมฆหมอกขาว ราวกับมีมังกรขดพันอยู่บนสรวงสวรรค์

“รับการเข้าเฝ้าจากราชองครักษ์เมืองศิคาลเจ้าค่ะ” “มีเหตุอันใดฤา” อัญญาภานารีรู้ว่าเมืองศิคาลคือเมืองหมาป่าที่อยู่ติดกับตอนใต้ของเมืองพยัคฆา แล้วมีเหตุอะไรกันที่ผู้ที่อยู่ในเมืองนั้นต้องมาเข้าเฝ้าสวามีของตน

เย่เทียนหยู่ถามอย่างไม่มั่นใจ “แน่นอนค่ะ ฉันรู้จักคุณ ราชามังกรผู้โด่งดัง ทุกคนในเมืองเทียนไห่ตอนนี้มีใครไม่รู้จักบ้าง” จูเก่อหลิวหลียอมรับอย่างไม่ปิดบัง

พวกเขาก็เดินทางมาถึงเมืองในเวลาตอนเย็นและตามคนในท้องถิ่นเรียกชื่อเมืองนี้ว่า เมืองมังกร ท้องถนนของเมืองมังกรมีเสียงจอแจและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา! ร้านค้าต่าง ๆ ก็คึกคักเต็มไปด้วยลูกค้า มันแตกต่างกันมากเมื่อเทียบกับเมืองเล็ก ๆ สองสามเมืองที่พวกเขาเดินทางผ่านมา

เยี่ยนเว่ยฉือยิ้ม “ท่านไม่เชื่อสินะ เช่นนั้นก็ไปลองดูแล้วจะได้รู้กัน! ทางตอนใต้ของเมืองมีแม่น้ำสายหนึ่งชื่อว่าเสี่ยวเหลียง และมักมีคนตกปลาไปที่นั่น พวกเราไปลองดูที่นั่นกันเถิด” ฉินเซียงหรูไม่รู้ค่อยรู้จักเมืองหลวงของต้าหลีมากนัก ดังนั้นเขาจึงเชื่อเรื่องนี้หลังจากได้ยินสิ ่งที่เยี่ยนเว่ยฉือพูด

เขาเองก็รู้นะ แต่ทำไมไม่เห็นใต้เท้าจะชมเขาบ้าง? เมืองหางโจวสมเป็นเมืองที่มั่งคั่งแห่งเจียงหนาน แม้แต่ในโรงเตี๊ยมธรรมดายังมีหญิงสาวมาขับร้องเพลงสร้างความเพลิดเพลิน