สะใจ นิยาย & เรื่องราว

เวลาเกือบสามทุ่มเห็นจะได้...ตอนที่เธอเดินเข้าไปในโรงสี ด้วยชุดนักศึกษาสวยงาม “พี่ขุน!” เธอเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงห้วนสั้นให้อารมณ์หยิ่งยโสนิดหน่อย ขณะที่นายขุนทดกับลูกน้องสองสามคนกำลังตรวจเช็คความเรียบร้อยของงานตรงหน้า ข้าวเปลือกกองโตเป็นภูเขาหลายลูกตั้งอยู่ภายใต้แสงไฟสีส้มสลัวของโกดังขนาดใหญ่ “อ้าวคุณหนู” นายขุนทดหันมองเธอ ด้วยสายตาเป็นประกาย ความสวยและน่ารักของเธอเป็นเหมือนของขวัญของพวกคนงาน เธอรู้ดีว่าคนงานพวกนี้เอาเธอไปย่ำยีในความฝันและจินตนาการเสมอ “จะปีใหม่แล้ว ทำไมยังทำงานกันอยู่คะ ไม่หยุดงานไปเที่ยวกันเหรอ” “อ๋อ เป็นความสมัครใจน่ะครับ ใครทำงานช่วงสองสามวันนี้จะได้โบนัสพิเศษ ผมกับคนงานพวกนี้ไม่มีลูกเมียให้กลับไปหา เลยอยู่ช่วยงานเถ้าแก่ดีกว่า” “งั้นเหรอ?” ดวงตาสวยกวาดมองไปทั่ว เห็นคนงานหลายคนยังคงทำงานไปเรื่อย “ขยันกันจริง ว่าแต่ คืนนี้ทำงานกะกลางคืนกันกี่คนล่ะ?” “8คนครับ รวมทั้งผมด้วย คุณหนูมีอะไรจะใช้งานพวกผมรึเปล่าครับ” มีสิ...เธอมีงานจะให้คนงานพวกนี้ทำแน่นอน

เมื่อนัด yesไปเจอคู่อริที่จ้องจะเสียบ แต่ไม่ชอบขี้หน้า แต่ก็ได้กัน ได้แล้วได้อีกได้จนอิ่ม เอิ้ก~

เธอเป็นลูกสาวมาเฟียตระกูลเก่าแก่ของอิตาลีที่อยากได้อะไร ก็ต้องได้...

“มิล่า” ที่ก่อแต่ปัญหาให้ครอบครัวไม่หยุดไม่หย่อน จนเกิดปัญหาภายในครอบครัว เธอจึงถูกลงโทษโดยการถูกส่งตัวมาที่ “เซนต์อาเรียแห่งความหวัง”  ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงเรื่องวินัยและหลักศาสนาเข้มงวดเธอย้ายมาปรับตัวในสถานที่แห่งนี้ เธอมักโดนกลั่นแกล้งเสมอ แต่มีหรอที่คนแบบมิล่าจะไม่ตอบโต้กลับ เธอตอบโต้กลับทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ดันโชคร้ายของเธอ ที่พระเจ้าไม่เคยรับฟัง ทำให้เธอถูกลงโทษอยู่เสมอ ระหว่างที่เธอเริ่มหมดศรัทธาในพระเจ้านั้น เธอก็ได้พบกับ “มาร์ช” เขามองเห็นถึงความเจ็บปวดในแววตาของมิล่าและค่อยๆเข้ามาในชีวิตของเธอในฐานะ ‘เพื่อน’แม้ทั้งสองจะรู้ว่าพวกเขาไม่ควรรักกัน เป็นเพราะกฎของโรงเรียน มิล่ายังคงติดอยู่กับซากอดีตที่เธอไม่อาจหนีพ้นท่ามกลางผู้คนมากมายที่แซ่ซ้องร้องสรรเสริญ พร้อมกับเสียงอธิฐานของใครหลายๆคน พร้อมบทเพลงที่นมัสการพระเจ้าในวันอาทิตย์- ความรู้สึกที่ทั้งสองมีให้กันคือสิ่งที่จริงใจที่สุดในชีวิต แต่ก็เป็นสิ่งที่ไม่มีใครอวยพรให้เป็นจริงสุดท้ายความรักครั้งนี้จะกลายเป็นบาปที่ต้องชดใช้? หรือเป็นสิ่งเดียวที่ให้ทั้งสองคน ‘เชื่อ’ อีกครั้งไม่ใช่แค่กันและกัน…แต่ในความหวังของพระเจ้า

เขาคือผู้สูญเสีย เธอคือผู้รับกรรม เขาคือผู้ทวงความเป็นธรรม เธอคือผู้เก็บงำความจริง เขามีครอบครัวอันแสนสุข เธอนั้นมีทุกข์มากกว่าทุกสิ่ง เขามีภรรยาคอยแอบอิง เธอต้องยืนนิ่งมองทั้งสองรักกัน

