หนีจากการแต่งงาน Novels & Stories

"ใช่..ถ้าแต่งงานคุณก็คือภรรยาของผม ใครจะเอาคุณไปขายได้อีกล่ะ" "ถ้าจะแต่งงานเพราะช่วยฉันเรื่องนี้ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันช่วยตัวเองได้" "โดยการหนีเนี่ยนะ" "ใช่ค่ะ" "คุณไม่อยากแต่งงานกับผมเหรอ"

ช่างหัวมันปะไร “...” “ฉันแค่อยากหลุดพ้นจากตระกูลของฉัน การแต่งงานครั้งนี้คือใบเบิกทาง เป็นโอกาสที่ทำให้ฉันได้ออกมาสร้างชีวิตของตัวเองเสียที และเมื่อเราทั้งคู่ต่างบรรลุเป้าหมาย...ถ้าจะหย่าและแยกย้ายกันไป ฉันก็ยินดีค่ะ”

"ทำไมคุณถึงหนีงานแต่งล่ะ" "ตอนนั้นฉันมีแฟนอยู่แล้วค่ะ แล้วอยู่ๆพ่อกับแม่ก็บอกว่าหาผู้ชายไว้ให้แล้ว และบังคับให้ฉันแต่งงาน ดังนั้นก่อนวันงานฉันก็เลยตัดสินใจหนีไปอยู่ต่างประเทศ เพราะฉันไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักค่ะ"

‘โลกนี้ก็มีคนตายทุกวันนั้นแหละ’ ‘ดวงของหนูปันปันจะช่วยให้ครอบครัวเราพ้นทุกข์ได้’ ‘ไร้สาระ’ ‘ครั้งที่แล้ว แกไม่แต่งงานตามที่ปู่สั่ง หนีไปแต่งหนูวิกกี้เข้ามา ปู่ก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเลยสักนิด แต่ตอนนี้วิกกี้ไม่อยู่แล้ว แกไม่คิดจะแต่งงานใหม่หาผู้หญิงดีๆ มาเป็นแม่ ให้ต้าเหนิงหรือไง’ ‘ผมหาผู้หญิงเองได้’

พูดแล้วพ่อก็มองซ้ายมองขวาอย่างหวาดระแวงทั้งที่รู้ว่าลูกสาวคนโตออกจากบ้านแล้ว แต่ก็อดกลัวไม่ได้ ถ้าอลีนารู้ว่าพ่อยังไม่เลิกสปอยล์อันนาต้องโวยวายบ้านแตกแน่ “เอยขี้เกียจไปแล้วค่ะ” อันนาไม่ยอมบอกความจริงกับพ่อแม่ว่าที่ทริปล่มกะทันหันเป็นเพราะมาร์ชรู้จากเพื่อนของเธอที่ไปส่งท ี่สนามบินว่า เธอกำลังจะแต่งงานกับศิวภัทร อันนาพยายามอธิบายแล้วว่ากำลังจะขอยกเลิกการแต่งงานแต่เขาก็ไม่ฟัง เขาโกรธมาก หาว่าเธอหลอกลวงสวมเขาให้เขาและประกาศตัดขาดกับเธอทันที

ทั้งที่มันจับมือสาบานกับเขาเอาไว้แล้วแท้ ๆ ในตอนนั้น ว่าจะสู้ไปด้วยกันไม่ยอมที่จะแต่งงานเด็ดขาด คิดจะสู้เพื่อที่จะให้ครอบครัวพวกเขายอมรับในสิ่งที่เป็น แต่ไอ้สารเลวนั่นกลับโกหกเขาหนีไปเพื่อไปแต่งงานกับผู้หญิงที่ครอบครัวเลือก ตัดทุกช่องทางติดต่อที่พวกเขามีด้วยกันทิ้งจนห มด กว่าเขาจะรู้ตัวจากเพื่อนบางคนที่ไปร่วมงานแต่ง มันก็กำลังจะแต่งงานกันแล้ว

คราวนี้ฉันเข้าใจแล้ว เขาคิดว่าฉันหมดหวัง เลยแต่งงานกับผู้ชายคนไหนก็ได้เพื่อประชดเขา น่าขำสิ้นดี ฉันผลักเขาออกแล้วรีบวิ่งหนี

หลิงอวี๋ทะลุมิติมาจากยุคปัจจุบัน เพียงได้ฟังก็เข้าใจความหมายของหลิงหว่านในทันที หลิงอวี๋รู้สึกโล่งใจยิ่งนักที่หลิงหว่านสามารถสลัดหลุดจากกรอบประเพณีเดิม ๆ มิคิดแต่งงานเพียงเพราะต้องแต่งงาน นับเป็นความก้าวหน้าอย่างหนึ่ง เช่นนั้นก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของวาสนาเถิด!

จะให้เธอแต่งงานกับประธานใหญ่หวังที่อายุเกือบจะหกสิบคนนั้น เธอทำไม่ลงจริง ๆ “ฉันไม่อยาก และไม่มีวันยอมแต่งเด็ดขาด!” อย่างมากที่สุดก็แค่หนีไปให้พ้น ๆ และเธอก็ตระเตรียมแผนการที่จะเดินทางไปจากสถานที่แห่งนี้เอาไว้นานแล้ว

หยางหลินหรี่ดวงตาคิดและพูดออกมาช้าๆ ทีละข้อๆ “เราอาจแต่งงานกันเงียบๆ แต่งกันภายใน หากเราย้ายออกมาแล้วพวกผู้ใหญ่ก็จะไม่รู้ว่าเรา...เราแต่งงานแค่ในนาม จากนั้นพี่ก็ทำงาน ฉันเองก็ทำงานของตัวเองไป”