Novel & Cerita หนี้นี้ ขอจ่ายด้วยร่างกาย Nc 20+

"คุณพ่อ ว่าอะไรนะคะ" "ตอนนี้ฉันเป็นหนี้ที่บ่อนแถวชายแดนห้าล้าน กลับไปคืนดีกับวินซะ ถ้าไม่อย่างนั้นเตรียมจัดงานศพฉันได้เลย"

อุดมพูดเสียงดัง “ตอนมันมาเอา มันเอาทีเป็นหมื่น จะมาจ่ายคืนพันสองพันไม่ได้ กูไม่ใช่มูลนิธินะโว้ย กูต้องการเงินก้อนเท่านั้น” “ฉันไม่มีให้จริงๆ ได้โปรดสงสารฉันเถอะนะ ฉันยินดีใช้หนี้ให้ทั้งหมด แต่ขอผ่อนแค่นั้น”

“นั่นสิ อายุเท่านี้ต้องมีหนี้สินที่ใช้ทั้งชาติไม่รู้จะหมดรึเปล่า” “ทายาทคนใหม่ก็เหลือเกิน ไปเรียกเก็บเงินกับคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่”

พูดพลางถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้น "ฉันรู้ตัวดีค่ะว่าต้องใช้หนี้ให้คุณ แต่ฉันว่าให้ฉันทำอย่างอื่นเป็นการใช้หนี้ดีกว่า ไม่ใช่นอนกับคุณ" เธอไม่อยากจะเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก

‘หนูจะแจ้งความ’ ‘หึ เด็กโง่ แส่ไม่เข้าเรื่อง หรืออยากไปขัดดอกให้นายกู เผื่อจะช่วยลดดอกเบี้ยให้ไอ้สองตายายนี้ได้บ้าง’ ฉันไม่สนใจคำพูดพวกนั้น ฉันหันมาถามคุณยายและช่วยพยุงตัวให้ยืนขึ้น ‘คุณยายเป็นหนี้พวกมันเท่าไหร่คะ’ ‘หนึ่งแสน จ่ายมาอีแก่อย่าตุกติก’ ชายชุดดำอีกค นพูดขึ้น

'เวลาปกติฉันไม่อยากมีปัญหากับใครเพราะเรื่องผู้ชาย แต่วันนี้ฉันไม่ปกติอยากมีเรื่องมาก สิ่งที่เงินซื้อได้ฉันกลับต้องแพ้อย่างนั้นเหรอ ' 'ไม่มีทาง...' "1200 ค่ะ" "นี่แก..." เคทไม่อยากยอมแพ้แต่เธอไม่สามารถจ่ายมากกว่านี้แล้ว...นี่เพียงแค่เธอประมูลเพิ่ม ต้องใช้หนี้บัตรเครดิตอีกตั้งหลายเดือนก ว่าจะหมด

เขากวาดสายตามองเพื่อนๆ ก่อนจะก้มลงมองยัยตัวแสบในอ้อมแขน "ส่วนเรื่องหนี้ ลี่ไม่ต้องห่วงนะ คินให้ลี่ผ่อนส่งด้วย 'ร่างกาย' และ 'หัวใจ' ไปตลอดชีวิตแทนแล้วกัน"

“พี่รวย” ธนินพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปากอย่างภูมิใจ เรื่องแค่นี้ไม่จำเป็นต้องถามเธอเลยสักนิด เขาซื้อให้เธอทั้งคอนโดยังได้ เพราะเงินเก็บของเขาคือเงินที่หามาทั้งชีวิต แถมธุรกิจของครอบครัวยังทำรายได้ปีละเกือบห้าพันล้านบาท ไม่รวมธุรกิจอย่างอื่นที่อยู่ต่างประเทศอีก

“ลีไม่ได้นั่งเก้าอี้หนังตัวเป็นแสนแล้วเซ็นเอกสารไม่กี่แผ่นก็ได้เงินมาเป็นล้าน ๆ มาใช้เหมือนใครบางคนนี่ ลีต้องทำงาน สภาพคนใช้แรงงานมันก็แบบนี้แหละ! ถามหน่อยว่าคุณทิวากรคนสูงส่งจะมาสนใจอะไรกับร่างกายของลีนักหนา!” “ก็เพราะมันไม่ใช่ของคุณแล้วไง! ลืมแล้วเหรอ…ถ้าไม่มีปัญ� �าหาเงินสองล้านมาให้ ร่างกายคุณต้องเป็นของผม! ช่วยรักษามันให้ดีหน่อยเถอะ ผมไม่ชอบนอนกับคนที่ทั้งตัวมีแต่แผลเต็มไปหมด!”

มินตวาดกลับคืนไปบ้าง ดูท่าทางเธอจะไม่กลัวภัยคุกคามทางวัยวุฒินี้เท่าไหร่ อายุไม่เกี่ยวใส่เดี่ยวได้หมด . "โอ๊ะโอ๋! มีบอดี้การ์ดประจำตัวซะด้วยสิ! พี่จะบอกอะไรให้นะยัยหนูทอมบอย ว่าพี่ก็ไม่ได้ถามน้องครับ! แล้วน้องยุ่งอะไรด้วย! เอาเป็นว่าไปทำตัวให้สวยกว่านี้ก่อนเหอะถึงต อนนั้นน้องก็จะเป็นคิวต่อไปเอง! ว่าป่ะพวกเรา!? ห่ะ! , ห่ะ! , ห่ะ! , ฮ่า! , ฮ่า! "