“ไปเก็บของ ฉันจะไปส่ง” แล้วก็เป็นไปตามที่คาด ลูเซียสสั่งด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง “ไม่มีอะไรที่ฉันต้องเอาไป ฉันมาแต่ตัวก็ควรจะไปแต่ตัว” จอมใจพยายามค้นหาความรักในดวงตาคู่นั้น กลับเจอแต่ความว่างเปล่า หรือมันอาจจะไม่มีตั้งแต่แรกแล้วก็ได้ เพียงคิดแค่นั้นหัวใจก็บีบเค้นจนแทบกระอักเลือด “คุณจะปล่อยฉันไปจริงเหรอ” ถามเพราะไม่เชื่อในสิ่งที่หูได้ยิน ทำไมถึงรู้สึกใจหายก็ไม่รู้ เวลาที่ต้องจากกันมันช่างเดินทางมาถึงเร็วนัก ต่อแต่นี้ไปทุกอย่างคงจะไม่เป็นเหมือนเดิม ไม่สิมันต้องไม่มีวันเป็นเหมือนเดิม ไม่มีอีกแล้วช่วงเวลาดีๆ กับคนที่ตัวเองรัก มันจบลงไปตั้งแต่วันที่เขาไม่เชื่อใจเธอ “ทำไม ทำหน้างงทำไม หรือว่าติดใจในรสสวาทของฉัน แต่เสียใจนะ ฉันสะอิดสะเอียนเธอเต็มทน” ยักไหล่ด้วยท่าทางไม่ยี่หระ มองเธอเหมือนของไร้ค่าไร้ราคา ที่ไม่มีชีวิตจิตใจ พออยากได้ก็บังคับอย่างเลือดเย็น พอเบื่อก็ถีบหัวส่งอย่างเฉยเมย “คุณไม่จำเป็นต้องเอาเครื่องไปส่งฉันหรอก แค่ให้เรือไปส่งฉันที่ฝั่งก็พอ”

“ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ…”บัวบูชาตัดพ้อเสียงเบา“ฉันไม่ได้อยากเข้าใกล้ท่านประธานเสียหน่อย แต่ที่ทำไป…ก็เพราะต้องการเงินไปผ่าตัดแม่ และต้องเอากางกงในกับเงินส่วนที่เกินมาคืนเขา ทำไมคนพวกนี

เธอรู้ดีว่าสิ่งกำลังทำมันช่างโง่เง้า เรียกร้องไปก็ไร้ค่า แต่เธอก็ยังหวังว่าท่านจะสนใจ แสดงความรักความห่วงใยใส่ใจต่อเธอ เหมือนที่ท่านแสดงกับภรรยาใหม่ของท่านบ้าง พนิดาเช็ดน้ำตาลวก ๆ เมื่อมันไหลมาประจานความอ่อนแอในหัวใจ ไม่ว่าจะทำตัวดีหรือไม่ดี ท่านก็ไม่เคยมองเธอดีเลย ในเมื่อเป็นคนชั่ว ไม่เคยดีอะไรในสายตาของท่านอยู่แล้ว เธอก็จะชั่วให้สุดไปเลย ดวงตากลมโตกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะไปสะดุดกับคนร่างกำยำ ที่นั่งดื่มกับผู้ชายหกคน ใบหน้าของเขาหล่อเหลาคมคาย เขาโดดเด่นกว่าใครในสายตาของเธอ เขาเป็นคนหน้าตาดี มีผู้หญิงนั่งอยู่ข้าง ๆ อีกสองคน ดื่มกันหัวเราะกันอย่างมีความสุข ทุกคนบนโลกนี้กำลังมีความสุข ยกเว้นเธอที่ไม่เคยมีความสุขเลย ตั้งแต่แม่จากไป เธอหยัดกายลุกขึ้นเดินตรงไปหาเขา เเม้ร่างเล็กจะเซถลา แต่เธอก็เดินไปจนถึงเป้าหมายจนสำเร็จ มือบางยันกับพื้นโต๊ะแล้วโน้มตัวมองคนตรงหน้า ท่ามกลางสายตาชายฉกรรจ์ที่นั่งร่วมโต๊ะกับคนที่เธอสนใจ "นอนกับฉันไหม ฉันให้นายห้าพัน!"

“เอากันไปตั้งหลายครั้ง จะให้พี่เรียกเธอว่าอะไร...” คำโปรย “พี่วินท์คะ ชะ-ช่วยน้ำตาลหน่อย ได้มั้ยคะ” อลินดาตัดสินใจเอ่ยขอร้องเขาอีกครั้ง สภาพของเธอในตอนนี้ มันเกินกว่าที่ทุกอย่างจะบรรเทาได้แล้ว เมื่อครู่ ตอนที่เขาสัมผัสร่างกายของเธอนั้น มันทำให้อลินดารู้สึกดี คลายความร้อนจากร่างกายของเธอได้มากทีเดียว ‘ถ้าหนทางนี้’ มันจะทำให้เธอผ่านพ้นจากขุมนรกนี้โดยเร็ว อลินดาก็พร้อมที่จะทำ เก็บความเขินอายเอาไว้เบื้องหลัง ตอนนี้เธอต้องเอาชีวิตรอดก่อน... “ให้พี่ช่วยอะไร...” “ชะ-ช่วย...ช่วยทำกับน้ำตาลค่ะ” ริมฝีปากบางสั่นระริก ในขณะที่เอ่ยร้องขอเขา “ช่วยอะไร! พูดมาสิ!” “น้ำตาลขอให้พี่วินท์...เอ่อ...มีอะไรกับน้ำตาลค่ะ” “เธอรู้ใช่มั้ย ว่าถ้าพี่ทำ แล้วมันจะส่งผลกับเธอแบบไหน” “ได้โปรดเถอะค่ะพี่วินท์ นะ-น้ำตาลไม่ไหวแล้ว ทำกับน้ำตาล...เหมือนกับวันนั้น...นะ...นะคะพี่วินท์...ช่วยน้ำตาลด้วย...”

นี่คือเรื่องราวรัก..ร้อน..ซ่อน..สยิว...ของเหล่านักศึกษามหาวิทยาลัย ที่ต่างก็มีประสบการณ์ความรักแสนเร่าร้อนและความสนุกสนาน ของชีวิตวัยหนุ่มสาว ความรักสุดสยิวหลากหลายเรื่องราวที่ชวนตื่นเต้น และเต็มไปด้วยความบ้าบอคอแตก!