Novelas y relatos de หนีจากการแต่งงาน

ระชัน ปล่อยลูกชายเล่นสนุกคนเดียว ตัวหล่อนหากไม่หึงหวงเขา ก็หาข้ออ้างอย่างไปเที่ยวเล่นข้างนอก เมื่อเขาปฏิเสธก็ขู่จะทำร้ายตัวเอง พอลับหลังเขา หล่อนจึงแอบหนีหน้าต่างไปข้างนอก เกิดเรื่องวุ่นวายอยู่เนืองๆ กระทั่งวันนี้ เขาพบว่าอันหว่านถิง ไม่เหมือนคนที่เขาขอหล่อนแต่งงานด้วย ถ� �งอย่างนั้น เขาคงไม่อาจปล่อยหล่อนหลุดมือไปได้

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร พอเห็นนางอยากจะหย่าร้าง คิดจะสะบัดเขาหนีเช่นนี้ เขาก็ยิ่งไม่อยากให้เป็นไปตามที่นางคิด "ข้าเป็นคนที่ซื่อตรงคนหนึ่ง พวกเราเพิ่งจะแต่งงานใหญ่กัน แล้วจะมาทิ้งกันง่ายๆ ได้อย่างไร? ถ้าลือกันออกไปชื่อเสียงข้าก็คงจะย่ำแย่ไปด้วย"

ที่รีบร้อนขนาดนี้ก็เพราะว่ากลัวที่จะถูกตระกูลกู้และตระกูลหลงตามมาแก้แค้น หลังจากที่เธอยกเลิกงานแต่งงานไป ทั้งสองคนถึงได้อยากหนีออกนอกประเทศ “หึ…” จู่ๆหลี่ฮุ่ยหรานก็รู้สึกผิดหวังกับแม่ของตัวเองจนถึงขีดสุด “กริ้ง ๆ”

“แต่ความรู้สึกชอบที่ข้ามีต่อเขา มันก็ยังไม่มากพอจะทำให้ข้ายอมตัดสินใจอยู่ร่วมกับเขา ร่วมกันเผชิญหน้าอันตรายต่างๆ ในเมืองหลวง ดังนั้นข้าก็เลยพยายามหาทางหนีออกจากเมืองหลวงตลอด” “ก่อนจะถึงคืนแต่งงาน ข้าทดลองหนีออกจากจวนครั้งหนึ่งแล้ว แต่ทำไม่สำเร็จและถูกเขาจับตัวกลับ ไปก่อน”

เวินหนี่ปฏิเสธ “ฉันไม่ได้นอกใจค่ะ ฉันแต่งงานกับอีกฝ่ายตามสัญญา และอีกฝ่ายก็มีคนรักอยู่ในใจแล้ว และเราก็แต่งงานกันแบบลับ ๆ และตอนนี้ฉันก็เบื่อหน่ายกับการแต่งงานที่ไร้ความรักนี้แล้ว เราไม่ต้องแบ่งทรัพย์สินและไม่มีลูก ฉันแค่ต้องการชีวิตใหม่ค่ะ” การแต่งงานลับ คำพูดนี้ของ “เว ินหนี่” ดึงดูดความสนใจของชายคนนั้นได้สำเร็จ มีเพียงครอบครัวคนรวยเท่านั้นที่จะเลือกแต่งงานลับ

่าได้ นอกจากจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รักแล้ว ยังแต่งงานกับคนที่รู้จักกันแค่คืนเดียว ! รู้ดีว่ามารดาอาจจะรู้เรื่องนี้นานแล้ว ที่เขามีความรู้สึกสับสนทางเพศ แต่ก็ไม่เคยเปิดปากพูดอะไร เพียงแค่นัดดูตัวกับฝ่ายหญิงไปเรื่อย ๆ ก็เท่านั้น ครั้งนี้ถือว่าสวรรค์ลงทัณฑ์ให้ต้องใช้ช ีวิตกับเธอ อันที่จริงแล้วเคยคิดจะเก็บเสื้อผ้าข้าวของและหนีออกจากบ้านไปเสีย ถ้าหากหนีไปทรัพย์ทุกอย่างคงถูกตัดจนเหลือเพียงแค่ตัวเท่านั้น

ปิยนุชสงสารลูกสาวเหลือเกิน ได้แต่งงานจดทะเบียนก็จริง แต่ฮันนีมูนจองแล้วผู้ชายก็ไม่ยอมลาพักร้อนไปด้วยเสียที “เขาบอกว่าเขาไม่ได้รักเจน ที่แต่งก็เพราะถูกบังคับ” “มันก็ใช่ แต่อยู่ๆ กันไปก็น่าจะรักกันได้นะ น้องเจนของแม่ก็ออกจะสวย”

“เรายังไม่พร้อมจะเล่า แต่เราอยากหนีไปให้ไกลๆ หนีไปให้พ้นจากเรื่องบ้าๆ ให้เราไปอยู่ด้วยนะศา” “เพราะพี่ปรัชญ์ใช่มั้ย” ชนิศาซึ่งยังไม่รู้ว่าปรัชญ์ยกเลิกการแต่งงานแล้วคิดว่าธรินดาอยากหนีเพราะเจ็บปวดที่ปรัชญ์แต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น

ชายหนุ่มพูดอย่างชัดเจนเน้นเสียงเรียกหญิงสาวอย่างจงใจ “ถ้าคุณแอ้ตกลงแต่งงานกับผม ผมยินดีเข้าช่วยเหลือธุรกิจพ่อคุณ และบ้านหลังนี้ก็จะยังเป็นเกษมมนตรีเช่นเคย แต่ถ้าไม่ พวกคุณก็เตรียมตัวย้ายออกไปภายในวันพรุ่งนี้เท่านั้น” ชายหนุ่มยังคงรุกต่ออย่างไม่สนใจความรู้สึกใครทั ้งสิ้น

้างเพื่อหนีพิธีแต่งงานกับนางงูพิษร้ายผู้นั้น แล้วจัดการส่งเจ้าสาวมาอยู่ที่เรือนนอกจวนเพื่อกักบริเวณและการติดต่อกับภายนอกเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม แม้ต้องเสี่ยงต่อการที่ฮ่องเต้จะทรงหาเหตุผลเพื่อประทานสมรสให้ก็ตาม อันที่จริงเขาจะยกเลิกงานแต่งนี้ก็ย่อมได้ ด้วยข้ออ้างเรื่องฐานะท ี่ต่างกัน หลังจากวิ่งหนีออกมาจากสถานการณ์ชวนวาบหวามได้อย่างหวุดหวิด หลินอวี้เหม่ยก็ได้แต่ตำหนิตัวเองที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ความใกล้ชิดทำให้เผลอไผลจนเกือบจูบบุรุษไร้หัวนอนปลายเท้าผู้นั้น แม้กระนั้นข้างแก้มที่โดนเขาประทับตราไว้ก็ยังคงร้อนผ่าวไม่หาย