Novel & Cerita หนี้นี้ ขอจ่ายด้วยร่างกาย Nc 20+

’ ต่อให้เป็นคำที่แรงกว่านี้ เจ็บกว่านี้ เขาก็คงไม่รู้สึกหรอก ก็เธอเล่นด่าเขาในใจอยู่แบบนี้นี่นา ‘ฮือ...! แล้วฉันจะเป็นหนี้ไหมเนี่ย เงินเป็นล้านเชียวนะ แก้วเอ๋ยแก้ว แกแย่แน่คราวนี้ ติดหนี้หัวโตแน่ พ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกช้างด้วย ฮือ! แล้วฉันจะใช้หนี้ด้วยวิธีไหนเน ี่ย’ เธอกำลังคิดไม่ตกว่าถ้าเธอต้องเป็นหนี้มากมายขนาดนั้นขึ้นมา เธอจะมีปัญญาไปใช้หนี้ก้อนนั้นได้ยังไง ทันใดนั้นเหมือนเธอจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมา

ไอด้าพูดพลางหลับตาลงอย่างเหนื่อยใจ เธอหลงลืมไปว่ายังไงเธอก็ต้องให้เขาใช้ร่างกายของเธอเพื่อเป็นการปลดหนี้ให้พ่อ หนี้ที่เธอไม่ได้ก่อ หนี้ที่เธอไม่มีปัญญาหาเงินมาให้เขา เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากให้เขาใช้ร่างกายของเธอจนกว่าเขาจะพอใจ "ไอ.."

คำโปรย เธอ ผู้ต้องใช้หนี้เขาถึงยี่สิบล้านด้วยร่างกายของเธอ เขา ผู้มีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว

ู่แล้ว ไม่ได้มีค่ามากพอจะใช้หนี้ให้เธอสักหน่อย นี่ยังไม่รวมที่กล้าเอาหุ้นสองเปอร์เซ็นต์ยกให้คนพวกนั้น พี่เสียหายไปตั้งเท่าไหร่ ชดใช้ไม่พอหรอก” เขาพูดจบแล้วลุกขึ้น เดินตรงมาหาอีกฝ่าย เอื้อมมือแตะบั้นท้ายหญิงสาวกระซิบว่า “คนที่มีแต่ตัวก็ต้องใช้ร่างกายจ่ายหนี้ไม่ใช่เหรอ ใ ช้ชีวิตสุขสบายมาหลายปีจนลืมไปแล้วหรือไงว่าต้องทำอะไร”

ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงโทสะอย่างรู้สึกโกรธที่กำลังถูกพวกเจ้าหนี้นอกระบบโกง ตอนนั้นพ่อของเธอจำเป็นต้องยืมเงินนอกระบบมา 1 แสนบาท เพื่อมาส่งหนี้บริษัทที่หมุนไม่ทันแต่เธอกับพ่อก็จ่ายดอกพวกนั้นตรงทุกเดือนมาตลอดครึ่งปีไม่เคยขาดเพราะไม่อยากมีปัญหาและรู้ดีว่าพวกมันโหดข นาดไหน

หนี้ที่เธอไม่ได้ก่อ แต่เธอต้องชดใช้แทนด้วยร่างกาย เพียงเพราะเขาเป็นคนที่ยื่นมือมาช่วยชีวิตพ่อของเธอและใช้หนี้แทนให้กับกลุ่มมาเฟีย

'หนี้ที่เธอติดฉันมันไม่ได้ชดใช้ด้วยเงินหรอกนะ เพราะมัน... ต้องชดใช้ด้วยชีวิต'

นายสงครามเหยียดยิ้มมุมปากพร้อมกับมองมาที่ฉันนิ่ง "แล้วลูกหนี้อย่างฉันไม่มีสิทธิ์รู้หรือไง ก็แค่อยากรู้ว่าการเสียตัวของฉันต่อครั้งมีมูลค่าเท่าไหร่" ตอนนี้ฉันก็ไม่ต่างอะไรไปจากผู้หญิงขายตัวหรอก ในเมื่อใช้ร่างกายเพื่อลบล้างเงินที่ติดเขา ถามออกไปตรง ๆ แบบนี้ก็ถูกแล้ว

จริยาเบิกตาโพล่ง ร่างกายแข็งทื่อ "หนี้สองล้านไม่ใช่เหรอคะอาชัย" (มันบวกดอกเบี้ยเข้าไปด้วยอีกหนึ่งล้าน) ชัยยศเอ่ยด้วยน้ำเสียงขมขื่นและเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

“ค่ากินอยู่เลี้ยงดูแกมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ฉันจ่ายไปตั้งเท่าไหร่แล้วล่ะ? กะคร่าวๆ ก็คงหลายล้านอยู่ ตอนนี้แกมีชีวิตที่สุขสบายขนาดนี้ ก็ถึงเวลาต้องคืนเงินได้แล้ว แต่แน่นอนนะ ถ้าแกไม่มีเงินคืน... ก็เอาร่างกายของแกมาขัดดอกแทนแล้วกัน” เขาตะปบตัวฉันไว้แน่น แล้วโน้มหน้าลงม าจูบที่แก้มของฉันอย่างย่ามใจ