Novel & Cerita สาวขี้เหร่

เด็กสาวขี้เหร่ “ฮือ ๆ ๆ” เสียงร้องไห้ระงมของเด็กหญิงวัยสิบสี่ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มวัยยี่สิบสามสงสารหรือเห็นใจเลยสักนิด มีแต่จะเพิ่มความรำคาญและไม่ชอบใจมากขึ้นเรื่อยๆ ดูจากใบหน้าเข้ม ดวงตากระด้าง ริมฝีปากบิดหยันแฝงด้วยเพลิงโทสะอย่างชัดเจน

“ทำไมถึงนาน ลูกของป๋าก็ใช่ว่าจะขี้ริ้วขี้เหร่ซะหน่อย สวยกว่ามิสเกาหลีอีก” “โอ้โห! ป๋ารู้จักมิสเกาหลีด้วยเหรอคะ หนูยังไม่รู้จักเลย” หญิงสาวแกล้งอุทานเสียงดัง

ไอคิวเอ่ย "หนูโง่เองที่ถูกหลอก" "มีฉันทั้งคน ฉันไม่ให้มันทำอะไรไม่ดีกับเธอหรอก หยุดร้องไห้ก่อน"

เรไรกัดฟันอยากทำอยากที่พูดจริง ๆ แต่ใจหนึ่งก็เข้าใจคนเสียใจเลยได้แต่อดทนไว้ แต่สิ่งที่อดทนไม่ได้คือคำบ่นที่กำลังจะออกมาจากปากเธอ "ประสาผู้หญิงคนเดียวกะสิเป็นสิตาย เฮ็ดปานบ่มีปัญญาหาใหม่ จังแม่นซั่วโพด"(แค่ผู้หญิงคนเดียวก็จะเป็นจะตาย ไม่มีปัญญาหาใหม่ห รือไง ทำไมทำตัวโง่ขนาดนี้)

///อิจฉาท่านวุ้ยได้เมียร่านแบบนี้ เป็นผมจะเอาทั้งวันทั้งคืนเลย/// ///ต้องทำบุญด้วยอะไรถึงจะได้เมียแบบนี้/// ///ผมงี้แตกก่อนนักแสดงอีก เสียงครางผัวจ๋าๆๆๆ หวานมากอ่ะยิ่งกว่าหนัง AV อีก” ///มีขอดูดดุ้นเองด้วย โอ๊ยยยยย ดูไปสาวดุ้นไปโครตได้อารมณ์////

เธอขู่ฟ่อ “ฉันพยายามทำตัวดีด้วยตั้งแต่เธอเหยียบเข้ามาที่นี่ แต่เธอก็เอาแต่ยั่วโมโหฉันอยู่เรื่อย เธอก็เป็นได้แค่ขยะ — ขยะที่ฉันเลี้ยงไว้ให้พวกหนอนมันชอนไชเล่นก็แค่นั้นแหละ” เธอคว้าข้อมือฉันแล้วผลักฉันกระแทกลงบนเตียงอย่างแรง ฉันอยากจะฮึดสู้ อยากจะกรีดร้อง — แต่ร่า งกายกลับแข็งทื่อไปหมด ฉันหวาดกลัว อ่อนแอเกินไป และโง่เกินไป “ส่งข้อความเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

ฝันหรอ เรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีตอันเลือนราง ฉันกำลังต่อล้อต่อเถียงกับเด็กสาวช่างจ้ออีกคน ชื่อของเธอน่าจะนามว่า “แกรด” ใบหน้าของเธอนั้นฉันจำไม่ได้เป็นที่เรียบร้อยไปแล้ว ที่พอจำได้อยู่บ้างคือเธอพูดไม่หยุดจนฉันหงุดหงิดอยู่บ่อยครั้ง

เธอตอบตามความจริง “Liar…cook up a story โกหกสร้างเรื่อง…” เขาตะคอกใส่เธออย่างโกรธเคือง “โห...บอสว่านิจแรงมาก” สาวน้อยเอ่ยอย่างสำนึกผิด เธอไม่อาจทำร้ายเขาได้ แต่อาจเป็นเพราะชะตาลิขิตเปิดโอกาสให้สุธนเป็นจิกซอว์ชิ้นที่ต้องเข้ามาเติมเต็มพอดี

คุณหนูนี่ก็ช่างเย้าแหย่เก่งเสียจริง อย่างแม่นางอี้ซินน่ะหรือที่เรียกว่าบอบบาง หานห้าวตงหันมาตอบเพ่ยเพ่ย ในใจให้นึกขำเรื่องตลกที่นางเพิ่งจะกล่าวออกมา

หมอขำไม่ไหวแล้ว ไอ้นี่แหย่ง่ายกว่าที่คิดอีกวะ “พาเมียมึงกลับเถอะเพื่อน กูขำไม่ไหว ทำไมวะ?? ได้ลูกสาวมันไม่ดีเหรอ”