วิศวะมาเฟีย เพื่อน(ไม่)รัก の小説・ストーリー

ยิวถามเพื่อน “ ไม่ใช่ เพื่อนกู ” “ เพื่อนมึงคนไหนไม่เห็นพวกกูรู้จักเลยวะ ” “ เออ เพื่อนตอนเด็กๆละ โตมาด้วยกัน ” คิวตอบก่อนจะก้มหน้าทำงานต่อ ยิวเดินเอาเรื่องที่รู้จากคิว มานั่งพูดคุย ส่งข่าวสารต่อกับเพื่อนๆคนอื่นๆ

เค้าก็เรียกว่า FWB ไงล่ะคุณพี่ มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ฟินๆ ฟันๆ กันไป ถึงเวลามีแฟนก็ต่างคนต่างไป เกมนี้ใครอย่าเอาใจลงมาเล่น ไม่งั้นก็แพ้อะ เค้าเรียกว่ามีความสุขในเรื่องเซ็กซ์ด้วยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันไปด้วย แต่อิสระทางใจไม่ผูกมัดเป็นเจ้าของกัน ​พี่สงสัยว่ามันจะได้ไปแค่ไ หนไอ้ความสัมพันธ์แบบนี้ โดยไม่ให้ตัวเองเจ็บ...ไม่ให้เผลอไปหลงรักเพื่อนตัวเองเข้า

สัวมีเพื่อนอยู่วิศวะด้วยฉันรู้ข้อนั้น แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนคนนั้นชื่ออะไรแล้วก็หน้าตาหล่อโคตรๆ แบบนี้ ตอนนี้หน้าฉันเอ๋อมากสรุปพี่หรือเพื่อนงงไปหมด “ไม่อยากรู้จักละ” “อ้าวไอ้นี่ เรื่องไอ้บอมกูก็จัดการให้มึง ลืมไปแล้วเหรอ”

"เฮ้ย ดูดิ ไอ้ใหญ่คณะวิศวะฯ ไง ที่บอกว่ามีแฟนเป็นดาวนิเทศฯ แต่นี่มันใครวะ? ดูไฮโซมาก" "เออ ว่ะ เห็นว่าเป็นคู่หมั้นคู่หมายทางธุรกิจมั้ง คนระดับใหญ่น่ะ คงไม่คบแค่เด็กในคณะหรอก"

ใคร่รักมาเฟีย โนเนจัง มหาวิทยาลัย T "เดวา สามนาฬิกา หล่อ สูง ขาว เอ๊ะๆน่าจะเป็นพี่เทมปีสี่คณะวิศวะนะนั่น หล่อเวอร์วัง" "..." "เดวา!" "หา?! แกว่าไงนะ มีอะไร?" ฉันหลุดจากภวังค์มองหน้าเพื่อนสนิทตัวเองตกใจ จนเธอเบ้ปากใส่แล้วส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

คำถามของเธอหมายถึงงานที่เกี่ยวกับมาเฟียที่เขาเคยบอก และเพราะงานพวกนี้มันทำให้เขามีศัตรูมากมาย และเกือบเอาชีวิตไม่รอดมาแล้วด้วย “ก็มีส่วนครับ” “ถ้าฉันขอให้นายเลิกทำ นายคงให้ไม่ได้สินะ” “ผมก้าวเข้ามาเกินกว่าจะถอยออกไปได้แล้วครับ” “ฉันเข้าใจ”

สมุทรสบทบอีกแรงพลางเดินตามอีกคนไป เข็มทิศได้แต่มองตามเพื่อนด้วยสายเรียบนิ่งยากคาดเดา เขาทิ้งม้วนบุหรี่ที่หมดควันลงพื้น ก่อนจะใช่เท้าขยี้มันอย่างแรง เขาไม่ชอบที่เพื่อนทำเหมือนว่าเขามีใจให้เธอ ทั้งๆ ที่แค่ต้องการแกล้งอีกฝ่ายเท่านั้น คนอย่างเข็มทิศ นิรันดร์ ไม่เคยต้องร้องขอค วามรักจากใครทั้งนั้น

สุดท้าย เพื่อนผมก็เกลี้ยกล่อมเป้าหมายได้สำเร็จ คงจะทนความรำคาญกับลูกตื้อไม่ไหวหรือไม่ก็ตามไม่ทันกับความเจ้าเล่ห์​ที่เพื่อนผมมีถึงได้เผลอตอบตกลงไปอย่างงุนงง แถมคนข้างผมก็ช่วยเชียร์จนไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนอยากไป pp.prao : แล้วเจอกันนะคะ ว่าที่แฟน pp.prao : 😘 'หึ'​ นี่สินะเหตุผ ลที่พยายามเชียร์เพื่อนให้ไปดูไอ้เฟิร์ส​แข่งรถ

ปอฝ้ายหันมองรอบด้านรับรู้ว่าเพื่อนกำลังหวาดกลัวมากกว่ามีความสุข “เกิดอะไรขึ้น” เมญ่ามองเพื่อนแล้วยิ้มปลอบ เพราะรู้ว่าวันนี้คือวันที่เพื่อนมีความสุข อีกอย่างปัญหาของเธอใช่ว่าจะมีคนช่วยได้นอกจากตัวเธอเอง “ไม่มีอะไรก็อย่างที่เห็น ว่าฉันเก็บมาเฟียมาได้”

“ก็คงต้องรบกวนน้ำเหนือน่ะ” “จริงๆ เราก็อยากเชียร์น้ำเหนือให้เธอนะเน แต่เธอ… ไม่ได้ชอบใช่ปะ” “เพื่อนกัน” “แล้วรู้หรือเปล่า ว่าน้ำเหนือไม่ได้คิดกับเนแค่เพื่อน”